పాఠక మిత్రులందరికి నమస్కారం.
అందరూ బాగున్నారు అనుకుంటున్నాను. చాలా రోజుల తరువాత మళ్ళీ ఈ థ్రెడ్ కి వచ్చాను. పాత కథలు మొదలుపెట్టాలి అనుకున్నాను కానీ ఎందుకో మనసు అటు వెళ్లట్లేదు. కానీ వీలు కుదిరినప్పుడు వాటిని కూడా రాస్తాను. నాకు సమయం కూడా అంత అనుకూలించట్లేదు. ఉన్న సమయాన్ని తప్పకుండ వినియోగించి కథలు పూర్తి చేస్తాను. అంతలో మనసుకి తట్టిన ఈ చిన్న కథని ఎంజాయ్ చేస్తారు అనుకుంటున్నాను.
“చీకటి పడ్డాక కాలేజ్ దగ్గరికి రా” అంటూ మెసేజ్ వచ్చింది మేఘన కి.
అది చూసి ముసి ముసిగా నవ్వుకుంది.
“సరే” అంటూ రిప్లై ఇచ్చింది.
సాయంత్రం 7 అవుతుంది అనగా ఇంట్లో ఫ్రెండ్ వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్తున్నా అని చెప్పి తన లేత మామిడి కాయల లాంటి సళ్ళు కనపడకుండా చున్నీ కప్పుకుని కాలేజ్ వైపు అడుగులు వేసింది.
కాలేజ్ గేట్ దగ్గరికి చేరుకుని చుట్టూ చూసింది ఎవరూ లేరు అని కన్ఫర్మ్ చేసుకుని గేట్ తీసుకొని లోపలికి వెళ్ళింది.
“ఏంటి ఇంత లేట్ చేసావ్?” అన్నాడు ప్రశాంత్ కొంచెం చిరాకు గా.
“నీకేం ఏమైనా చెప్తావ్ ఇంట్లో బయటకు వెళ్తున్నా అంటే వంద ప్రశ్నలు వస్తాయి. ఈ జాన్ గాడు మా ఇంటి పక్కనే ఉంటాడు కదా చెప్పలేదా ఎప్పుడు” అంది ప్రశాంత్, జాన్ ని మార్చి మార్చి చూస్తూ.
“అది అది అది” అంటూ నీళ్లు నమిలాడు జాన్.
“సరే ఇప్పటికే లేట్ అయింది పదా, జాన్ తెలుసు గా ఎవరన్నా వస్తే సిగ్నల్ ఇవ్వు” అంటూ మేఘన చేయి పట్టుకొని పక్కనే ఉన్న క్లాస్ రూమ్ లోకి తీసుకొని వెళ్ళాడు ప్రశాంత్.
జాన్ పెదాలు తడి చేసుకుంటూ వాళ్ళు వెళ్లిన రూమ్ వైపే చూస్తూ ఉన్నాడు.
**** **** **** **** **** **** **** ***** ***** ****
“కన్నా కాలేజీ టైం అయింది లెగువు రా” అంటూ వంట గదిలో నుండి అరిచింది పూర్ణ.
“మ్మ్…. మ్మ్…..” అంటూ కళ్ళు తెరిచి ఒళ్ళు విరగదీసాడు 19 సంవత్సరాల సంతోష్.
“లే వెళ్లి రెడీ అవ్వు టైం చూడు 7 అయింది మళ్ళీ బస్ మిస్ అవుతావు” అని చెప్పి వంటలో మునిగిపోయింది పూర్ణ.
సంతోష్ పైకి లేచి బాత్రూం లోకి వెళ్లి ఫ్రెష్ అయి తిరిగి వచ్చాడు. అతను వచ్చేసరికి లంచ్ బాక్స్, టిఫిన్ రెడీ చేసి పెట్టింది పూర్ణ.
“బాక్స్ వద్దు అని చెప్పా కదా అమ్మ” అన్నాడు సంతోష్ కొంచెం కోపం గా
“వద్దు అంటే ఎలా కాంటీన్ లో తినాలి అంటే వందలు వందలు అవుతాయి” అంది పూర్ణ
“మా ఫ్రెండ్స్ అందరూ అక్కడే తింటారు నేను బాక్స్ తీసుకొని వెళ్తే ఎగతాళి చేస్తారు” అన్నాడు సంతోష్
“వాళ్ళందరూ అంటే బాగా డబ్బులు ఉన్నోళ్లు మనకి ఏముంది. ఈ చిన్న ఇల్లు తప్ప, పైన ఉన్న ఆ పెంట్ హౌస్ ఎవరికి అయినా అద్దెకి ఇద్దాం అంటే అంత చిన్న దాంట్లో ఎవరు ఉంటారు అని ఎవరు రావట్లేదు. ఎంత కష్టం అవుతుందో తెలుసా నీ చదువులకి వాటికీ” అంది పూర్ణ.
ఎమన్నా అడిగితే చాలు ఎప్పుడు ఈ చాట భారతం చెప్తుంది అని విసుక్కుని టిఫిన్ తినేసి బాక్స్ బ్యాగ్ లో పెట్టుకుని కాలేజీ కి బయలుదేరాడు.
సంతోష్ వెళ్లిన కాసేపటికి పూర్ణ కూడా కాస్త బాధ పడింది. ఎదురుగా ఉన్న తన భర్త ఫోటో చూసి కన్నీళ్లు పెట్టుకుంది. 9 సంవత్సరాల క్రితం తన భర్త భాస్కర్ ఒక ఆక్సిడెంట్ లో చనిపోయాడు. అప్పటి నుండి ఒక్కతే ఇంటి బాధ్యతలు చూసుకుంటూ ఉంది. హైదరాబాద్ మహానగరం లో వాళ్ళకి ఉన్న ఆస్తి ఈ చిన్న ఇల్లు. డిగ్రీ వరకు చదువుకోవటం వలన చిన్న చితక ఉద్యోగం చేసి సంసారాన్ని ముందుకు తీసుకొని వెళ్తుంది ఒంటి చేత్తో. తమ పరిస్థితి అర్ధం చేసుకోకుండా లేని పోనీ కోరికలు కోరుకుంటాడు సంతోష్. ఎన్నో సార్లు చెప్పి చూసిన వినేలా కనపడలేదు.
బీటెక్ లో కంప్యూటర్ అవసరం అని గొడవ పెడితే బాంక్ లో ఉన్న 80000 పెట్టి లాప్టాప్ కొనిపెట్టింది. దానితో ఏమన్నా నేర్చుకునే దానికన్నా ఎక్కువగా గేమ్స్ ఆడేవాడు సంతోష్.
భర్త చనిపోయిన దగ్గర నుండి ఎలాంటి మగ స్పర్శ తెలియదు పూర్ణ కి. తన ఆలోచన మొత్తం ఇప్పుడు సంతోష్ ని బాగా చదివించి మంచి స్థాయిలో పెట్టాలి అనే. వయసు 42 సంవత్సరాలు ఉన్న ఎక్కడ నలగని అందాలు పూర్ణ సొంతం. ఇంకా బిగువు తగ్గని యద సంపద, వెనుక కొవ్వు పట్టి గుండ్రంగా బలిసిన పిరుదులు, వాటిని తాకే నల్ల త్రాచు పాము లాంటి జడ. వొళ్ళంతా ఎర్రని ఛాయా. గులాబీ రంగు పెదాలు, చక్కని పళ్ళ వరుస. అసలు తనకి 30 సంవత్సరాలు అన్నా కూడా ఎవరు నమ్మరు అంత అందం గా ఉంటుంది. తను ఇంతక ముందు పనిచేసిన చాలా చోట్ల చాలా మంది తనని పొందటానికి ట్రై చేశారు కానీ అలాంటి వాటికి చాలా దూరం గా ఉండేది. దాంతో తనకి దక్కలేదు అన్న కోపం తో వాళ్ళు లేనిపోనివి చెప్పి తన ఉద్యోగం పోగొట్టే వాళ్ళు. అలా మారి మారి ప్రస్తుతం ఒక చిన్న ఉద్యోగం చేస్తుంది.
ఇంటి బయట టూలెట్ బోర్డు పెట్టినా ఎక్కువ మంది వచ్చేవాళ్ళు కాదు. వచ్చినా కూడా అబ్బాయిలు మాత్రం అడిగేవాళ్ళు. అబ్బాయిలకి ఇవ్వటం ఇష్టం లేకనే అలానే ఉంచింది ఆ బోర్డు ని. ఎందుకు అంటే ఒకటే రూమ్ ఉంటుంది, అక్కడే చిన్న కిచెన్ బండ, బాత్రూమ్ బయట ఉంటుంది. బాచిలర్స్ మాత్రం ఉండగలరు కానీ ఫ్యామిలీ ఉండలేరు. అందుకే ఎవరు ఆ ఇంట్లో కి రావట్లేదు.
పూర్ణ కూడా తినేసి బాక్స్ తీసుకొని తన ఆఫీస్ కి బయలుదేరింది.
**** **** **** **** **** **** **** **** **** ****
మ్మ్మ్ మ్మ్మ్మ్ ప్చ్……. మ్మ్మ్మ్ మ్మ్మ్…….. అంటూ రూమ్ లోపల నుండి వస్తున్న సౌండ్స్ వింటూ ఉన్నాడు జాన్. ఇది తనకి కొత్త ఏమి కాదు.
మేఘన, జాన్ ఇంటి పక్క పక్కనే ఉంటారు. రెండు ఫ్యామిలీస్ కూడా ఒకరికి ఒకరు బాగా తెలుసు. దాంతో చిన్నప్పటి నుండి ఇద్దరు మంచి ఫ్రెండ్స్ లా పెరిగారు.
మేఘన కి ఇంటర్ చదివేటప్పుడు ప్రశాంత్ పరిచయం అయ్యాడు. అప్పటి నుండి ఇద్దరు ప్రేమ లో పడ్డారు. ప్రశాంత్ కి చదువు మీద కన్నా గొడవలు, కొట్లాటలు, చెడు తిరుగుళ్ళు మీద ఆసక్తి ఉండేది. దాంతో ఇంటర్ కూడా తప్పాడు. కానీ మేఘన, జాన్ మాత్రం బాగా చదివే వాళ్ళు. మేఘన ప్రేమ వల్ల జాన్ కి ప్రశాంత్ అంటే ఇష్టం లేకపోయినా మాట్లాడాల్సి వచ్చేది.
ప్రశాంత్ చూడటానికి రౌడీ లా ఉంటాడు. కానీ మేఘన మాత్రం చాలా అందం గా ఉంటుంది. తెల్లని తెలుపు, ఎర్రని పెదాలు, చూపు తిప్పుకోలేని కళ్ళు, నడుము వరకు ఉండే పొడవైన జుట్టు. కోల మొహం. తన అందాన్ని ఇంకా పెంచే పెదవి పైన చిన్న పుట్టు మచ్చ. అసలు అలాంటి అమ్మాయి ఈ ప్రశాంత్ గాడికి ఎలా పడిందా అనుకునేవాళ్లు చూసిన వాళ్ళందరూ. ప్రశాంత్ చేతి వాటం వల్ల మేఘన సళ్ళు బాగా పెరిగాయి. ఆ తరువాత లోపల పడిన దెబ్బల వల్ల వెనుక గుద్దలు కూడా పెరిగి మంచి కసి కూన లా తయారయింది.
వీళ్ళు కలవటానికి జాన్ ని సాకుగా పెట్టుకునే వాళ్ళు. కాలేజ్ కొంచెం ఊరికి చివరన ఉండటం తో ఎక్కువ గా అటు జనాలు వచ్చేవాళ్ళు కాదు. అదే వాళ్ళకి మంచి స్పాట్ అనుకుని మేఘన, ప్రశాంత్ అక్కడే కలిసేవారు. జాన్ ని కూడా తోడుగా తెచ్చుకునేది మేఘన. అదే కాలేజ్ లోనే మేఘన పిడత పగలకొట్టాడు ప్రశాంత్. అప్పటి నుండి జాన్ కి ఇది అలవాటు అయిపొయింది. లోపల ప్రశాంత్, మేఘన ని దెంగుతుంటే బయట ఆ సౌండ్స్ వింటూ మొడ్డని లేపుకుని ఆడించుకునే వాడు. ఒకసారి ప్రశాంత్ కి కూడా దొరికాడు కూడా, జాన్ చేస్తున్న పని చూసి నవ్వి వెళ్ళిపోయాడు. అలా మెల్లగా పోర్న్ చూడటం అలవాటు చేసుకున్నాడు. తనకి వచ్చే పాకెట్ మనీ సేవ్ చేసుకుని హాట్ చాట్ అనే సైట్ లో లైవ్ కామ్స్ చూడటం అలవాటు గా మారింది.