ఆయన మీకు ఎలా తెలుసు అనగానే అదేంటే అలా అంటావు నేను గుర్తు పట్టలేనా నా బంగారు తల్లిని, నువు బయట ఏడుస్తూ ముద్దలు పెట్టుకొని మాట్లాడటం కూడా విన్నాను, ఓహ్ అందుకానేన అది ఇందాక టీవీ దగ్గర అల అంటే సైలెంట్ గా వెళ్లి పోయారు అని నవ్వుకుంది, ఆయన స్వీటీ నీ ఎత్తుకొని గుండెలపై వేసుకొని పడుకొని తల నిమురుతూ పడుకున్నాడు, స్వీటీ అమ్మమ్మ కూడా వాళ్ళని చూస్తూ నిద్ర పోయింది, లేట్ గా నిద్ర పోవటం వాళ్ల వాళ్ళకి మెళుకువ రాలేదు, స్వీటీ లేచి వాళ్ళని లేవకుండా తోటలోకి వెళ్లి వాటికి నీళ్ళు పోస్తూ మురిసిపోతూ వుంది, ఈలోపు తాతయ్య కి మెళుకువ వచ్చి చూస్తే స్వీటీ లేదు కంగారుగా బయటకి పరుగెత్తారు స్వీటీ తోటలో వుండటం చూసి హమ్మయ్య అనుకొని, ఎంటి తాతయ్య లేచరా, తాతయ్య స్వీటీ దగ్గరకి వెళ్లి మోకాళ్ళ మీద కూర్చొని ఎమ్మ నా మిద కోపం లేదా అనగానే ఎందుకు తాతయ్య కోపం, మీ అమ్మని పంపించాను అని లేదులే తాతయ్య అమ్మకి మీరు అంటే బాగా ఇష్టం అందుకే నాకు కూడా ఇష్టం అని మూసి మూసి గా నవ్వుతూ చెప్పింది, ఉష అమ్మ నాన్న, మధు అమ్మ నాన్న స్వీటీ కనిపిస్తుందేమో అని ఇంట్లోకి కూడా వెళ్లకుండా బయటే తిరుగుతూ వున్నారు, ఇంతలో వర్ష అమ్మ లేచి చూడగానే ఇద్దరు వుండరు కిందకీ వచ్చి తాత మనవరాలు హ్యాపీ గా ఆడుకోవటం చూసి మురిసిపోతూ లోపలకి వెళ్ళింది, అల స్వీటీ అందరికీ అలవాటు అయింది, స్వాతి కూడ వచ్చింది స్వీటీ నీ చూసి మురిసిపోతూ స్వీటీ కోసం బోల్లన్ని బొమ్మలు తెచ్చింది, ఇద్దరు తనకి ఇష్టమైన పెరట్లో పక్షుల దగ్గర గడిపి అన్ని విషయాలు చెప్పేది, అలా అందరూ స్వీటీ అంటే ఎఫిక్షన్ పెట్టుకున్నారు, స్వీటీ లేకుండా వుండలేరు, స్వీటీ నీ ఎలా పంపాలో ఎవ్వరికీ అర్దం అవ్వట్లేధు, ఎలా తీసుకొని వెళ్ళాలో ఉష కి అర్దం అవ్వాట్లేదు,
మధు ఇంటి దగ్గర.
——————————————-
స్వీటీ లేకుండా వుండలేక వున్న మాకు కీర్తి చిన్న గా అలవాటు అయింది, రాజీ కూడా పాపని తీసుకొని ఊరు వెళ్ళింది సెలవలకి, ఆఫీస్ కి వెళ్లి పనులు చేసుకుంటున్న, నారాయణ గారు కూడా వచ్చారు, నేను పలకరించాను మధు నికు నేను చక రుణపడి ఉన్నాను అంటే అదేముంది లే సార్ మీరు జాగ్రత్త అని నా కేబిన్ కి వచ్చి పని.చేసుకొని ఈవెనింగ్ ఇంటికి బయలుదేరాను, ఇంటికి వెళ్ళి ఉష కి ఫోన్ చేసి కీర్తి తో ఆడుకొని తిని పాడుకుందాం అని మంచం ఎక్కాను, అప్పటికే వర్ష అలసిపోయి పడుకుంది నాకు నిద్ర రాక ఫోన్ లో గేమ్ ఆడుతున్న ఫోన్ కి మెసేజ్ వచ్చింది ఎవరా అని చూడగానే చిత్ర
చిత్ర; ఎంటి సార్ గుర్తుకు వున్నామా మేము అసలు
నేను: మార్చి పోయే పర్సన్ వా నువు చిత్ర
చిత్ర: మరీ ఫోన్ లేదు మెసేజ్ లేదు, కావ్య అక్క మీగురుంచి తెగ చెప్తుంది ప్రమోషన్ వచ్చేలా చేసరంటగ
నేను: నికు ఫోన్ చేస్తే తిడతవు అని చెయ్యలేదు, కావ్య చేసిన పనికి ప్రమోషన్ వచ్చింది నేను ఏమీ చేశాను
చిత్ర: నేను ఎందుకు తిడతను సార్
నేను; నీ లాంటి అందమైన అమ్మాయిలను డిస్ట్రబ్ చేస్తే తిట్టు కుంటారు గా
చిత్ర; నేను ఉష అక్క కావ్య అక్క కన్న ఏమీ బాగా వుండనులే సార్
నేను: వాళ్ళకి నికు పోలిక ఎంటి చిత్ర. వాళ్ళు పెళ్లి అయ్యిన వాళ్ళు నువు కన్నే పిళ్లవి నీ అందమే వేరు, నిన్ను చేసుకునే వాడు ఎవ్వరో లక్కీ
చిత్ర: నన్ను చేసుకునే వాడు లక్కీ కాదు సార్, ఎందుకంటే నేను కన్నే పిల్లని కాదు
నేను : అంటే నువు
చిత్ర: హా అవును సార్
నేను; ఎవరు ఇన్నీ అందాలను దోచుకున్న అదృష్ట వంతుడు
చిత్ర; ఆ అదృష్టవంతుడు ఇంకా నా అందాలు దోచుకోలేదు, దోచుకో బోతున్నాడు.
నేను: ఎవరబ్బా నాకు తెలుసా
చిత్ర : హా బాగా తెలుసు
నేను: ఎవరు
చిత్ర; మా ఉష అక్క కావ్య అక్క అందాలు దోచుకున్న వాడే
నేను: అబ్బో ఎంటి జోకు లా
చిత్ర: ఏ సార్ నిను నచ్చ లేదా