విరాట్ శంకర్ లు ఇద్దరు రీడింగ్ టేబుల్ దగ్గర ఉన్నారు. శశి లోపలి వచ్చి సోఫాలో కూర్చుంది. విరాట్ శశి అంటి వైపు చూసాడు. శశి విరాట్ వైపు గుర్రుగా చూసి సచ్చినోడా అని సౌండ్లేకుండా తిట్టింది విరాట్ ని. విరాట్ నవ్వుకుంటూ పుస్తకం లో తల పెట్టాడు. శశి విరాట్ ని తిట్టుకుంటుండగా జ్యూస్ తెచ్చి ఇచ్చింది స్రవంతి. శశి ని చూసి ఏంటే ఏదో గొణుక్కుంటున్నావ్ అంది స్రవంతి. ఆఆ… ఒక మహానుభావుడు పొద్దున్నే వచ్చి హెల్ప్ చేస్తాను అంటి అని మాటిచ్చాడు వాడు కనపడితే వంగబెట్టి గుద్దాలి అంది. విరాట్ నవ్వుతు సారి అంటి నిన్న మీకు మాటిచ్చినప్పుడు ఇవాళ కాలేజ్ ఉన్న సంగతి మర్చిపోయా, కావాలంటే చుడండి నెక్స్ట్ టైం కచ్చితంగా హెల్ప్ చేస్తాను అన్నాడు విరాట్. అబ్బో నమ్మొచ్చా అంది శశి. “ముందు వాడి చుడండి తరవాతే నమ్మండి “ఘడి డిటర్జెంట్” అన్నాడు విరాట్. ఆఆ జోక్ కి అందరు పెద్దగా నవ్వేశారు. ఆ నవ్వటం కాదు నెక్స్ట్ టైం మాటతప్పితే అదే పెట్టి ఉతుకుతా నిన్ను అంది శశి నవ్వుతు. హమ్మయ్య దీనికి కోపం పోయింది ఇంకా మన ప్లాన్ కి ప్రాబ్లెమ్ లేదు అనుకున్నాడు మనసులో.
10 నిమిషాల తరువాత అందరు డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గరకి చేరుకున్నారు. కాసేపు శ్రీధర్ కొత్త పార్ట్నర్ షిప్ గురుంచి, శశి బర్తడే గురుంచి శశి ఫామిలీ గురుంచి తన హస్బెండ్ బిసినెస్ గురుంచి మాట్లాడుకుంటూ డిన్నర్ ముగించారు. అందరు సోఫాలో కూర్చుని కాసేపు సరదాగా మాట్లాడుకుని ఎవరిప్లేట్లోకి వాళ్ళు వెళ్లిపోయారు. శశి చాలా తొందరగా కిషోర్ అండ్ శ్రీధర్ ఫామిలీస్ తో కలిసిపోయింది.
అంతలో కిషోర్ ఫోన్ రింగ్ అవ్వటంతో వెళ్లి చూసాడు. పూణే నుంచి చెల్లెలు వాణి ఫోన్ చేస్తోంది. హలొ అన్నాడు కిషోర్. ఏరా… ఫోన్ చేసి వారం అయ్యింది… దున్నపోతా… చిన్నగా నన్ను వదిలించుకుందాం అనుకుంటున్నావా లేదా ని పెళ్ళానికి బయపడి ఫోన్ చెయ్యటంలేదా అంది వాణి అటువైపునుంచి. పక్కనే ఉంది ఫోన్ ఇస్తాను అడుగు అన్నాడు కిషోర్. వామ్మో వద్దులేగాని నెక్స్ట్ వీక్ ప్రోగ్రాం గురుంచి అడుగుదామని ఫోనెచేసా అంది. వెంటనే కిషోర్ మూడ్ మారిపోయింది… సరే నేను ఫోన్ చేస్తాను ఒక టుడేస్ ముందు బయల్దేరు అన్నాడు కిషోర్. వెంటనే కిషోర్ చేతిలోంచి స్రవంతి ఫోన్ తీసుకొని సెయ్ ఏంటే మీఇద్దరి మధ్య సీక్రెట్స్, వారం నుంచి ఫోన్ చెయ్యట్లేదు ఎక్కడ దెంగించుకుంటావ్ అంది. అయ్యో వదినా నా బంగారు వదినా నా ముద్దుల వదిన ఎలా ఉన్నావ్. నేను ముంబైలో ఉన్నా వదిన అంది వాణి. ముంబైలోనా… రెడ్ లైట్ ఏరియాలో తిరుగుతున్నావా… నిదూలకి అథేకరెక్ట్ అంది స్రవంతి. కిషోర్ చెవులు మూసుకొని పక్కకెళ్ళాడు. అదేంలేదు వదినా ఎప్పుడు నామీద అనుమానమే నీకు. ఇక్కడ బ్రాంచ్ లో పని ఉంటె వచ్చాము అంది వాణి. ఓఓఓ… పోనిలే నీమొగుడు కూడా వచ్చాడన్నమాట అంది స్రవంతి. ఆఆ వచ్చాడు ఇందాక క్లబ్ లో ఎవత్తో దొరికితే దానితో కులకటానికి వెళ్ళాడు అంది వాణి. ఓ ఇంకేమరి నీకు అడ్డేముంది అంది స్రవంతి. ఉమ్… నాక్కూడా ఒక కాలేజీ కుర్రోడు దొరికాడు. కుర్రనాకొడుకు ఆత్రంగా ఎగిరెగిరిదెంగి అలిసిపోయి పడుకున్నాడు అంది వాని. అబ్బా ఛీఛీ ఇంత దూలెక్కికొట్టుకుంటున్నావేంటే? అంది స్రవంతి. సరే వదిలేయ్ వదినా… నెక్స్ట్ వీక్ సెరమోని ఉందికదా, దానిగురుంచి ఫోన్ చేశాను, అన్నయ ఫోన్ చేసి చెప్తా అన్నాడు అంది వాణి. ఆ మాట వినగానే స్రవంతి కూడా మూడు ఒక్కసారిగా మారిపోయింది. ఓ సరే నువ్వు ఊరికి ఫోన్ చేసి అవసరమైనవి ఏర్పాటు చెయ్యమని వెంకన్నకి చెప్పు. నేను తరువాత విషయాలు మళ్ళి ఫోన్ చేస్తాను… సరే ఉంటమరి అని ఫోన్ పెట్టేసింది స్రవంతి.
ఒకసారి భారంగా ఊపిరి తీసుకొని బెడ్ రూమ్ లోకి వెళ్ళింది స్రవంతి. కిషోర్ బెడ్ మీద కూర్చొని ఫోటో ఫ్రేమ్ వళ్ళో పెట్టుకొని చూస్తున్నాడు. స్రవంతి వెళ్లి పక్కన కూర్చొని కిషోర్ బుజం మీద చెయ్యి వేసి ఫోటో వైపు చూసింది. శంకర్ గౌరీ ల పెళ్లి ఫోటో మీద చెయ్యి పెట్టి తడుముకుంటూ గతంలోకి 20 సంవత్సరాలు వెనక్కి వెళ్ళాడు కిషోర్.
గౌరీ శంకర్ ల పెళ్లి ఫోటో చూసుకుంటూ 20 సంవత్సరాలు వెనక్కి గతంలోకి వెళ్ళాడు కిషోర్. అది 1998వ సంవత్సరం ఎయిర్టెల్ ఐడియా కంపెనీ లు ఒక కాల్ కి 2 రూపాయలు దొబ్బుతున్న రోజులు, నోకియా ఫోన్లు ప్రపంచాన్ని ఏలుతున్న రోజులు, రిలన్సు అంబానీ ఇండియన్ గవర్నమెంట్ దగ్గర స్పెక్ట్రమ్ కోసం అప్లై చేసున్న రోజులు, బులెట్ ట్రైన్ ల దూసుకుపోతున్న మొబైల్ రంగంతో భారతీయ సంచార్ నిగమ్ లిమిటెడ్ వారి ల్యాండ్ లైన్ ఫోన్లు, పోరాడుతున్న రోజులు.
తెల్లవారుజాము 3గంటలు, రైల్వే స్టేషన్ కి 11 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న వీరభద్రాపురం లో కోటలాంటి జమీన్ బంగ్లా. బంగ్లా రెండో అంతస్థు ముందువైపు ఉన్న పోర్టికోలో నిలబడి ఊరిలోకివచ్చే రోడ్డువైపు చూస్తోంది గౌరీ. తెల్లవారుజామున వీస్తున్న చల్లని పిల్లగాలికి చలిగా ఉండటంతో తాను కట్టుకున్న కాటన్ చీర కొంగుని బుజాలమీదగా కప్పుకొని, గాలికి ఎగిరిపడుతూ తన కళ్ళకి అడ్డంపడుతున్న ముంగుర్లని పక్కకి జరుపుకుంటూ కళ్ళల్లో వత్తులు వెలుగుతున్నాయేమో అన్నంతగా రోడ్డువైపు చూస్తూ పోర్టికో చివరిదాకా వచ్చి పిట్టగోడకి ఆనుకొని నుంచొని చూస్తోంది గౌరీ.