చిన్న తప్పు Part 2 Like

పది నిమిషాల తరువాత,ఆమె షవర్ కింద ఉన్నపుడు”మేడం,టీ కప్,పేపర్ తెచ్చాను.టేబుల్ మీద పెట్టన”అన్నాడు తోటమాలి బయటి నుండి.
సాఫీయ జవాబు ఇవ్వలేదు.
“మేడం”అన్నాడు వాడు మళ్ళీ.
టవల్ చుట్టుకొని,తలుపు తీసి బయటకి వచ్చింది.
కుడి చేత్తో వాడి మోడ్డ ను పట్టుకొని,పిసుకుతూ”బోల్ట్ వేయించాలని చెప్పానా లేదా”అంది.

వాడు నొప్పికి గజగజ లాడుతూ”స్ వదలండి,తెచ్చాను.సెట్ అవ్వలేదు స్”అన్నాడు.
నిక్కర్ మీదే వాడి వట్టలు పట్టుకుని నొక్కుతూ”డోర్ వరకు రావొద్దు అని చెప్పానా ,లేదా”అంది.
“స్ వదలండి,నాకేమీ కనపడలేదు “అన్నాడు బాధగా.
“అది నేను నమ్మాలా”అని మళ్ళీ బలంగా నొక్కింది.
“అబ్బో,,స్,,సరే సరే,,ఆ రోజు మీ ఎడమ కాలు తొడ నుండి పాదం దాకా కనపడింది”అన్నాడు గిజగిజలడుతూ.
ఆమె చెయ్యి తీసింది.

వాడు మూల్గుతూ టేబుల్ మీద,ట్రే పెట్టీ బయటకి వెళ్తుంటే
“ఆగు,ఆయన నీకు చాలా మర్యాద ఇస్తుంటారు.వాళ్ళ నాన్నగారి వద్దకూడ పని చేసావు అని.
నీ బుద్ధి తెలిస్తే ,నిన్ను పంపించేస్తారు”అంది.
వాడు ఆగి ,ఆమెను కింద నుండి పైకి చూసి”అవును”అన్నాడు.
మళ్ళీ”మీకు ఈ టవల్ చిన్నది అయ్యింది”అన్నాడు.

సఫియా అద్దం లో చూసుకుంది.
నిజమే,సళ్ళు సగం బయటకి ఉన్నాయి,నడుము నుండి మూడు అంగుళలే కిందకి ఉండే సరికి,
రెండు తొడలు పుష్టిగా ,మెరుస్తూ కనపడుతున్నాయి.
వాడి వైపు చూస్తే,వాడు బయటకి వెళ్తూ,ఒకటికి రెండుసార్లు ఆమె తొడల్ని చూడటం గమనించింది.

ప్యాంట్, షర్ట్ వేసుకుని కిందకీ వచ్చింది.
టిఫిన్ చేస్తున్న అత్తగారి పక్కన కూర్చుని”తోట మాలి వయసు ఎక్కువ,పనులు సరిగా చేయలేడు.
ఆయన్ని తీసెద్దం”అంది.
ఆవిడ నవ్వి”ఎక్కడికి వెళ్తాడు.ఎప్పటి నుండో ఉంటున్నాడు”అంది తేలిగ్గా.

బయటకి వచ్చి కార్ ఎక్కుతూ”ఎందుకు ఆ మాలి ఇక్కడ, పంపేయచు గా”అంది భర్త తో.
అతను ఇంట్లోకి వెళ్తూ”నాన్నగారు పెషావర్ లో పని చేశారు,ఒక సిమెంట్ కంపెనీ లో.
తర్వాత ఢిల్లీ వస్తుంటే,ఈయన కూడా వచ్చాడు.”అన్నాడు.

సాఫీయ నిట్టూర్చి కార్ ఎక్కబోతు ,తోటమాలి ఉండే రూం కి వెళ్ళింది.
వాడు టవల్ కట్టుకుని, జండుభాం రాసుకుంటున్నాడు మోడ్డ కి.
ఎదురుగా ప్యాంట్, షర్ట్ లో ఉన్న ఆమెను చూసి,సర్దుకున్నాడు.
“బాగా నొప్పిగా ఉంది అనుకుంటా”అంది వస్తున్న నవ్వు ఆపుకుంటూ.
వాడు వస్తున్న కోపం ఆపుకుంటూ”అబ్బే”అంటూ వెర్రిగా నవ్వాడు.

ఆమె వాడి వద్దకు వెళ్ళి,రెండు చేతులతో,వాడి గెడ్డం వెంట్రుకలు పట్టుకుని లాగుతూ
“పెషావర్ లో ఏమి చేసే వాడివి”అంది నవ్వుతూ.
“మీ మామగారు పని చేసిన కంపెనీ లో రోజు కూలీ గా ఉండేవాడిని”అన్నాడు.
“అంతకు ముందు”అంది కుడి చేతిని కిందకి జరిపి,ఛాతీ మీద వెంట్రుకలు నిమురుతూ.
“ఇంకేమి లేదు”అన్నాడు.

కుడి చేతిని,వాడి భుజం మీద ఉన్న మచ్చ మీద వేసి”ఇది బుల్లెట్ గాయం”అంది.
వాడు ఇబ్బందిగా చూసాడు.
పై గుండీ సరిగా పెట్టుకోలేదు ఆమె,సళ్ళ చీలిక కనపడుతుందేమో అని చూసాడు,కనపడలేదు.
ఆమె కను రెప్పలు ఎగరేస్తూ “కూలీ కి బుల్లెట్ గాయం ఎందుకు అయ్యింది”అంది.

వాడు”అంతకు ముందు కిరాయి ముఠాలో పని చేశాను,ఆఫ్ఘన్ కోసం.అది కూడా కూలీ పని లాంటిదే”అన్నాడు.
ఆమె ఏదోఅనబోయేంతలో ఫోన్ మోగింది కార్ లో నుండి,వాడిని వదిలి అటు వేగంగా వెళ్ళింది.
ఫోన్ తీసి మాట్లాడుతూ,కార్ ఎక్కి వెళ్ళిపోయింది.

“ఇది చాలా డేంజర్,బాల్స్ వాచిపోయాయి”అనుకుంటూ మూల్గుతూ,మంచం మీద పడుకున్నాడు.
***

**
వాణీ తన పనులు చేసుకుంటోంది కానీ రసూల్ గాడి గురించి ఏమి చేయాలో అర్థం కాలేదు.
ఒక రోజు సిగ్నల్ వద్ద హుస్సేన్ కనపడి”నా కోసం వచ్చావుట”అన్నాడు.
“ఊ,ఎవరో ఉన్నారు,మీ ఇంట్లో”అంది.
“నేను చెప్పాను కదా రసూల్ అని.వాడే”అన్నాడు.
వాణీ వస్తున్న కోపం ఆపుకుంది.
“ఎన్నాళ్ళు ఉంటాడు నీతో”అంది.
“తెలియదు,కానీ నీ అందం చూసిన దగ్గరి నుండి వాడికి నిద్ర లేదు ట.నిన్ను దెంగాలి అనుకుంటున్నాడు”చెప్పాడు వెకిలిగా నవ్వి.
“షాట్ అప్”అంది కోపం గా.

ఆఫిస్ నుండి వస్తూ మార్కెట్ కి వెళ్ళింది.
అక్కడ కనపడిన మీనా ను చూసింది.
“మీరేమిటి ఇక్కడ”అంటూ మాట్లాడుకున్నారు.
కొద్ది సేపటికి దగ్గర్లో ఉన్న పార్క్ లో కూర్చుని ఐస్ క్రీమ్ తింటూ ఉన్నపుడు,తను చూసింది చెప్పింది వాణి.
“are you sure”అంది మీనా.
“ఉ,ఆ నలుగురిలో ఒకడు వీడు.
హుస్సేన్ గారికి వీడి గురించి తెలిసి ఉండదు.అందుకే ఇంట్లో పెట్టుకున్నాడు”అంది.
“మనం పోలీ.స్ కి చెప్తే నమ్మరు”అంది మీనా.
“వాడిని ఏదైనా చేయాలి మీనా”అంది ఆలోచిస్తూ.
ఇద్దరు ఫోన్ నంబర్స్ ఇచి పుచ్చుకున్నారు.
***
“ఏమిటి పొద్దునే పొగ”అన్నాడు విజయ్ లేస్తూనే.
“అరే,సాంబ్రాణి”అంది నవ్వుతూ మీనా.
అతను ఊపిరి ఆడక మేడ మీదకు పరుగుపేట్టాడు.
పొగ తగ్గాక కిందకి వచ్చేసరికి బెగ్గర్ ఇంటి ముందు నిలబడి అరుస్తున్నాడు.
మీనా”ఈ రొట్టెలు ఇవ్వండి వాడికి”అంది.
“నాకు అసహ్యం,నువ్వే ఇవ్వు”అన్నాడు ,సోఫా లో కూర్చుని.

ఆమె గేట్ వరకు వెళ్ళేసరికి,వాడు జేబు నుండి ఎదోతీస్తు,ఆమెను చూసి దాచేసాడు.
“ఏమిటది “అంది.
వాడు ఆమె ముక్కు పుడక, లేత పెదాలు చూసి”అబ్బే ఏవో ఆకులు”అన్నాడు.
ఆమె రొట్టెలు ఇస్తు”నిజం చెప్పు “అంది.
వాడు అదోలా చూస్తూ వెళ్ళిపోయాడు.
మీనా ఇంట్లోకి వెళ్లి టిఫిన్ తయారు చేస్తుంటే ఒక ఆలోచన వచ్చింది.

ఫోన్ తీస్ వాణి తో మాట్లాడింది.
అంతా విని”మన వల్ల అవుతుందా”అంది తను.
“ఇద్దరం చదువుకున్న ,అందమైన అమ్మాయి లం.కొంచెం ధైర్యం చేయాలి.
అదేమిటో నీకు తెలుసు”అంది మీనా.
“నాకు తెలుసు.కానీ …”అంది మెల్లిగా.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *