ఆమె మాటలు అతనిని మూర్ఛ వచ్చిన వాడిలా వణికేలా చేశాయి, నిజంగానే షాక్ కొట్టినట్టుంది. ఆమె అలాంటి మాటలు అనడం అతనిని దిగ్భ్రాంతికి గురి చేసింది. ఆమె అతడి రసాలని ఎంతగా కోరుకుంటుందో తెలిసింది. ఆమె కంఠంలో వున్న నిజాయితీ అతడికి అర్ధం అయింది. ఆమె అతడి అంగాన్ని చూస్తున్న విధానాన్ని బట్టి, ఆమె ఇంకా కావాలని కోరుకుంటుంది అని తెలిసింది. అతను తేరుకోవడానికి చాలా సమయం పట్టింది, ఆలస్యం ఆమెకు నచ్చినట్లుంది. అతను ఆమె ఛాతీ వైపు చూస్తూనే ఉన్నందుకు ఆమె సంతోషించినట్లుగా, ఆమె తన రొమ్ములను కూడా కప్పుకోలేదు.
“రజితా, నిన్ను కలిసినప్పటి నుండి నీకు ఒక విషయం చెప్పాలని అనుకుంటున్నాను,” అతను సీరియస్గా అన్నాడు. ఆమె వెంటనే అప్రమత్తమై, వినడానికి సిద్ధమైంది. “నా పేరు అరవింద్.”
ఎప్పటిలాగే, ఆమె నవ్వు అతనిని పూర్తిగా వెచ్చబరిచింది. కానీ, దురదృష్టవశాత్తు, ఆమె ఇంకా అతనితో కరచాలనం చేయడానికి సిద్ధంగా లేదు.
అయిష్టంగానే అరవింద్ తన అంగాన్ని బట్టల లోపల సర్దేసాడు. అది అలా మాయమవడం రజితకి విచారాన్ని కలుగజేసింది.
“నువ్వు నా స్నేహితురాలివైతే, నా పేషెంట్ కాకపోతే, అప్పుడు మనం ఖచ్చితంగా నా ఆఫీసులో ఇలా చేయలేం. నేను త్వరలో నీతో శృంగారం జరపాలంటే, కనీసం నేను నిన్ను డిన్నర్ కి తీసుకుని వెళ్లి, మనం డేటింగ్ చేస్తున్నట్లు నటిస్తాను.”
రజిత రిక్లైనర్ నుండి కాళ్ళు కిందకి పెట్టి, ఆపై పైకి క్రిందికి దూకింది. ఆమె ఎగురుతున్న రొమ్ములు అతనిని మంత్రముగ్ధుడిని చేశాయి. ఆ అమ్మాయికి ఒక్కసారిగా చాలా శక్తి వచ్చింది అందులో కొంత శక్తిని ఖర్చు చేయవలసి వచ్చింది. అతను ఆమెను చూడకుండా ఉండలేకపోయాడు. ఆమె లాటరీ గెలిచినట్లు సంబరపడింది.
పిజ్జా హట్ వరకు మాట్లాడుకుంటూ వాళ్ళు గాలిలో తేలినట్లుగా వెళ్లారు. అక్కడ వాళ్ళ నూడుల్స్ చల్లారినా చాలాసేపు కబుర్లు చెప్పుకున్నారు, ఇద్దరూ ఒకరి గురించి ఒకరు తెలుసుకోవాలని ప్రయత్నిస్తూ, ఏ విషయాలు నచ్చవో తెలుసుకోవాలనుకున్నారు. రాత్రి ఎప్పుడు అయిపోయిందో గమనించని అరవింద్ ఆమెని తన ఇంటికి తీసుకెళ్ళాడు.
“ఇల్లు అదిరిపోయింది!” ఆమె మొదటి ప్రతిస్పందన, ఇది అతనిని చాలా సంతోషపెట్టింది.
రజిత కలవరపాటుతో లోపలికి అడుగుపెట్టింది. “నేను ఇంతకు ముందు ఎప్పుడూ ఒక అబ్బాయి ఇంటికి రాలేదు.”
“మా ఇంటి వెనుక ఒక స్విమ్మింగ్ పూల్ కూడా వుంది చూస్తావా ? ఎప్పుడో ఒకరోజు మనం అందులో నగ్నంగా ఈత కొట్టొచ్చు”.
ఒకసారి ఇల్లు మొత్తం చూసి వచ్చాక, ఆమె కిచెన్ ఐలాండ్ ని తెగ ఇష్టపడింది. రజిత ఉచ్చ పోసుకోవడానికి బాత్రూమ్ కి పరుగు తీసింది. బాత్రూమ్ ని శుభ్రం చేసి ఎంత కాలం అయిందో అరవింద్ వెంటనే గుర్తు చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించాడు. చాలా రోజులైంది. ఆమె దృష్టి మరల్చాలని అనుకున్నాడు.
“నీ భద్రత గురించి చింతించకు. మన ఇద్దరికీ తెలుసు నువ్వు నన్ను సులభంగా ఓడించగలవని.”
ఆమె బాత్రూమ్ తలుపు నుండి నవ్వుతూ అంది. “నువ్వు ఎప్పుడూ ఇంత అద్భుతంగా ఉంటావా ?”
“అవును”.
ఆమె నవ్వు విని అతని అహం కొంచెం బాధపడినట్టు అనిపించింది. “నా జీవితమంతా నన్ను మంచివాడిగానే చూశారు. అందరూ అదే అంటారు. తెలివైనవాడని, బలవంతుడని, అందగాడని ఎవరూ అనలేదు. తల్లులు నన్ను బాగా ఇష్టపడేవారు. వాళ్ళ కూతుళ్ళతో పెళ్లి చేయడానికి ప్రయత్నించేవారు. అందువల్ల వాళ్ళతో నాకేమైనా ఛాన్స్ ఉంటే పోయేది. ఒకసారి చెడ్డవాడిలా ఉండాలని చూశాను. చాలామంది అమ్మాయిలు అలాంటి వాళ్ళనే ఇష్టపడతారని అనుకున్నాను. కానీ అది నా వల్ల కాలేదు. చివరికి నేను నా స్వభావాన్ని అంగీకరించాను. చెడ్డవాళ్ళతోనో, అందగాళ్ళతోనో నేను పోటీ పడలేను. కానీ భార్యలు, తల్లులు నన్ను అభిమానిస్తారు.”
రజిత బయటకి వచ్చి అతని ఇంట్లో ఎవరైనా అమ్మాయి ఉందా అని చూసింది. లేదు. అతను ఒక్కడే ఉంటాడని తెలిసి ఆమెకు చాలా సంతోషం వేసింది. “అందుకే వాళ్ళు నిన్ను మంచి భర్తగా, తండ్రిగా అనుకుంటారు.”
అరవింద్ తల ఊపాడు. “సరదా కోరుకునే అమ్మాయిలు నన్ను పట్టించుకోరు, కానీ స్నేహం కోసం వెతుకుతున్న వాళ్ళు తప్పిపోయిన కుక్కల్లా నా చుట్టూ తిరుగుతారు. మనం వెళ్ళేముందు, మీ అమ్మకు ఫోన్ చేసి చెప్పు, ఆమె కంగారు పడకుండా ఉంటుంది. ఛట్ ! చూశావా? మళ్ళీ అదే పని చేశాను.”
“మా అమ్మ నిన్ను తప్పకుండా ఇష్టపడుతుంది”.
తర్వాత, రజిత అతని హిప్నోసిస్ కుర్చీలో టక్కున కూర్చుంది.
“నేను హిప్నోటైజ్ అయ్యేంత రిలాక్స్ కాలేనని అనుకుంటున్నాను.”
“ఓ, రాత్రి భోజనంలోనే నిన్ను సిద్ధం చేశాను. నీలాగే నేను కూడా నీ బాడీ లాంగ్వేజ్, శ్వాస తీసుకునే విధానాన్ని కాపీ చేశాను. అందుకే నీకు అంత తేలిగ్గా, హాయిగా, కంఫర్టబుల్గా ఉంది. స్వీట్-ఫైర్ చికెన్ ఇస్తున్నప్పుడు నా చేతిని తాకావు గుర్తుందా? మనం ఇప్పుడే కలిసినా, మన మాటల్లో నువ్వు పూర్తిగా మునిగిపోయావు. నీ కళ్ళు నా కళ్ళను వదలలేదు. కానీ మనం ఏం మాట్లాడుకున్నామో నీకు గుర్తుండదని నేను పందెం వేయగలను. గంట ఎలా గడిచిపోయిందో కూడా నీకు తెలియదు.”
ఆమె గడియారం చూస్తూ అటూ ఇటూ కదులుతుండటం అతను చూశాడు, ఆమె కళ్ళు మాత్రం దానిపై నిలబడలేదు.
“గొంతు ఎండిపోయింది, మింగాలనిపిస్తోంది కదా?”
అనుకున్నట్టుగానే, ఆమె మరింత కంగారుగా చూస్తూ మింగింది. హిప్నోసిస్ చేసే ట్రిక్కుల్లో ఒకటి, ఎదుటివాళ్ళు హిప్నోటైజ్ అయ్యామని నమ్మేలా చేయడం.
“నువ్వు బాగా రిలాక్స్ అయ్యావు కాబట్టి నీ ఎడమ చేయి కుర్చీకి అతుక్కుపోయినట్టు అనిపిస్తుంది. అది చాలా బరువుగా ఉంది, పైకి ఎత్తడం కూడా కష్టం. ఎంత ప్రయత్నిస్తే అంత బరువుగా అనిపిస్తుంది.” రజిత తన చర్మాన్ని కుర్చీ నుంచి విడిపించడానికి ప్రయత్నిస్తూ భయపడింది. “నిజమే, నువ్వు ఎంత వద్దనుకుంటే అంతగా హిప్నటైజ్ అవుతావు. ఎంత హిప్నటైజ్ అయితే అంత మంచిగా ఉంటుంది. ప్రతి శ్వాసతోనూ రిలాక్సేషన్ పీల్చుకుంటావు, నెగెటివిటీని బయటికి వదులుతావు. ఒత్తిడి, ఆందోళన, నిరాశ, కోపం, ఆగ్రహం, అసూయ, స్వయం జాలి – ఇవన్నీ నీలోంచి, కుర్చీలోంచి, నేలలోకి వెళ్లిపోతున్నట్టు ఫీల్ అవు. త్వరలోనే నీ లోపల ఒక వెచ్చని ఫీలింగ్ కలుగుతుంది, అది నిన్ను నింపేస్తుంది, అమ్మ ప్రేమలాగా. అది నిన్ను కిందకి, వెనక్కి లాగే చెడు శక్తిని బయటికి పంపేస్తుంది. కాసేపు ఆ ఫీలింగ్ని ఆస్వాదించు. స్పాంజ్లా ఆ ప్రేమను పీల్చుకో. ప్రజలు నిన్ను ప్రేమిస్తారు, తెలుసా? నువ్వు ఆ ప్రేమలో మునిగిపోతే, అది నిన్ను అన్ని చెడు విషయాల నుంచి శుద్ధి చేస్తుంది.”
ఆమె ఎడమ చేయి కదిలించడం మానేసే వరకు అతను చూస్తూ ఉన్నాడు. రజిత కి అంత నిస్సహాయంగా ఎప్పుడూ అనిపించలేదు. ఆమెలో కొంత భాగం ఆమె ప్రతిఘటించేలోపే అతను తనను బలాత్కారం చేయాలని కోరుకుంది.