“నీ కుడి చేతికి ఒక సన్నటి దారం కట్టుకున్నట్లు ఊహించుకో. ఆ దారానికి ఒక పెద్ద, ఎర్రటి హీలియం బెలూన్ వేలాడుతోంది. ఆ బెలూన్ నిన్ను పైకి, పైకి, ఆకాశంలోకి లాగుతున్నట్లు అనిపిస్తుంది. నీ ఎడమ చేయి బరువుగా అనిపిస్తుంటే, నీ కుడి చేయి తేలికవుతున్నట్లు అనిపిస్తుంది. అది అలా పైకి, పైకి, మాయలాగా తేలుతుంది, ఈక అంత తేలిగ్గా, నిన్ను మరింత లోతైన హిప్నోసిస్లోకి తీసుకెళ్తుంది.”
తన కుడి చేయి తనకు తెలియకుండానే పైకి లేవడం చూసి ఆమె షాక్ అయింది. “నేను హిప్నోసిస్లో ఉంటే నా కళ్ళు ఎలా తెరిచి వున్నాయి ?”
“చాలా మంది డ్రైవర్లు ఇలానే చేస్తారు. దీన్ని హైవే హిప్నోసిస్ అంటారు. ఎప్పుడైనా ఆలోచనల్లో పడిపోయి మీ ఎగ్జిట్ మిస్ అయ్యారా? అయితే మీరు కూడా హిప్నటైజ్ అయినట్టే. అందరిలాగే మీరు కూడా మీ స్పృహలోనే అన్నీ ఉన్నాయని అనుకుంటారు, కానీ నిజం అది కాదు. మిమ్మల్ని మీ ఉపచేతన, అపచేతనలే (subconscious & unconscious ) కంట్రోల్ చేస్తాయి. హిప్నోసిస్ మీ ఆలోచనల్ని దాటి, డైరెక్టుగా మీ ఉపచేతనతో మాట్లాడుతుంది. అందుకే నేను నీ సమస్యకు పరిష్కారం చూపించగలను. రజితా, ఆ రేపిస్ట్ పేరు ఏమిటి ?”
“రఘు”.
“నిజమా ? నేను ఇంకా నువ్వు ఒక భయంకరమైన పేరు చెబుతావని అనుకున్నాను”.
“అతను సిగరెట్ మీద సిగరెట్ కాల్చేవాడు. అందుకనే అతని నవ్వు భయంకరంగా, కేకలాగా ఉండేది. అందుకే నేను అతన్ని స్క్రీచ్ అని పిలిచేదానిని.”
అరవింద్ నవ్వాడు. ఆమెను భయపెడుతూ అతను రిక్లైనర్ వెనకనుంచి వచ్చాడు. వెంటనే ఒక ఎర్రటి అల్యూమినియం బ్యాట్ తీసుకొని ఆమెకు ఇచ్చాడు. ఆమె ఏవేవో వూహించుకునేలోపే దాన్ని ఆమె చేతిలో పెట్టాడు.
“ఇది ఎందుకు ?” ఆమె తెలుసుకోవాలని అనుకుంది.
“స్క్రీచ్ని చితక్కొట్టడం కోసం. నువ్వు ఆ బ్యాట్ని చాలా సంవత్సరాల క్రితం చేసినట్లే తిప్పగలగడానికి నేను నీ చేతులు మరియు భుజాలను విడుదల చేస్తున్నాను. అతను నీ గదిలోకి ప్రవేశించినప్పుడు నువ్వు అతన్ని కొట్టడం బహుశా మరచిపోయి ఉండవచ్చు, కానీ నేను నీకు గుర్తు చేయడానికి సహాయపడతాను. చూడు, నువ్వు ఎంత బలవంతురాలివో మరియు ధైర్యవంతురాలివో అతనికి తెలియదు. అతను నిన్ను నిస్సహాయురాలైన చిన్న అమ్మాయిగా భావించాడు, నిజానికి నువ్వు చాలా ధైర్యవంతురాలివి. రాత్రి భోజన సమయంలో నువ్వు సాఫ్ట్బాల్ ఆడటం ఇష్టమని చెప్పావు. నీ హోమ్ రన్ స్వింగ్ నాకు చూపించమని నేను అడుగుతున్నాను. ఇప్పుడు, తలుపు వెనుక దాక్కొని, ఎరుపు లోహపు బ్యాట్ చేతిలో పట్టుకుని, ఆ దుర్మార్గుడు తన తప్పును తెలుసుకోవడానికి వేచి ఉండటం గుర్తు చేసుకో. ఆ రాత్రి నీ గది ఎంత చీకటిగా ఉంది?”
“వెన్నెల కిటికీ నుండి లోపలి కి వస్తుంది”.
“మంచిది. అయితే నువ్వు చూసావు. నీకు ఏమేం శబ్దాలు వినిపించాయి ?”
“నాకు నిద్ర పట్టనప్పుడు, లివింగ్ రూమ్లోని గడియారం టిక్-టాక్ శబ్దం నన్ను చాలా ఇబ్బంది పెట్టేది.”
“ఆ రాత్రి ఏదైనా వాసన వస్తుందా?”
“ఒంటి వాసన. వాడికి ఎంత అసహ్యంగా ఉండగలనో అంత అసహ్యంగా కనిపించాలని నేను చాలా తక్కువ స్నానం చేసేదాన్ని.”
“నిజమే, నువ్వు బాగా వాసన వేస్తున్నావు. నీ ఒంటి వాసన పీల్చుకో. చంద్రుడు వెలుగుతున్నట్టు, గడియారం గోడల వెనక నుంచి వినిపిస్తున్నట్టు ఊహించుకో. బ్యాట్తో డోర్ వెనక రెడీగా ఉన్నావా? ఈ పాపం చేసిన వాడికి ఏం జరగబోతోందో తెలియదు. నీకు సరిగ్గా గుర్తుండకపోవచ్చు, కానీ వాడిని బాగా కొట్టావు, ఐనా వాడు చేసిన పనికి అదే తక్కువ. కళ్ళు మూసుకొని వాడిని ఎలా సర్ ప్రైజ్ చేసి చితక్కొట్టావో చెప్పు. వాడిని మోసం చేయడానికి దుప్పటి కింద దిండ్లు పెట్టడం మర్చిపోకు.”
ఆమెలో ఒక్కసారిగా ఏదో శక్తి వచ్చినట్టు, లైట్ వెలిగినట్టు అనిపించింది. రిక్లైనర్లో కూర్చొని రజిత బ్యాట్ను రెండు చేతులతో పట్టుకొని భుజం మీద పెట్టుకుంది. ఒక తప్పుడు జ్ఞాపకంలో మునిగిపోయి, ఉద్రిక్తంగా, చేయడానికి సిద్ధంగా ఉంది.
“వాడు వినిపిస్తున్నాడు, ఆ లావు వెధవ. వాడిని చాలా దారుణంగా కొట్టబోతున్నాను, మా అమ్మని కొట్టినందుకు, నన్ను అలా చూసినందుకు. వాడు చేసే కామెంట్లకు, ఆ అసహ్యపు నవ్వుకు, నన్ను తాకినందుకు.”
“అవును, వాడిని నువ్వు చితక్కొట్టావు. వాడిని చంపేసేంత వరకు కొడుతూ నీ ఒంట్లో, మనసులో, ఆత్మలో ఉన్న భయం, నిరాశ, ఆందోళన, జాలి, టెన్షన్ అంతా బయటికి పోతుంది. ఒక్కసారిగా దాడి చేసి నీ కోపం అంతా తీర్చుకుంటావు. గుర్తుంచుకో, స్క్రీచ్ మనిషి కాదు, రాక్షసుడు. వాడిని నాశనం చేయడం నీకు చాలా ఆనందంగా ఉంటుంది, ఎలాంటి బాధ, పశ్చాత్తాపం ఉండవు. ఎందుకంటే ఆ మృగానికి అది ఎప్పుడో పడాల్సిన శిక్ష. నువ్వు బాధితురాలు కాదు, ధైర్యవంతురాలివి. ఈ ఊచకోత ఎలా జరిగిందో చెప్పు.”
ఆమె కళ్ళు మూసుకొని స్క్రీచ్ని స్పష్టంగా చూసింది. “తలుపు హ్యాండిల్ తిరగడం చూసి బ్యాట్ని గట్టిగా పట్టుకున్నాను. ఆ వెధవ లోపలికి వచ్చాడు, బెడ్ వైపు చూస్తూ. వాడు ఎప్పటిలాగే ఫుల్లుగా తాగి ఉన్నాడని, నడిచే తీరు చూస్తే అర్థం అయిపోయింది. అమ్మ స్పృహ తప్పే వరకు వెయిట్ చేసి, నేను కూడా అమ్మలాగే ఊరుకుంటానని అనుకున్నాడు. వాడు డోర్ దాటగానే నేను ముందుకు వచ్చి వాడి తల మీద బ్యాట్తో కొట్టాను. రక్తం చిమ్మింది, నేను పిచ్చిగా నవ్వాను. నా బ్యాట్ కిందికి దిగుతోంది, వాడికి తప్పించుకునే అవకాశం లేకుండా మోకాలు దగ్గర కొట్టాను.”
“వాడు నొప్పితో ఏడ్చాడా?” అరవింద్ అడిగాడు.
“ఏడ్చాడు, కానీ నన్ను కూడా తిడుతున్నాడు. వాడికి చాలా కోపం వచ్చింది.”
“అయితే వాడిని ఇంకోసారి కొట్టు. వాడిని మూయించడానికి దవడ పగలగొట్టేయ్.”
ఆమె నవ్వుతూ ఊగింది, అరవింద్ కి భయం వేసింది. “అవును, వాడి పని అయిపోయింది. వాడి దవడ పగలగొట్టా. ఇప్పుడు బ్యాట్తో కొడుతూ వాడి ముఖం మీద తంతున్నాను. వాడి ముక్కు విరిచేశాను.”
“అతని జననేంద్రియాలను మర్చిపోవద్దు. అతను నిన్ను ఎప్పుడూ లైంగికంగా దుర్వినియోగం చేయకుండా, అతను మరొకరిని ప్రయత్నించకూడదు, కాబట్టి నువ్వు ఖచ్చితంగా అతని వృషణాలను పగలగొట్టడం మంచిది. నువ్వు ఎంతమంది అమ్మాయిల్ని కాపాడుతున్నావో ఎవరికి తెలుసు?”
అరవింద్ ఆమె బ్యాట్ తిప్పడం చూస్తూ ఉన్నాడు, కొంచెం తేడా అయితే అతన్నే కొట్టేసేది. “వాడు పిల్లిలాగా ముడుచుకుంటున్నాడు, అందుకే చేతులు కాళ్ళు కొడుతున్నాను. ఆ, పట్టుకున్నాను! దెబ్బ బాగా తగిలింది. అతని వృషణాలు పేలిపోయాయని నేను అనుకుంటున్నాను. ఇప్పుడు ఏడుస్తున్నాడు.”
“అతను నిస్సహాయంగా ఉన్నాడని ఊరుకోవద్దు. నువ్వు అతనిని కొట్టడం ద్వారా ఇతర అమ్మాయిల ప్రాణాలను కాపాడుతున్నావు. నీ చేతులు అలసిపోయే వరకు అతనిని కొట్టు. నీ కోపం అంతా బయటికి తీసేసి, అలసిపోయే వరకు కొట్టు. అతని గురించి నువ్వు ఏమనుకుంటున్నావో అతనికి చెప్పు. ఆ పురుగును తిట్టు. నువ్వు ఎంత బలవంతురాలివో నాకు చూపించు ఇంకా అతని మీద అరవడం మర్చిపోవద్దు. నువ్వు ఎంత కోపంగా ఉన్నావో అతనికి తెలియజేయి.”
ఆమె మొదలు పెట్టింది, ఆమె కేకలు గోడలని కుదిపేసాయి. ఒపెరా పాడటం గురించి ఆమె చెప్పింది అతనికి అతిశయోక్తిగా అనిపించింది, కానీ ఆమె గొంతు విని అతను ఉలిక్కిపడ్డాడు. అతని స్టీరియో కంటే కూడా ఆమె గొంతు బిగ్గరగా ఉంది.
రిక్లైనర్లో కూర్చున్నా ఆమె ఆగలేదు. రజిత ఎల్ఎస్డి ఎక్కినట్టుగా ఫుట్రెస్ట్ను గట్టిగా కొట్టింది, అరవింద్ తన కుర్చీని పగలగొడుతుందేమోనని భయపడ్డాడు. ఆమెను చూస్తూనే అరవింద్ నీరసపడిపోయాడు, కానీ ఆమెను ఎంకరేజ్ చేస్తూనే ఉన్నాడు. లోపల ఉన్నదంతా బయటికి వస్తేనే ఆమెకు రిలీఫ్ ఉంటుందని అతనికి తెలుసు.