రూతుమ్మకి ఆ రోజు నుండి నా మొహం అప్పుడప్పుడు గుర్తు వస్తూ ఉంది. కానీ ఆమె తల అటూ ఇటూ ఊపి బైబిల్ ఓపెన్ చేసి చదవడం మొదలు పెట్టింది.
మూడు రోజులు తరువాత…
ప్రతి రోజు.. పనిలో పడిపోయి రూతుమ్మ నా సంగతి మరిచిపోతానని అనుకుంది కానీ ఆమె మనసులో నా మొహం నా నవ్వు ముద్ర పడిపోయి వెళ్ళిపోవడం లేదు.
ఇంతలో డోర్ మోగింది.
రూతుమ్మ “ఎవరూ..?” అంటూ డోర్ ఓపెన్ చేయగానే నేను కనిపించాను.
ఆమె మోహంలో కంగారు కనిపించింది కానీ దాన్ని తన మొహంలో కనిపించనివ్వకుండా దాచగలిగింది.
రూతుమ్మ “ఎవరూ..? ఏం కావాలి..?”
నేను మళ్ళి నవ్వుతూ ఆమెను చూస్తూ “నేను మేడం గుర్తు లేనా..”
రూతుమ్మ “ఎవరండి మీరు?”
నేను “మూడు రోజుల క్రితం..”
రూతుమ్మ “హుమ్మ్.. మూడు రోజుల క్రితం..”
నేను “మీరు నిద్ర పట్టడం లేదు.. సళ్ళు చీకి పెట్టవా.. నిద్ర పోతాను.. అన్నారు..” అన్నాను.
రూతుమ్మ ఒక్క సారిగా కంగు తింది.
రూతుమ్మ గొంతు తడబడింది “ఏం.. ఏం.. మాట్లాడుతున్నావ్..”
నేను “మీరు.. మీ సళ్ళు”
రూతుమ్మ “నోర్ముయ్..”
రూతుమ్మ “నోర్ముయ్..”
రూతుమ్మ “నోర్ముయ్.. తెరవకు.. నువ్వు కదా.. నా దగ్గరకొచ్చి సళ్ళు చీకితే నిద్ర పడుతుంది.. సళ్ళు ఇస్తారా.. అని అడిగింది.. ఇప్పుడేంటి? ఇలా మాట్లాడుతున్నావ్..”
నేను “ఓహ్.. అయితే మీరు అడగలేదా.. నేనే అడిగానా..”
రూతుమ్మ మొహం కోపంతో ఎర్రగా అయిపొయింది.
రూతుమ్మ “ఇడియట్.. గెట్ అవుట్..”
నేను నవ్వుతూ “సరే, మేడం..” అంటూ వెళ్ళిపోయాను.
రూతుమ్మకి మెల్లగా కలలో నేను రావడం మొదలు పెట్టాను.
నేను కలలో ఆమె జాకెట్ హుక్సులు దగ్గర నా చేతులు తెస్తున్నట్టు కల వచ్చి అదిరి పడి లేచింది.
చుట్టూ చూడగా.. తన భర్త డేవిడ్ మొద్దు నిద్ర పోతూ ఉన్నాడు. మరో వైపు తన కూతురు గ్రేస్ కూడా నిద్ర పోతూ ఉంది.
తెల్లారి రూతుమ్మ కళ్ళ చుట్టూ నల్లని చారలు ఉన్నాయి.
మూడు రోజుల తరువాత ఆమె కళ్ళ చుట్టూ నల్లని చారలు ఇంకా ఎక్కువ అయ్యాయి.
సూపర్ మార్కెట్ లో తిరుగుతూ ఉండగా.. నేను కనిపించాను.
నేను “హలో మేడం, బాగున్నారా..” అంటూ పిలిచాను.
రూతుమ్మ నా వైపు కోపంగా చూసి “ఇడియట్..” అని విసురుగా వెళ్ళిపోయింది.
నేను ఆమెనే ఫాలో అవుతూ వెళ్లి, రూతుమ్మతో “అలా చూడకండి మేడం.. డాక్టర్ నాకు ఒక మెడిసెన్ సజెస్ట్ చేశారు.. నచ్చలేదు కానీ పర్లేదు నిద్ర పడుతుంది..”
రూతుమ్మ కోపంగా చూస్తూనే “మంచిది.. ఇక వెళ్ళు..”