“ఏం చేస్తారు. పడుకోబెట్టి చేస్తే పొట్ట అడ్డం వస్తుంది కదా…..?” ఆశ్చర్యంగా అడిగాను.
“అది చేస్తే వచ్చేది కడుపు, కడుపు వచ్చాక ఆ బిడ్డ రక్షణకోసం చేసే శాంతి ప్రక్రియ, అంతే కానీ నీలాగా తొడల మధ్యన చేసేది కాదు. ఎప్పుడు చూడు అదే లొల్లి” విసుగు, సిగ్గూ కలిసిన స్వరంతో అంది.
“థాంక్ యు, నీకు చాలా తెలుసే…….”
“మా అక్కకు చేశాం కదా….అందుకే నాకు అన్నీ తెలుసు” గొప్పగా అంది.
“నిజంగానా……?! నీ దాంట్లో నేను చేశాను కదా?! మరి నీకు కడుపు రాలేదే…..?!”
“ఒకసారి చేస్తే వచ్చేస్తుందా?”
“ఫైవ్ టైమ్స్ చేశాగా…!!!”
“నాకు సేఫ్ పీరియడ్లో చేశావ్……ఎలా వస్తుంది?”
“సేఫ్ పీరియడా?! ఎన్ని సార్లు చేసినా కడుపు రాదా?!”
“సేఫ్ పీరియడ్లో ఎన్ని సార్లు వేసినా కడుపు రాదు”
“అవును నువ్వు కాలేజ్కి రావట్లేదా?”
“ఇంట్లో ఎవ్వరూ లేరు. నేను ఒక్కదాన్నే…….మా అమ్మా వాళ్ళు ఊరేళ్ళారు రేపటికి కానీ రారు”
“ఎవ్వరూ లేరా?సరే నేను నిన్ను పిక్ అప్ చేసుకొనా”
“అమ్మా……., ఆశ, రాత్రి మా అక్కా బావా వస్తున్నారు
“ఇంతలో ఆశ పెట్టి అంతలో తుస్సుమనిపించావ్….నీకే ఆశకంటి కురుపు అవుతుంది”.
“ఆశ పెట్టానా? నేనా?!. ముందు కాలేజీకి బయలుదేరు. పిచ్చి పిచ్చి ఆలోచనలు పెట్టుకోకుండా కాలేజ్కి బయలుదేరి క్లాస్సులకి అటండ్ అవ్వు”
“కాలేజ్ కె బయలుదేరితేనే….నువ్వే లేని పోనీ ఆశాలన్నీ పెట్టావ్”
“చూడమ్మా పిల్లాడు ఎలా మాట్లాడుతున్నాడో….కొంచమైనా సిగ్గు లేకుండా….”
“అమ్మో, సిగ్గు పడితే నీలాంటి అందగత్తెను ఎలా వేసుకోగలను”
“అబ్బో నీకు అందంగా కూడా కనపడుతున్నానా?! మీ మగాళ్లు ఎప్పుడైనా ముఖం చూస్తే కదా అందంగా ఉన్నానో అసహాయంగా ఉన్నానో తెలిసేది”
“ఐ థింక్ యు ఆర్ రైట్, నేను నీ ముఖం ఎప్పుడూ చూడలేదనుకో ఇప్పుడు చూపించచ్చుగా”
“ముఖం ఒక్కటీ చాలా ఇంకేమన్నా చూపించాలా?”
“ముఖమూ, చక్రాల్లాంటి నీ కళ్ళూ..,కిలకిల మని నవ్వే నీ పెదాలూ., కొటేసినట్లుండే ముక్కూ…, పోనీ టైల్ వేసిన జడ, చిన్ని నోరూ., ఆ నోట్లో నా మొడ్డ పెడితే నువ్వు ఐస్ క్రీమ్ చీకినట్లు చీకుతావుగా….ఆ నోటి కింద చిన్ని గడ్డం, కిందుగా వస్తే కుదురైన మెడ, దాని కింద నీ…..నీ”
“ఆ చాలు చాలు ఇంకా కిందకి వెళ్ళకు అక్కడ అన్నీ పర్వతాలూ, గుట్టలు”
“రెండు పర్వతాల మధ్య నుండీ సూర్యునిలా వెలిగిపోతున్న నీ ముఖాన్ని చూడద్దా?!”
“అబ్బో, అయ్యగారికి కవిత్వం కూడా వస్తుందే…..!”
“అంతంత పెద్ద పెద్ద పర్వతాలు నేను ఎప్పుడూ ఎక్కలేదు. ఒకసారి ట్రై చెయ్యనా?!”
“జారీ పడితే ఎక్కడో పడతావ్”
“ఒకసారి పడ్డాను. పెద్ద లోయ దానిలోకి వెళ్ళగానే కండలు తిరిగిన రాక్షసులు చెరో పక్కా పట్టుకుని నిలువునా తడిపేసేవి”
“అప్పటికీ ఇప్పటికీ పర్వతాలు పెరిగిపోయ్యాయమ్మా……నువ్వు తట్టుకోలేవులే…..మీ నీతూ ఉందిగా తనయితే కరెక్ట్”
“అనవసరంగా దాన్నెందుకు గుర్తు చేస్తావ్…..?!”
“గుర్తు చేస్తే ఏం?”
“మనసు లాగేస్తుంది కళ్యాణీ…”
“ఛీ నీకు సిగ్గు లేదు. వెళ్ళు దాని దగ్గరకే వెళ్ళు” అంటూ ఫోన్ పెట్టేసింది.
నేను మళ్ళీ ఫోన్ చేయలేదు. బండి స్టార్ట్ చేసి కాలేజీకి వచ్చేశాను.
కానీ లచుమమ్మ నన్ను లైన్లోకి వెళ్లకుండా ఆపేసింది.
అక్కడ శాలినీ టీచర్, ఇటు కుమారి టీచర్, 10th క్లాస్ రమ్య ముగ్గురూ ఒకేసారి నావైపు చూశారు.
ప్రసాద్ గాడు ఎక్కడా కనపడలేదు. లేటుగా వచ్చిన వాళ్లని లైన్ లోకి వెళ్ళనివ్వకుండా ఆపుతారు.నేను లేటుగా రాలేదు. అయినా ఎందుకో గోముగా నా దగ్గరికి వచ్చి, చీర కొంగుని తీసి బరువైన బరువుల్ని నాకు చూపించి మళ్ళీ వేసుకుంది. పైట వేసుకున్నా అది ఆ బరువుల్ని దాచలేక తన నిస్సహాయస్తితిని ప్రకటించి ఆ గుబ్బల మీదనుంది జారిపోతోంది.
నా చూపు ఎక్కడుందో గమనించినట్లుంది. అలా ఇలా కులుకుతూ మెడని పంకించి చీర కొంగు మళ్ళీ పూర్తిగా కప్పుకుని పైట మళ్ళీ జారకుండా ఆ కొంగుచివర బొడ్లో దోపుకుంది. కాయ కష్టం చేసేది కదా….నడుము బిగువు ఎక్కడా సడలలేదు. ఊపిరి తీసుకున్నప్పుడల్లా గుబ్బలు ఉస్సూరుమంటూ ఎగసెగసి పడుతూన్నాయి……చూడకూడదనుకుంటూనే చూపు అక్కడకు వెళ్తోంది.
పాంట్లో అలజడి మొదలైంది. For every action, there is an equal and opposite reaction అన్న ఫిజిక్స్ సూత్రం ప్రకారం ఫిజిక్స్ పాంట్లో స్టార్ట్ అయింది.
లచ్చుమమ్మ కళ్లెత్తి సైగ చేసి ఏంటి అన్నట్లు చూసింది.
ఏం లేదు. అంటూ తల అడ్డంగా ఊపాను.
లక్ష్మమ్మ నా కళ్లలోకి చూస్తూ…చీర నడుములో దోపుతున్నట్లు నడుము కట్టుని ఇంకా కిందకు జరిపింది. నా వైపు చూస్తూ….లోతైన బొడ్డు చూపించింది.
మా వాడికి మరీ సిగ్గు లేకుండా పోతోంది. ఫ్యాంట్లో తన్నుకుంటూ వచ్చేస్తున్నాడు.
లచ్చుమమ్మ పెదవి కొరుక్కుంటూ…..వచ్చేయ్ అంటూ సైగ చేసింది.
అమ్మో! మరీ బానిసైపోతున్నానేంటో దీనికి…దీనికా ఆడదానికా?!.
లక్ష్మమ్మ వెనకాలే నడుస్తున్నాను., నిడుపైన నడుము వంపు ఆ కింద జఘనం నడుస్తున్నప్పుడు ఆ చీలిక హమ్మో, దీని గుద్ద దెంగి ఆ గుద్దలో కార్చుకుంటే గానీ సుల్లికి ఆవేశం తీరదు.
ఒకొక్కళ్లూ ఏం పెంచాషారూరా పిర్రలు., ఇలా చంపుకు తినడమెంటో……లక్ష్మమ్మ నా అడుగులకి రెండడుగుల ముందు ఉన్నట్లుండి ఆగింది. రా పట్టుకో అన్నట్లు ఆహ్వానిస్తున్నట్లున్నాయి ఆ జఘనం దాని ప్రకంపనలు.
లచ్చు అంటూ వెనక నుండి గట్టిగా హగ్ చేసుకున్నాను.
“ఏయ్, ఏంటిది కత్తితో పొడుస్తున్నావ్?!” అంటూ నా దాన్ని వెనక నుండి పట్టుకుంది.
“గుచ్చుకుందా?!” అంటూ ఇంకా గట్టిగా హత్తుకున్నాను.
“మరిందాకా అంత నఖరాలు పోయ్యావు?”
“నువ్వు ఎలా రెయాక్ట్ అవుతావో చూద్దామని”
“నన్ను తప్పించుకు పోదామనా? నీ వల్ల అవుతుందా?” అంటూ ఇటు తిరిగి నన్ను గట్టిగా హత్తుకుంది ఆ బంతులు టెన్నిస్ బంతుల్లా నా గుండెకి గట్టిగా తగిలాయ్. నాడీ తన ఊపస్టుకి తగులుకుని, టాప్ లో నీళ్ళు రాకపోతే నోరు పెట్టినట్లు తన పెదాలు చీర పై నుండే నా నల్లాకి తగులుతున్నాయి.
తన పైట లాగేశాను. “హూ., కుర్రాడివి గానీ పదునెక్కువ నీ మడ్డకి, ఆడదాన్ని చూడగానే లేచిపోతూఉంటుంది ఆగమాగం చేయాలని” అంటూ చేతులు గాల్లోకి లేపింది. జాకెట్ లో దాగున్న గుబ్బలు చొరవ చేసుకుని తొంగి చూస్తున్నాయి. ఆ గుబ్బలని నోరూరా చూస్తున్నాను.
చేతులు పైకి లేపిందీ ఊరికే చూడ్డానికి కాదు. జాకెట్ తీస్తే నలుపుకోవచ్చు రా నలిపెయ్” అంటూ ముందుకు జరిగింది.
తన చేతులు అలా గాల్లో ఉండగానే సైగ చేసి చెప్పాను అలానే ఉందనీ అంటూ….నడుము దగ్గర కూలపడి ఆ కుచ్చిల్ల పైన కవ్విస్తున్న బొడ్డు సూత్రానికి ముద్దులు కురిపించాను. హూ హూ హూ హూ హూ హూ నా రాజా ఏం చేస్తున్నా…వ్., అంటూ మెలికలు తిరిగిపోతోంది.
నేను పైకి అలా చూపు సారించి కళ్లలోకి చూశాను.