రాబోతున్న నవ్వుని బలవంతంగా ఆపుకుంటూ కామిని పైకి చేరుకొని నా ఛాతీ వంపులని పట్టుకుంది. నాకు కల కంటున్నట్లు అనిపించింది.
నా ముఖం మీదకి పడుతున్న నా జుట్టుని పక్కకి జరుపుతూ “మీరు బాగా అలసిపోయారా ?” అని అడిగింది.
“అవును….. ఇదంతా ఒక కలలా అనిపిస్తుంది” అని చెబుతూ కళ్ళు తెరిచాను, నా మాటలకి కామిని ముఖం మరింత వెలిగిపోవడం కనిపించింది.
కామినిని అనుభవించాలని కోరిక నాకు మళ్ళీ కలిగింది. నేను తలుచుకుంటే ఆమెతో నా ఇష్టం వచ్చినట్లు చేసుకోవచ్చు అని నాకు తెలుసు అయితే నేను ఇంకా ఎదురుచూడాలని అనుకున్నాను. ఇది నా జీవితంలో నేను ఎప్పుడూ చేయని పని. నేను మొదటి డేట్ లోనే చాలా మంది అమ్మాయిలతో చాలా సార్లు సెక్స్ చేసాను. అయితే కామిని చాలా అందంగా ఉండడం వల్లనో లేదా మరే కారణం వల్లనో నాకు తెలియదు గాని, అలా చేయడం నాకు కరెక్ట్ అనిపించలేదు. నేను ఆమె మీద అభిమానం పెంచుకుంటున్నాను.
“నాకు కూడా అలానే ఉంది,” అని కామిని చెప్పింది.
“అవునా, మీరు ఇక్కడ చాలా ప్రశాంతంగా వుంటున్నారని అనుకున్నాను,” అని అన్నాను.
“మాకు కూడా సమస్యలు ఉన్నాయి,” అని కామిని కిటికీ వైపు చూస్తూ అంది. అది రాత్రి కావడంతో నక్షత్రాలు చాలా ప్రకాశవంతంగా మెరుస్తున్నాయి. అది కాంతి కాలుష్యం లేని ప్రపంచం కదా.
“మీ సమస్యలు చెప్పండి,” అని కామినిని అడిగాను.
కామిని నిట్టూర్చింది. “చాలా వున్నాయి, నేను మీకు ఇంతకుముందు చెప్పాను కదా, ఇక్కడ చాలా మంది అమ్మాయిలు బాధలో బ్రతుకుతున్నారు. వాళ్ళు అందరూ గర్భం దాల్చడానికి అనుకూలంగా ఉన్నవాళ్లే కానీ వాళ్లకి పిల్లలు పుట్టించడానికి ఎవరూ లేరు.”
“మీకు అలాంటి అమ్మాయి ఎవరైనా వ్యక్తిగతంగా తెలుసా?” అని కామినిని అడిగాను.
కామిని తలూపి తన తలని కిందకి దించుకుంది. దుఃఖం ఆమెని భారంగా చేసింది. “నాకు చాలా సన్నిహితంగా వుండే ముగ్గురు స్నేహితురాళ్ళు తీవ్ర అనారోగ్యానికి గురయ్యారు. వాళ్ళు చాలా వెలుగుతూ కామోద్రేకాలతో నిండిపోవడంతో తమని తాము నియంత్రించుకోలేకపోయారు. వాళ్ళు రోజుకి పన్నెండు సార్ల వరకు హస్తప్రయోగం చేసుకునేవాళ్ళు. దాంతో వాళ్ళ నుండి విడుదల అయిన రసాలు ఇల్లంతా పడేవి. దాంతో వాళ్ళు అద్దెకి ఉంటున్న ఇంటినుండి బయటికి తరిమివేయబడ్డారు.”
“వాళ్ళు ఇప్పుడు ఎక్కడ వుంటున్నారు ?” అని అడిగాను.
“వాళ్ళు ఇక్కడికి దగ్గరలో వున్న ఒక ద్వీపంలో ఆశ్రయం పొందవలసి వచ్చింది. వాళ్ళు అక్కడ ఒంటరిగా కేవలం పళ్ళు, చేపలు మాత్రం తింటూ బ్రతుకుతున్నారు. అక్కడ తినడానికి అవి తప్ప మరేమీ దొరకవు. నేను అప్పుడప్పుడు అక్కడికి వెళ్లి, వాళ్ళ కామోద్రేకాన్ని తాత్కాలికంగా తగ్గించే ఒక మందుని వాళ్ళ దగ్గరికి వెళ్లి ఇచ్చి వస్తుంటాను. అయితే వాళ్లకి ఆ కోరికలు బాగా ఎక్కువైనప్పుడు మాత్రమే వెళుతున్నాను. కడుపు వస్తే తప్ప వాళ్లకి ఆ బాధ నుండి ఉపశమనం కలగదు” అని కామిని చెప్పింది.
కామిని మాట్లాడిన పద్దతి చూస్తే తాను నా సహాయాన్ని కోరుకుంటుందని అయితే అడగడానికి బాగా ఇబ్బంది పడుతుందని నాకు అర్ధమైంది. ఆమె కళ్ళలో నీళ్ళు నిండి ఆమె బుగ్గల మీదకి కారాయి. లేచి నిలబడి కామినిని కౌగిలించుకున్నాను. ఆమె నా భుజం మీద తల పెట్టుకుని మెల్లగా ఏడ్చింది.
“మీ దగ్గర ఏడుస్తున్నందుకు నన్ను మన్నించండి, వాళ్ళు నా ప్రాణస్నేహితులు” అని అంది.
“బాధ పడకు… నేను వాళ్లకి సహాయం చేస్తాను” అని చెప్పాను.
కామిని ముక్కు తుడుచుకుంది. “మీరు… నిజంగా చేస్తారా ?”
“వాళ్లకి కడుపు చేస్తే సరిపోతుంది అంటే నేను సులభంగా చేస్తాను” అని చెప్పాను.
కామిని కళ్ళు ఆనందంతో మెరిశాయి, ఆమె ఆశగా నన్ను చూసింది. కామిని నా మెడ చుట్టూ చేతులు వేసి నన్ను కౌగిలించుకుంది, తన మృదువైన రొమ్ములని నా ఛాతీ క్రింది భాగానికి నొక్కింది. “ఓహ్, చాలా చాలా ధన్యవాదాలు. మీరు చాలా మంచివారు” అంది.
“నేను రేపు ఆ సంగతి చూసుకుంటాను,” అని నా చేతులు కామిని వీపు మీద నుండి ఆమె గట్టి పిర్రల వరకు జరిపి వాటిని పట్టుకుంటూ చెప్పాను.
“నేను వాళ్ళ హార్మోన్లను తగ్గించడానికి ఒక మందుని తీసుకురావలసి ఉంటుంది. లేకపోతే, వాళ్ళు మీ బట్టలని చించేస్తారు” అంది.
“వాళ్ళు అంత కామోద్రేకాలతో ఉన్నారా ?”
“అయ్యో, మీరు ఊంచలేరు,” అని కామిని తేలికపాటి నవ్వుతో చెప్పింది.