“వాడు కోపం గా వెళ్తూ పెరటి తలుపు తీసి ఉంటే,,నువ్వు కనపడ్డవుట,తులసి మొక్కకు పూజ చేస్తూ.
వాడు నీ దగ్గరకి వచ్చి జరిగింది చెప్తే”ఇంకా అతిథులు తినలేదు”అన్నావుట.
వాడు కోపం గా,,నీ రెండు పిర్రలు పట్టుకుని పిసికాడు ట.
నువ్వు “వెళ్లి ఆ స్టోర్ రూం లో ఉండు”అని లోపలికి వెళ్ళి,,ప్లేట్ లో బూరెలు,గారెలు తెచ్చావు ట”అన్నాడు.
ఆమె అనుమానం గా చూసింది.
“ఇదంతా నమ్మేలా లేదు.అందుకే అడిగాను నిన్ను”అన్నాడు బీడీ వెలిగిస్తూ.
మధు వస్తున్న సిగ్గు ఆపుకుంటూ”శా.స్త్రి గారు పొమ్మన్నది నిజం. పెరట్లో నా వద్దకు వచ్చి చెప్పాడు.
స్టోర్ రూం లో ఉండు,టైం పడుతుంది అంటే ,వెళ్ళిపోయాడు”అంది.
“వాడు వేరేగా చెప్పాడు.గొట్టం గాడు.”అన్నాడు విసుగ్గా.
ఆమె అనుమానం గా చూసింది.
“నువ్వు స్టోర్ రూం లోకి వెళ్లి,పొట్లం ఇస్తే,తీసుకుని జోలెలో పెట్టుకున్నాక,
నువ్వు వెనక్కి తిరగ్గానే,నడుము పట్టుకుని గొడకి నొక్కాడుట నిన్ను.
మొడ్డతో నీ పిర్రల్ని రుద్ది,పిర్రల మధ్య లోకి నొక్కాడు ట.
నువ్వు”చి వదులు”అన్నా చాలా సేపు,రుద్దాడు ట.
తర్వాత వెనక్కి తిప్పి,,నీ పెదాల మీద ముద్దు పెడితే,నువ్వు వాడి మెడ చుట్టూ చేతులు వేసి,,నువ్వు కూడా ముద్దు ఇచ్చావు ట.
మీ ఇద్దరు కొద్దిసేపు ఒకరి నోట్లో ఒకరు నాలుక కదుపుతూ ,ముద్దు పెట్టుకున్నాక…ఇంట్లో నుండి ఎవరో పిలిస్తే వాడిని వదిలావు ట.
నువ్వు నవ్వుతూ చూసి,ఇంట్లోకి పరుగు పెట్టాక,వాడు వెళ్ళిపోయాడు ట”అని బస్ స్టాప్ వైపు వెళ్ళాడు.
మధురిమ మొహం అప్పటికే సిగ్గు తో కందిపోయింది.
“అనుకోకుండా జరిగింది అది.ఎవరికి తెలియదు అనుకున్నాను”అనుకుంది మనసులో.
వచ్ చూసుకుని ఆఫిస్ వైపు నడిపింది స్కూటీ.
ఇంటికి వెళ్ళాక”ఏమైంది”అన్నాడు జయ్.
“డబ్బు ఇస్తే వదిలేశారు”అంది మామూలుగా.
తర్వాత రెండు రోజులు మామూలుగానే గడిచింది.
ముడో రోజు ,ఆమె ఆఫిస్ లో ఉండగా ఫోన్ మోగింది.
“చెప్పండి”అంది మధు.
“ఇందాక నాన్నగారు ఫోన్ చేశారు,ఊరిలో మాకు ఏదో సమస్య వచ్చింది ట.రమ్మన్నారు”అన్నాడు.
“ఉ వెళ్తున్నారా”
“ఎలా,,నాకు లీవ్ దొరకట్లేదు.నీకు కుదురుతుందా”అన్నాడు జయ్.
ఆమె మేనేజర్ తో మాట్లాడి,ఇంటికి వెళ్లేసరికి జయ్ ఉన్నాడు.
“అసలు ప్రాబ్లం ఏమిటి”అంది.
“రెండేళ్ల క్రితం రాయుడు దగ్గర కొంత డబ్బు తీసుకున్నాం.
ఆ నోట్,స్థలం కాగితాలు అడ్డం పెట్టుకొని,అక్రమించడానికి ట్రై చేస్తున్నాడు ట.”అన్నాడు.
ఆమెకి ఆ విషయం కొద్దిగా తెలుసు.
“నేను వెళ్లి చేసేది ఏముంది”అంది మెల్లిగా.
“లాయర్ ద్వారా పని జరుగుతుంది.కానీ కొంచెం తోడు కావాలి ఇంటి వద్ద”అన్నాడు.
“ఉ వీడి కాలేజ్”అంది.
“నేను చూస్తాను,శనివారం నేనే వస్తాను”అన్నాడు.
మధు చేసేది లేక ఉదయం ఫస్ట్ బస్ కి ,ఆ ఊరు వెళ్ళింది.
మధ్యాహ్నం ఇంటి ముందు రిక్షా దిగేసరికి,అత్తగారు మాత్రమే ఉంది.
“ఆయన టౌన్ కి వెళ్ళారు,లాయర్ కోసం”అంది ఆమె.
మధురిమ స్నానం చేసి,ఫుడ్ తింటూ”ఈ సత్తయ్య ఉండేది ఎక్కడ”అంది.
“ఇది వరకు ఇక్కడే పని చేసేవాడు.ఇప్పుడు రాయుడు పక్క పొలం లో ఉంటున్నాడు”అంది ఆవిడ.
సాయంత్రం చల్లబడ్డాక మధురిమ ,అటు వైపు నడిచింది.
ఊరిలో అమ్మాయిలు ఆమెను ఈర్ష్యగా చూశారు.
పోలం గట్ల మీద ఉన్నవారిని చూస్తూ,రాయుడు పొలం వైపు వెళ్ళింది.
ఆమెను చూసి”అమ్మాయి గారు ఇటు వచ్చారేమిటీ”అన్నాడు సత్తయ్య.
“ఊరికే చల్ల గాలికి,నువ్వు ఇక్కడే ఉంటున్నావా”అంది .
వాడు తల ఊపి”అవును”అన్నాడు.
“ఈ ఇంట్లో ఎవరూ ఉండరా”అంది పక్కనే,పొలం మొదట్లో ఉన్న ఇల్లు చూస్తూ.
“ఇది రాయుడు గారిది,ఇంట్లో తాగడం కుదరదు కాబట్టి ఇక్కడ త్రాగి పోతుంటాడు.అప్పుడపుడు”అన్నాడు.
మళ్ళీ”కొండయ్య ను విడిపించార”అన్నాడు.
ఆమె నవ్వి”ఉ”అంది.
“,ఎంత ఖర్చు అయ్యింది”అన్నాడు.
“ఐదు వందలు”అంది.
“ఇప్పుడు లేవు,రేపు ఇస్తాను”అన్నాడు.
“పర్లేదు,కానీ నువ్వు శా.స్త్రి గారి వద్ద మానేయకుండా ఉంటే బాగుండేది”అంది నవ్వుతూ.
“ఇక్కడ ఎక్కువ ఇస్తారని”అన్నాడు నసుగుతూ.
సత్తయ్య చేతులు పట్టుకుని”ఒక నిజం చెప్పండి”అంది.
వాడు అర్థం కానట్టు చూసాడు.
“అత్తగారికి,మీకు మధ్య ఏమైనా ఉందా”అంది నవ్వుతూ.
వాడు ఖంగారుగా”అయ్యో అదేమీ లేదు”అన్నాడు.
“నీ ఇష్టం,కొండయ్యను విడిపించాను కాబట్టి అడిగాను”అంది.
తర్వాత ఇంటికి వస్తుంటే ,ముసలి బెగ్గర్ ,చిల్లర లెక్కపెట్టుకుంటూ కోనేరు వైపు వెళ్తున్నాడు.
ఆ పాడుబడిన గదిలోకి వెళ్ళి ,స్ట్రీట్ లైట్ వెలుగులో ,జోలెలో ఉన్నవి తీస్తున్నాడు.
కాలి పట్టీలు శబ్దం చేస్తూ ఉంటే,తల ఎత్తి చూశాడు.
మధురిమ ను చూసి”నువ్వా”అన్నాడు.
చీకటి పడ్డాక అటు ఎవరూ రారు.
దూరము గా కోనేరు లో కాళ్ళు కడుక్కుని,టెంపుల్ లోకి వెళ్తున్న వారిని చూసింది .
వాడు బీడీ వెలిగించాక”నీ నోట్లో ఏమి ఆగవ”అంది.
వాల్ అవతల నుండి పడుతున్న స్ట్రీట్ లైట్ వెలుగు లో,ఆమె చాలా అందం గా కనపడింది వాడికి.
దగ్గరకి వెల్లి,కుడి భుజం మీద చెయ్యి వేసి “ఏమైంది”అన్నాడు.
“కొండయ్య కి ఏమి చెప్పావు”అంది.