నేను “ఈ ప్రపంచంలో ఉన్న అందరి జ్ఞాపకాలు చేరిపేసాను.. అందరి దృష్టిలో నువ్వు గౌరవంగానే ఉంటావు..”
రూతుమ్మ నా వైపు చూసి “మంచి దానిగా ఉన్నప్పుడు చెడ్డదాన్ని చేశావు.. ఇప్పుడు నన్ను చెడ్డదాన్ని చేసి మంచి పేరు ఇస్తున్నావా..” అంది.
నేను “బాగా చెప్పావు..”
నేను “నీ కుటుంబం.. ఈ సమాజం అందరి జ్ఞాపకాలు మార్చేశాను.. నువ్వు వెళ్లి నీ ఇంటి తలుపు తెరవగానే నీ కుటుంబం నీకు ఎదురవుతుంది.. ”
రూతుమ్మ మోహంలో నవ్వు వచ్చి చేరింది.
నేను “ఆ తలుపు తెరిచిన మరుక్షణం నీవు కూడా ఈ జ్ఞాపకాలు మరిచిపోతావు..”
రూతుమ్మ “అంటే..”
నేను “నేను నీకు గుర్తు కూడా ఉండను..”
రూతుమ్మ “నా జీవితంలోకి రావు కదా..”
నేను “అస్సలు రానూ..”
రూతుమ్మ “నిన్ను నమ్మలేను..” అంది.
నేను చిన్నగా నవ్వాను.
రూతుమ్మ ముందుకు అడుగులు వేస్తూ డోర్ దగ్గరకు వెళ్లి డోర్ నాబ్ మీద చేయగా డోర్ అవతల నుండి గ్రేస్ ఓపెన్ చేసి “అమ్మా” అంటూ రూతుమ్మని హత్తుకుంది.
రూతుమ్మ కూడా సంతోషంగా గ్రేస్ ని హత్తుకుంది.
గ్రేస్ “అమ్మా.. నాకు కాలేజ్ లో సీట్ వచ్చింది..” అంటూ నవ్వింది.
రూతుమ్మ కూడా సంతోషంగా “అవునా.. ఇదంతా నువ్వు ప్రార్ధన చేయబట్టే..” అంటూ కూతురిని సంతోషంగా హత్తుకొని “పదా.. నీకు నచ్చిన స్వీట్ వండుతాను..” అంటూ లోపలకు నడించింది.
సడన్ గా తన ఇంటి ముందు ఎవరో ఉన్నారు అనిపించి.. వెనక్కి తిరిగి చూసింది.
గ్రేస్ “ఏమయింది అమ్మా.. ఎవరూ ఉన్నారు..”
రూతుమ్మ కి నేను కనపడలేదు..
రూతుమ్మ ఇంట్లోకి వెళ్తూ “ఎవరూ లేరు..” అని ఇంట్లోకి తన కుటుంబంలోకి తన జీవితంలోకి అడుగుపెట్టింది.
కానీ అప్పుడప్పుడు మాత్రం ఎదో మనసులో బాధ అనిపిస్తూ ఉంది.
రాత్రిళ్ళు ఎదో కల వచ్చి సడన్ గా నిద్రలేస్తుంది.
సంవత్సరం తరువాత..
రూతుమ్మ మార్కెట్ నుండి కూరగాయలు తీసుకొని ఇంటికి వెళ్తుంది.
మేరీ ఇంటి ముందు నేను ఉన్నాను.
నేను “నాకు మీరు సాయం చేయగలరా..”
మేరీ “ఏం కావాలి..”
నేను “నాకు సళ్ళు చీకితే నిద్రపడుతుంది అని డాక్టర్ చెప్పారు.. మీ సళ్ళు చీకే అవకాశం ఇవ్వగలరా..” అని అడిగాను.
మేరీ తల పైకి కిందకు చూసి డోర్ క్లోజ్ చేసింది.
నేను ఆ ఇంటి నుండి మరో ఇంటికి వెళ్తున్నాను.
రూతుమ్మ “ఏవండి?” అని పిలిచింది.