నా జీవితం ఉష 1 237

కవిత : అదేమీ లేదు అండి , అయన క్యాంపు కు వెళ్తున్నారు, వచ్చే వరుకు నా గుర్తుగా.. ( అప్పుడు గమనించ అయ్యగారి దొంగ చూపులు , అందరి లాగే నా బంతుల మీదకి వెళ్తున్నాయి ..)

పురుషోత్తం : వావ్, మీ అయన చాల లక్కీ మేడం.. మీలాంటి పెద్ద మనసు ఉన్న భార్య దొరికినందుకు..

కవిత : ( వాడు ఎం చూసి పెద్ద మనసు అన్నాడో, మీకు తెల్సు నాకు తెల్సు .. చిన్నగా నవ్వు వచ్చిన , వాడికి చూపించకుండా ) థాంక్స్ అండి , మీ దగ్గర చూపించడానికి ఏమైనా ఉన్నాయా ? (నేను అన్నది నాకే వేరేల అర్థం అయ్యి నాలుక కరచుకున్న)..

పురుషోత్తం : ఉన్నాయి కాని మేడం, మీకు నచుతాయో లేదో ?

కవిత : (నాకు వాడి మాట తీరు నట్చలేదో లేక వాడి అఖారము నట్చలేదో అక్కడ ఉండ బుద్ది కాలేదు ) సర్లెండి మళ్ళి వస్తా అని బయటకి వత్చేసా ..

బయటకి వచ్చిన నేను పురుషోత్తం ని తలచుకుని వీడు నల్లని భీముడే అనుకుని నవ్వుకున్న … అలా వస్తున్న నాకు గిఫ్ట్ కొనే లాగ ఏమి కనిపించలేదు కాని మద్యలో నకుల , సహదేవుల లాగ ఇద్దరు కవల కుర్రాళ్ళ చూపులు మాత్రం కనిపించాయి..

వీళ్ళ ఆవిడ ల పరిస్తితి ఏమిటో , ఒకడు అనుకుని ఇంకొకడికి కాళ్ళు చాపితే అని ఆలోచిస్తూ అడుగు ఆగు వేసా..
ఇంక కావాల్సింది మా వారికీ గిఫ్ట్, నాకు అర్జునుడు, ధర్మ రాజు హహ..

ఇంక సుధాకర్ వైపు ఎం అయ్యిందో చూద్దామా…

నడుచుకుంటూ వస్తున్నంత సేపు ప్రసాదు ఏదో మాట్లాడుతూనే ఉన్నాడు కాని నా ఆలోచన అంత ట్రైనింగ్ మీద , పాప మీద ముఖ్యం గా నా అందాల పెళ్ళాం ఉష చేసిన పని మీద ఉంది.. అలా అలా అడుగు లో అడుగు వేసుకుంటూ మాల్ కి చేరుకున్నాం… ఉహల్లొ ఉన్న నేను …

1 Comment

Add a Comment
  1. Good story

Leave a Reply

Your email address will not be published.