“ఆఆఆహ్…….. ఆఆఆహ్…… ఆఆఆహ్…….” అంటూ పూర్ణ నోటి నుండి అరుపులు రావటం మొదలైంది.
నవీన్ ఆ అరుపులు విని పూర్ణ సళ్ళని వదిలి తన తల పైకి లేపి పూర్ణ మొహాన్ని చూస్తూ పోట్లు పొడిచాడు. ప్రతీపోటుకి పూర్ణ మొహంలో కనపడుతున్న కసిని చూస్తూ ఎంజాయ్ చేసాడు. మెల్లగా ముందుకు ఒంగి పెదాలని అందుకున్నాడు. పూర్ణ అరుపులు అతని నోట్లోనే ఆగిపోయాయి. తన నాలుకని పూర్ణ నోట్లోకి తోసాడు. పూర్ణ ఎంతోకష్టపడింది కానీ చివరికి ఓడిపోయి తన నాలుకని కూడా అతని నాలుకకి జత కలిపింది. అలా ఆపకుండా పూర్ణని ఒక పదిహేను నిముషాలు దెంగి తన మొడ్డని పూర్ణ పూకుకి అదిమిపట్టి రసాలని నింపేసాడు. అటు పూర్ణ పూకు కూడా రసాలని వదిలింది.
పూర్ణ మీద నుండి పైకి లేచి బాత్ రూమ్ లోకి వెళ్లి వచ్చాడు నవీన్. తన బట్టలు వేసుకుంటూ
“నైట్ కి ఏం వండకు, నేను బిర్యానీ తీసుకొని వస్తాను” అన్నాడు.
పూర్ణ ఎక్కడికి వెళ్తున్నావ్ అని కూడా అడగాల్సిన అవసరం లేదు అనుకుంది. అలానే బెడ్ మీద పడుకుని ఉంది. నవీన్ మెల్లగా అక్కడ నుండి బయటకు వెళ్ళిపోయాడు. పూర్ణ కళ్ళలో నుండి నీళ్లు కారుతూనే ఉన్నాయి. ఇంతలో తన ఫోన్ మోగింది చూస్తే సంతోష్ నుండి. కన్నీళ్లు తుడుచుకుని ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసి కాసేపు మాట్లాడింది.
తన తొడల మధ్యలో కారుతున్న నవీన్ రసాలని చూసి కోపం వచ్చింది. వెంటనే బాత్ రూమ్ లోకి నవీన్ తాకిన ప్రతీ చోట సబ్బుతో శుభ్రంగా కడుక్కుంది. బయటకు వస్తే ఇప్పటి వరకు తనని దెంగిన బెడ్ మీద బెడ్ షీట్ నలిగి ఇంకా ఆ దృశ్యాలని కళ్ల ముందు చూపిస్తూ ఉంది. వెంటనే దానిని కూడా తీసి ఇంకొకటి వేసింది. షెల్ఫ్ లో నుండి నైటీ తీసి వేసుకుని అలా కిచెన్ లోకి వెళ్లి టీ పెట్టుకుని తాగింది. మనసంతా గందరగోళంగా ఉంది. ఇంతలో మళ్ళీ ఫోన్ మోగింది చూస్తే శ్రీకాంత్ నుండి వీడియో కాల్ వస్తుంది. వెంటనే దానిని లిఫ్ట్ చేసింది. స్క్రీన్ మీద శ్రీకాంత్ కనపడగానే కళ్ల నుండి నీళ్లు వచ్చేసాయి.
“ఏమైంది రా బేబీ? ఎందుకు ఏడుస్తున్నావ్?” అన్నాడు శ్రీకాంత్ ముద్దుగా
ఏం చెప్పలేక ఏడుస్తూనే ఏమి లేదు అన్నట్టుగా తల అడ్డంగా ఊపింది.
పూర్ణని అలా చూసి తట్టుకోలేకపోయాడు శ్రీకాంత్.
“ముందు కళ్ళు తుడుచుకో, తలనొప్పి తగ్గిందా?” అన్నాడు
“హ్మ్” అంటూ పూర్ణ సమాధానం చెప్పి కళ్ళు తుడుచుకుంది కానీ మళ్ళీ కన్నీళ్లు వస్తూనే ఉన్నాయి.
“నువ్వు అలా ఏడిస్తే ఇక్కడ నాకు ఏదోలా ఉంటుంది రా బేబీ, ప్లీజ్ రా నా బంగారం కదా ఏడవకు” అంటూ శ్రీకాంత్ బ్రతిమాలాడు.
పూర్ణ ఇటు శ్రీకాంత్ కి నిజం చెప్పలేని పరిస్థితి, చెప్తే శ్రీకాంత్ ఏమైపోతాడో అని భయం కలిగాయి. మెల్లగా కన్నీళ్లు తుడుచుకుని శ్రీకాంత్ నే చూస్తూ ఉండిపోయింది.
“ఏమైంది రా అలానే ఉండిపోయావ్?” అన్నాడు శ్రీకాంత్ నవ్వుతూ.
“మిస్ యు సో మచ్ రా” అంది పూర్ణ ఒక్కోమాట కూడగట్టుకుని.
“మిస్ యు టూ రా బంగారం” అన్నాడు శ్రీకాంత్.
“అసలు ఎందుకు వెళ్లిపోయావ్ రా నన్ను ఈ నరకంలో వదిలేసి” అంది మళ్ళీ కళ్ల వెంట నీళ్లు వస్తుంటే
తన కన్నీళ్లని చూసి శ్రీకాంత్ కూడా ఉండలేకపోయాడు. అతని కళ్ళ నుండి కూడా మెల్లగా కన్నీళ్లు బయటకు వచ్చాయి. ఇద్దరి మధ్య మాటలు లేవు ఒకరినొకరు అలా చూసుకుంటూనే ఉన్నారు.
“అరేయ్ శ్రీకాంత్ రెడీ అవ్వరా కాలేజీ దగ్గరికి వెళ్ళాలి” అంటూ పక్క నుండి మాటలు వినిపించాయి.
“సరే వెళ్లి రెడీ అవ్వు” అంది పూర్ణ బాధగా
“సారీ బంగారం” అన్నాడు శ్రీకాంత్
“నువ్వు కాదు నేనే నీకు సారీ చెప్పాలి రా, నన్ను క్షమిస్తావు కదా” అంది పూర్ణ
“ఏం మాట్లాడుతున్నావ్ రా అసలు, ఏమైంది నీకు?” అన్నాడు.
పూర్ణ దగ్గర నుండి దానికి ఎలాంటి సమాధానం రాలేదు. శ్రీకాంత్ ని అలా ఏడుపు కళ్ళతో చూస్తూనే ఉంది.
“సరేరా ఇంక ఏడుపు ఆపు ప్లీజ్, నేను ఇక రేపు కాల్ చేస్తాను నువ్వు పడుకో ప్రశాంతంగా, ఉమ్మాహ్…. బాయ్” అన్నాడు.
అలా కాల్ కట్ అయింది. పూర్ణ అలానే కూర్చుండిపోయింది. మెల్లగా టైం గడుస్తూ ఉంది. సరిగ్గా 9 అవుతుండగా డోర్ మోగింది. ఎవరు వచ్చారో పూర్ణకి తెలుసు. మనసు అంగీకరంచకున్నా తన దగ్గర వేరే దారిలేదు. ఇప్పటికే తన మానాన్ని నవీన్ దోచేసుకున్నాడు ఇంకేముంది దోచుకోవటానికి అనుకుంది నిస్సహాయంగా. జీవంలేని మొహంతో పైకి లేచి డోర్ ఓపెన్ చేసింది. అనుకున్నట్టే ఎదురుగా నవీన్ నిలబడి ఉన్నాడు. అతని భుజం మీద ఒక బ్యాగ్, చేతిలో బిర్యానీ కవర్ ఉంది.
“పద ఆకలి వేస్తుంది త్వరగా తిందాం” అన్నాడు కవర్ పూర్ణ చేతికి ఇచ్చి.
అయ్యో పూర్ణ పప్ప పూర్తిగా పిప్పి చేస్తున్నాడు మనిషి కాదా