“మేడం,ట్రాఫిక్ ఎక్కువగా ఉంది”అన్నాడు డ్రైవర్.
దివ్య తల ఊపి”వీడిని,రోడ్ చివర ఉన్న స్కూ.ల్ వద్ద దింపండి.నేను లోకల్ ట్రైన్ లో వెళ్తాను”అని డబ్బు యిచ్చి,ఆటో దిగింది.
ట్రాఫిక్ కదిలాక,,తను పక్కనే ఉన్న చిన్న స్టేషన్ వైపు నడిచింది.
బెగ్గర్ పక్కనే నడుస్తూ”పారిపోయాడా”అన్నాడు.
దివ్య నవ్వి”లేదు,సెలవు పెట్టీ ఊరు వెళ్ళాడు”అంది .
స్టేషన్ లో జనం లేరు,టికెట్ తీసుకుని ప్లాట్ఫారం మీద నిలబడింది వాచ్ చూసుకుంటూ.
“మొన్న నేను చూసేసరికి,నువ్వేదో చెప్పావు..వాడు లైట్ ఆపేశాడు”అన్నాడు.
“యూసఫ్ తెలుసు అంటున్నారు కదా,అడగండి ఆయన్ని”అంది మామూలుగా.
“కిస్ అన్నావు,,అంతేనా”అడిగాడు.
దివ్య జవాబు ఇవ్వలేదు.
“జరిగింది చెప్తే,వాడి పెళ్ళలకి చెప్తాను..కొడతారు వాడిని”అన్నాడు కసిగా.
దివ్య నవ్వుతూ”ఆయన మీద ఎందుకు కోపం”అంది.
“కిందటి నెల నాతో పందెం కాశాడు,నీ జిలేబి కి ముద్దు పెడతాను అని”అన్నాడు.
దివ్య కి అర్థం కాలేదు.
ట్రైన్ వస్తుంటే”అందుకే అడిగాను,,ముద్దు ఒకటేనా అని”అన్నాడు.
దివ్య కి ఏమి మాట్లాడాలో అర్థం కాలేదు.
ట్రైన్ నుండి ఎవరు దిగలేదు,ఖాలీగా ఉంది.
ఆమె ఎక్కి కిటికీ వద్ద కూర్చుంది,వాడు అక్కడికి వచ్చి నిలబడ్డాడు.
దివ్య వాడిని చూసి “ఆయన ముద్దు పెడుతుంటే లైట్ ఆపారు. అంతే”అంది విసుగ్గా.
వాడు కూడా రిలాక్స్ గా నవ్వి”పర్లేదు లే,నిన్ను చూస్తే పెదాల మీద ముద్దు ఇవ్వాలని ఉంటుంది.”అన్నాడు.
ట్రైన్ కదులుతూ ఉంటే”జిలేబి అంటే ఏమిటి”అంది.
వాడు ప్లాట్ఫారం మీద నడుస్తూ”యూసఫ్ గాడు అలాగే మాట్లాడుతాడు,మామిడి రసాలు అంటే నీ సళ్ళు”అన్నాడు కన్ను కొట్టి.
“జిలేబి అంటే”అంది అనుమానం గా చూస్తూ.
“నీ తొడల మధ్య ఉండేది”అన్నాడు వెకిలిగా నవ్వుతూ.
దివ్య సీరియస్ గా చూస్తుంటే”దాని మీద ముద్దు ఇస్తాను అన్నాడు”చెప్పాడు మళ్ళీ.
ఈలోగా ట్రైన్ స్పీడ్ అయ్యింది.
“పందెం కాయడం ఏమిటి,యూసఫ్ గారికి పిచ్చి ఎక్కిందా”అనుకుంది.
ఆఫిస్ లో వర్క్ లో ఉండగా మధ్యాహ్నం భర్త వచ్చాడు.
“ఏమిటి సడన్ గా”అంది.
“రెండు కాంట్రాక్ట్ పనులు ఉన్నాయి..ఒకటి మీ ఆఫిస్ లొ”అని పై ఆఫీసర్ ల దగ్గరకి వెళ్ళాడు ఆనంద్.
**
ఆ సాయంత్రం పార్టీ అంటూ భార్య ను తీసుకువెళ్ళాడు.
ఎప్పటిలా ఒకరిద్దరు వచ్చి డ్యాన్స్ అంటే,భర్త వైపు చూసింది దివ్య.
“వెళ్తే వెళ్ళు”అన్నాడు ఆనంద్.
ఒకరిద్దరు డ్యాన్స్ చేశారు దివ్య తో.
ఒకడు నడుము నొక్కితే,దూరం జరిగి వచ్చేసింది.
రెండో వాడు డ్యాన్స్ చేస్తూ లిప్స్ మీద ముద్దు పెడుతుంటే,తల తిప్పింది,బుగ్గ మీద పడింది ముద్దు.
ఆమె తల తిప్పి భర్తను చూసింది,అతను ఎవరితోనో డ్యాన్స్ చేస్తూ”పర్లేదు”అన్నట్టు సైగ చేసాడు.
కానీ ఆమెకి భర్త ముందు సిగ్గేసి,బయటకి వచ్చేసింది,కొద్ది సేపటికి.
ఆ రాత్రి ఇంటికి రాలేదు ఆనంద్.
***
మర్నాడు ఉదయం ఆఫిస్ కీ రెడీ అవుతూ,టీవీ చూసింది.
“పాట్నా నుండి వస్తున్న ట్రైన్ డీరెయిల్ అయ్యింది రాత్రి”అని న్యూస్.
ఆమె ఆలోచించి ఆనంద్ కి ఫోన్ చేసింది.
“యూసఫ్ గారు,ఆ ట్రైన్ లో ఉన్నారేమో కనుక్కోండి”అని చెప్పింది.
ఆఫిస్ కీ వెళ్లిన గంటకి ఫోన్ చేసాడు భర్త.
“ఢిల్లీ బోర్డర్ లో డిరెయిల్ అయ్యింది,మీ ఆఫిస్ కీ ఐదు కిలోమీటర్ల దూరం లో ఉన్న హాస్పిటల్ లో ఉన్నారు కొంతమంది.నేను కూడా ఇక్కడే ఉన్నాను పని మీద “అన్నాడు.
ఆమె ఆలోచించి,ఆటో లో హాస్పిటల్ కి వెళ్ళింది.
ఆనంద్ ఆఫిస్ లొ డాక్టర్ తో మాట్లాడుతున్నాడు.
“ఎవరికి ఏమి కాలేదు,యూసఫ్ అనే వాడు ,ఫస్ట్ ఫ్లోర్ జనరల్ వార్డ్ లో వున్నాడు “చెప్పాడు డాక్టర్.
“నేను ఈ హాస్పిటల్ ,రిపేర్ కాంట్రాక్ట్ గురించే వచ్చాను”అని భర్త చెప్తే,తల ఊపి ఫస్ట్ ఫ్లోర్ లోకి వెళ్ళింది దివ్య .
**
జనరల్ వార్డ్ గోల గోల గా ఉంది.
ఒక బెడ్ మీద యూసఫ్ చిన్న టవల్ తో పడుకుని ఉన్నాడు.
వాడి దగ్గర నలుగురైదుగురు నిలబడి ఏదో మాట్లాడుతున్నారు.
వాళ్ల భాష దివ్య కి అర్థం కాలేదు.
వాడి పెళ్ళాలు,చుట్టాలు అని అర్థం అయింది ఆమె కి.
“ఏమి కాలేదు అన్నాడు డాక్టర్”చెప్పింది.
“బోగి పడిపోగానే,ఒకరి మీద ఒకరు పడ్డారు.నా మీద ఐదారుగురు పడ్డారు.స్పృహ పోయింది.
తెల్లవారు ఝామున మూడుకి స్పృహ వస్తె ఇక్కడ ఉన్నాను.
ఏవో ఇంజక్షన్ లు ఇస్తే,నిద్ర వచ్చింది..లేచి గంట అవుతోంది”గబ గబ చెప్పాడు.
దివ్య కి అర్థం అయింది,వాడికి పెళ్ళాలు అంటే భయం అని.