“కామినీ !” అని పిల్లలు కేకలు వేశారు, వెంటనే వాళ్ళ ముఖాలు ఆమె వైపు తిరిగాయి. వాళ్ళు తేనెటీగల గుంపులా ఆమె చుట్టూ మూగారు, ఆమె వాళ్లందరిమీద శ్రద్ధ చూపిస్తూ, ఒక్కొక్కరినీ కౌగలించుకోవడం నేను చూశాను.
“మీరు ఎందుకు ఎక్కువసార్లు ఇక్కడికి రారు ?” అని ఒక ముద్దులొలికే చిన్నారి అడిగింది. ఆ పిల్లకి ఐదు సంవత్సరాల కంటే ఎక్కువ వయస్సు ఉండదు, కానీ భయంగా తన చేతులు తిప్పుతూ ఆమె వైపు చూసింది.
“ఎందుకంటే నేను ఇప్పుడు ప్రేమలో ఉన్నాను, అయినా నేను మీలో ఎవరినీ మరచిపోలేదు” అని కామిని అంది.
“అతనేనా ?” అని ఇంకొక అమ్మాయి అడిగి సిగ్గుగా నా వైపు చూసింది.
కామిని తల ఊపింది. “అవును.”
“అతను వేరుగా కనిపిస్తున్నాడు,” అని వాళ్లలో ఒక పిల్ల గమనించి నన్ను పరిశీలించింది. ఆ పిల్ల కళ్ళు నన్ను పైకి క్రిందికి తనిఖీ చేస్తున్నట్లుగా చూశాయి. అది నన్ను కొంచెం అసౌకర్యానికి గురి చేసింది.
“మీరు ముద్దు పెట్టుకున్నారా ?” అని వాళ్లలో ఒక పిల్ల అడిగింది, తర్వాత వాళ్ళందరూ గిలిగింతలు పెట్టుకున్నారు.
కామిని బుగ్గలు ఎర్రబడ్డాయి. “మేము పెట్టుకున్నాము,” అని ఆమె వాళ్లకి సమాధానం చెప్పేముంది కొంత సమయం తీసుకుంది.
“ప్రేమలో ఉండటం ఎలా ఉంటుంది ?”
“ప్రపంచంలోనే ఉత్తమమైన అనుభూతి,” అని ఆమె అంది.
“దాని గురించి మాకు చెప్పగలరా ?” అని ఒకరు ఆసక్తిగా అడిగారు.
“తప్పకుండా, అయితే మనం బెంచీల మీద కూర్చుంటే ఎలా ఉంటుంది ? మీరు ఏమేం చేస్తున్నారో నేను కూడా వింటాను.”
నేను, కామిని ఇంకా మిగిలిన పిల్లలతో కలిసి కూర్చున్నాను. నేను అక్కడ మనిషిని అసలు కానట్లు వాళ్ళు నన్ను ఆసక్తిగా చూశారు. వాళ్ళు నాకు కొంచెం ఇబ్బందిగా అనిపించినా, నేను దానిని పట్టించుకోకుండా ఉండడానికి ప్రయత్నించాను. మేము కుకీలు, పండ్లతో విందు చేయడం మొదలుపెట్టాము, అయితే నేను నిన్ననే వాటిని రుచి చూసి ఉండడం వల్ల కుకీ లని వదిలేసాను.
“మీకు కుకీలు ఇష్టం లేదా ?” అని తన కుకీని సిగ్గుగా కొరుకుతున్న ఒక చిన్నారి అడిగింది.
“నాకు అనేక రకాల ఇతర విషయాలు ఇష్టం,” అని అన్నాను.
“కామిని లాగానా ?” వాళ్ళ గిలిగింతలు కార్చిచ్చులా వ్యాపించాయి.
“ఆమె పండులా తియ్యగా ఉంటుంది, కుకీలా కాదు,” అని అన్నాను.
“పెద్ద మాటలు కాస్త తగ్గించు,” అని కామిని నవ్వుతూ తక్కువ స్వరంతో నాతో అంది.
“నేను నీ హృదయాన్ని, అంటే ప్రియమైన వ్యక్తి అని అర్థం,” అని ఆమెకి తిరిగి తక్కువ స్వరంతో చెప్పాను.
“టేబుల్ దగ్గర గుసగుసలాడకూడదు !” అని ఒక చిన్నారి, దేవకన్య వేషధారణలో ఉంది, బెదిరిస్తూ మాపై ఒక మంత్రదండం ఊపింది. నేను ఇక్కడ చాలా చూశాను, కాబట్టి ఆ మంత్రదండం ఏమి చేయగలదో నాకు ఖచ్చితంగా తెలియలేదు.
“లేకపోతే ?” అని కామిని ఆ పిల్లని ఆటపట్టించింది.
“నేను నిన్ను ఒక పక్షిగా మారుస్తాను,” అని ఆమె కళ్ళు చిన్నవి చేస్తూ చెప్పింది, భయంకరంగా కాకుండా ముద్దుగా కనిపించింది.
కామిని నోటి మీద చేయి వేసుకుంది, ఊపిరి పీల్చుకుంది, “మనం మంచిగా ప్రవర్తిస్తే మంచిది.”
“మీకు ఆ బట్టలు ఎక్కడ నుండి వచ్చాయి ?” అని అడిగాను.
“ఆమె ఒక దేవకన్య,” అని కామిని నవ్వుతూ అంది.
చిన్న దేవకన్య గాలిలోకి ఎగిరి తన రెక్కలు ఊపింది. నా కళ్ళు పెద్దగా అయ్యాయి. “వావ్,” అని అన్నాను.
“నా రెక్కలంటే అతనికి ఇష్టం,” అని దేవకన్య అంటూ కుర్చీ మీద తిరిగి కూర్చుని ఒక పండుని లాక్కుంది.
వాళ్ళు మమ్మల్ని చాలా ప్రశ్నలతో ముంచెత్తారు, నా తల తిరిగింది. వాళ్ళ ప్రశ్నలలో చాలా వరకు ముద్దులు ఇంకా ప్రేమలో ఉండటం గురించి ఉన్నాయి, దాంతో కామిని సంభాషణని వేరే వైపు మళ్లించడానికి కష్టపడింది.
“నేను కూడా మీ మాట వినాలనుకుంటున్నాను,” అని కామిని అంటూ తన మోచేతులు టేబుల్ మీద ఉంచింది. “మీరందరూ మా జీవితాల గురించి ప్రశ్నలు అడగకూడదు. మీరు కూడా ముఖ్యమైన వాళ్ళే.”
“అవును, కానీ ఆ రహస్యమైన వ్యక్తి మరింత ఆసక్తికరంగా అనిపిస్తున్నాడు,” అని ఒక అమ్మాయి అంది, వాళ్ళందరూ అవునన్నట్లు తల ఊపి పెద్ద కళ్ళతో నన్ను చూశారు.
కామిని కళ్ళు తిప్పింది. “హ్మ్మ్, నేను చాలా ప్రయత్నించాను, రేవంత్.”
నేను భుజాలు ఎగరేసి పట్టించుకోకుండా ఉండటానికి ప్రయత్నించాను. చివరికి, కుకీలు, పండ్లు త్వరగా మాయం కావడంతో వాళ్ళ దృష్టి ఇంకొక చోటికి మారింది.
“మీ కుమార్తె పద్దెనిమిదవ పుట్టినరోజు ఎలా జరిగింది ?” అని కామిని జూలీ ని అడిగింది.
జూలీ నిట్టూర్చింది. “అంత బాగా లేదు… తను అనారోగ్యానికి గురవుతుందేమోనని నేను భయపడుతున్నాను.”
” తనకి ఇప్పుడే కదా పద్దెనిమిదికి వచ్చింది,” అని కామిని అంటూ ఆమె ముఖం పరిశీలించింది.
“నేను ఇక్కడ దాని గురించి మాట్లాడాలనుకోవడం లేదు,” అని జూలీ తన గొంతు తగ్గించింది. “మీరు ఇక్కడే ఉంటే ఒక గంట తర్వాత మనం మాట్లాడుకోవచ్చు.”
“తప్పకుండా, అది అర్జెంటు గా మాట్లాడాల్సిన పనిలా ఉన్నట్లు ఉంది” అని కామిని ఆందోళనగా చూస్తూ అంది.
“అది అర్జెంటు కాదు, అయితే మంచి సంగతిలా కూడా లేదు.”
జూలీ చాలా చిన్నగా కనిపించడంతో ఆమెకి పద్దెనిమిదేళ్ల కూతురు ఉందని తెలిసి నేను ఆశ్చర్యపోయాను. ఆమె ముప్పై దాటి ఉంటుందని నేను ఊహించలేదు. జూలీ షిఫ్ట్ ఒక గంటలో అయిపోతుంది, అందువల్ల మేము మరికొంతసేపు ఉండాలని అనుకున్నాము, పిల్లలతో ఆడుకుంటూ వాళ్ళని చూసుకున్నాము. పిల్లల మీద శ్రద్ధ చూపడం చాలా ముఖ్యమైనదని కామిని నాకు చెప్పింది, ముఖ్యంగా వాళ్ళ కుటుంబాన్ని విడిచిపెట్టిన పిల్లలకి.
ఆ దేవకన్యని చూసిన తర్వాత, ఇంకా వేరే అద్భుతమైన జీవులు కూడా ఉన్నాయేమో అని నేను ఆశ్చర్యపోయాను. కామిని నాకు జలకన్యలు, రాక్షసి అమ్మాయిలు, రూపాంతరం చెందే అమ్మాయిలు, వివిధ మానవ జాతుల గురించి చెప్పింది.