వదినా అంత మాట అనొద్దు ప్లీజ్ అన్నాడు బాధగా
నేను సోఫా లోంచి లేచి చరణ్ ముందు మోకాళ్ళ మీద కూర్చుని వాడి చేతులు పట్టుకొని బతిమాలుతూ అడిగాను
please చరణ్ నాకు ఒక్క బాబునో పాపనో ప్రసాదించు… జీవితాంతం నీకు రుణపడి ఉంటాను అన్నాను.
పాపం చరణ్ కి ఏం మాట్లాడాలో తెలియడం లేదనుకుంటా… మామూలుగా ఇంకెవరైనా అయితే నా నటనకు లొంగిపోయి నా మీద జాలితో గానీ లేదా కోరిక తో గానీ వెంటనే ఒప్పుకునే వారు. (ఫ్రీ గా పూకు దక్కుంతుంటే ఎవరైనా వదులుకుంటారా చెప్పండి)
కానీ చరణ్ పరిస్తితి వేరు… వాడికి ఒప్పుకోవాలని ఉన్నా తన మొడ్డ చిన్నదనే భయం ఉండడం వల్ల సరేనని చెప్పలేకపోతున్నాడు.
please చరణ్… అంటూ నేను వాడి చేతులు పట్టుకొని ఒప్పుకోమన్నట్టు ఊపుతున్నాను.
ఇలా వాడి చేతులు పట్టుకుని ఊపుతుంటే నా పైట కొంగు జారి పోయింది ( అది జారాలనే కాస్త ఎక్కువగా ఊపాను లెండి) పల్చగా ఉన్న తెల్లటి బ్లౌస్ నుండి నల్లటి బ్రా స్పష్టంగా తెలుస్తోంది.
లోనేక్ బ్లౌస్ సెలెక్ట్ చేసి మరీ వేసుకున్నా కదా 36 సైజులో ఉండే నా సళ్ళు సగానికి పైగా చరణ్ గాడికి కనబడ్డాయి. కొన్ని క్షణాలు వాడు నా సళ్ళని చూసి నేను గమనిస్తానేమో అనుకొని తల పైకెత్తి
వదినా అలా చేయడం తప్పు అన్నాడు
తప్పు ఒప్పులు చూసే పరిస్థితిలో నేను లేను చరణ్… నాకు పిల్లలు కావాలి. మీ అన్నయ్య ద్వారా నాకు కడుపు రాదు. ఇంకెవరి ద్వారా అయినా కనడం మాత్రమే నాకు మిగిలి ఉన్న ఆప్షన్. అందుకే నిన్ను అడుగుతున్నా… నువు కాక బయట ఇంకెవరి దగ్గరికైనా వెళ్తే … మీ అన్నయకి తెలిస్తే తట్టుకోగలడ… నీతో తప్పు చేసినట్టు తెలిసినా బాధ పడినా తట్టుకోగలదని మాత్రం నాకు తెలుసు.
ఇలా ఒక అరగంట పాటు ఎన్ని రకాలుగానో వాణ్ణి ఒప్పించేందుకు నా దగ్గర ఉన్న మాటలన్నీ వాడాను… నా దీనమైన మాటల్తో సెంటిమెంటల్ గా రెచ్చగొట్టే ప్రయత్నం చేసాను.. జారిన పైట ను సరి చేయకుండా వాడిని ఫిజికల్ గా రెచ్చగొట్టే ప్రయత్నం చేసాను.
వాడి తొడలమీద తల పెట్టి ఏడుస్తూ, సళ్ళను మోకాళ్ళకి ఆనించి ఒకే సారి రెండు విధాలుగా రెచ్చ గొట్టే ప్రయత్నం చేసాను
నా మీద జాలి( ఇంకా కోరిక కూడా కావచ్చు), వాడి మీద అపనమ్మకం కలగలిసి వాడిని ఉక్కిరి బిక్కిరి చేశాయి అనుకుంటా… ఏం చెప్పాలో తెలియక లేచి అటూ ఇటూ తిరుగుతున్నాడు…
లోహం వేడి మీద ఉన్నపుడే గట్టిగా కొట్టాలి అప్పుడే అది కావలసిన పనిముట్టుగా మారుతుంది.
చరణ్ ఇపుడు కాలిన లోహం లాగా ఉన్నాడు.
నేను చివరి దెబ్బ గట్టిగా కొట్టాలని నిర్ణయించుకున్నాను. కింది నుండి పైకి లేచి మా బెడ్ రూం తలుపు వద్దకు వెళ్లి వెనక్కి తిరిగి చెప్పాను…
చరణ్ ఇందాక నా చేతిలో చెయ్యేసి మీ అమ్మా నాన్నల మీద ఒట్టేసి నాకు ఏ సహాయం కావాలన్నా చేస్తానని చెప్పావ్… ఇప్పుడేమో నాకు సహాయం చెయ్యడం తప్పని అంటున్నావ్…
చివరిగా నాది ఓకే మాట
నిన్ను నేను ఇలా సిగ్గు విడిచి అడగడానికి నాలోని అమ్మతనం కారణం అని నీకు అనిపిస్తే నువు తెచ్చిన ఆ మల్లె పూలు, స్వీట్స్ తీసుకొని గదిలోకి రా… లేదు నాలోని లంజతనం కారణం అనిపిస్తే వాటిని అక్కడే వదిలేసి నీ గదిలోకి వెళ్ళిపో …
లంజతనం అనే మాట వినగానే కంపించి పోయిన చరణ్ వదినా .. అంటూ ఏదో చెప్పబోయాడు. బహుశా తన వీక్ నెస్ గురించి చెప్పేవాడేమో.. కానీ నేను అతనికి అడ్డు తగుల్తూ
వద్దు చరణ్… ఇంకేం చెప్పకు… ఒక అరగంట టైం ఇస్తున్నాను …
ఈ అరగంటలో ఏ గదిలోకి వెళ్ళాలో నువు తేల్చుకో…
బతకాలో, చావాలో నేను తేల్చుకుంటా… అంటూ మరో మాటకు అవకాశం ఇవ్వకుండా గదిలోకి వెళ్ళిపోయాను.
చివరి దెబ్బ గట్టిగానే కొట్టాననే నమ్మకంతో మా బెడ్ పై కూర్చుని డోర్ వైపు చూస్తున్నా…
నా సెంటిమెంట్ డైలాగ్స్ గెలుస్తయా… చరణ్ లోని భయాలు గెలుస్తాయా… ఈ అరగంటలో తేలి పోతుంది
(నా యాక్టింగ్ కి ఆస్కార్ అవార్డు కాకపోయినా నంది అవార్డు అయినా వస్తుందంటారా?)