(అత్త కాసేపు ఆగింది. బోల్డ్ కాని సిగ్గుతో కూడిన తనదైన స్టైల్లో నెమ్మదిగా చెప్పింది)
అత్త: “అంటే నీకు ఏం తెలుస్తోందో, అదే నిజమా అనిపిస్తోందా?”
అక్కి: “ఒక్కసారి చేతిలోకి వస్తే, వదలలే అన్నట్టుగా అనిపిస్తుంది…”
(అత్త ఓ చిన్న తడిపైన నవ్వు వేసి – ముఖం మళ్ళీ వైపు తిప్పేసి – బాటిల్ తీసుకుని తాగడం కొనసాగించింది. కానీ చేతిలో కప్పు వణికినట్టు కనిపించింది.)
అత్త (తనలో తానే): “ఇవ్వరూ ఊహించని మార్పులు ఈ ఇంట్లో మొదలయ్యాయి… నాలో కూడా…”
(సైలెన్స్లో తాగిన నీటి చప్పుళ్ళ తరువాత, అత్త ఓపికగా చూసింది… ఆ తరువాత చిన్నగా తల దించుకుని తలుపు వైపు నడిచింది.)
అత్త: “అబ్బా… ఈ టైం లో ఆకలి ఉంది… డిన్నర్ పెడదామా రా?”
అక్కి (చిరునవ్వుతో): “అత్తా… నీతో డిన్నర్ అంటే నేను మిస్ అవ్వను. ఏం చేస్తే చేయి, అలాంటి వాసనతో, company తో ఉండడం అంటే స్పెషల్ అనిపిస్తుంది.”
(అత్త వంటగదిలోకి వెళ్లింది. ఆమె కదలికలు నెమ్మదిగా, కానీ హావభావాల్లో అసహజమైన సిగ్గు కలిసిన alertness ఉంది. )
(కొద్దిసేపటికి ఇద్దరూ టేబుల్ వద్ద కూర్చొన్నారు. సింపుల్ గా రోటీలు, కూర… కానీ వాతావరణం మాత్రం మామూలుగా లేదు. ఇద్దరి మధ్య మాటలు కంటే ఎక్కువగా చూస్తున్న కళ్లే మాట్లాడుతున్నాయి.)
అత్త (ఒక ముద్ద వడ్డిస్తూ): “రా… ఇది తిన్ను… నీకు spicy ఇష్టం కదా?”
అక్కి (ముద్ద తీసుకుంటూ): “మసాలా ఎంత strong ఉందంటే… గ్లాస్ నీరు కాదు, నీవే కావాలి కొంచెం cool చేయటానికి…”
(అత్త చిరునవ్వుతో, తల దించుకుంది)
అత్త: “నువ్వు మాట్లాడే తీరు మార్చాలి రా… అలా చూస్తుంటే నాకే సిగ్గేస్తోంది.”
అక్కి: “ఇదేనా… !!? …సిగ్గు? కాదు అత్తా… ఇది ఒక kind of attraction. నువ్వు deny చేయకు .”
(ఆమె ఒక్కసారి తల తిప్పి చూసింది. కళ్లలోకి చూస్తుంటే గుండె కొట్టుకునే శబ్దమే బయటికి వినిపిస్తోందేమో అనిపించింది.)
అత్త (కాస్త huskyగా): “నువ్వు dangerous బాబూ… మాటలకే కాదు, చూస్తున్న తీరికీ… కనీసం chapati నెమ్మదిగా తిననివ్వరా?”
అక్కి (ఒక ముద్ద నోట్లో వేసుకుంటూ): “నువ్వే నా appetite కొడ్తావు అత్తా… ఇలానే చూస్తూ తినడంలోనే రుచుంది.”((అత్త చపాతీ ల ఉన్న బూబ్స్ చూస్తూ…))
(ఒక్కసారి ఆమె spoon తీసి curry పట్టుకొని అతని ప్లేట్లో వేసింది. ఆలోచించకుండా తను curry serve చేసిన స్టైల్లో, అక్కి ఆమె వేళ్లను తడిగా చూడడం ఆమెకు గమనించబడింది.)
అక్కి (చిన్నగా, తలదించుకున్నట్టుగా): “ఈ కూర కంటే spicy విషయం మన మధ్య నడుస్తుంది అనిపిస్తుంది.”
అత్త (ఒక్క క్షణం మౌనంగా చూసి): “తినిపించడానికి పెట్టిన curry లోకూడా నువ్వు అర్థాల వెతుకుతావా?”
అక్కి: “అర్థాలకంటే… అసలైన రుచి నీ expressions లోనే ఉంది…”
(ఆ మాట వినగానే అత్త చేతిలో ఉన్న స్పూన్ కిందపడినట్టు చిన్న టచ్… మళ్లీ తను వెంటనే తీసుకుని, కోరికను నెమ్మదిగా జీర్ణించుకుంటున్నట్టు కళ్ళతో మౌనం పలికింది.)
(అక్కి spoon తీసుకొని తన curry ముద్ద తింటున్నాడు. కానీ మధ్యలో తన చూపులు ఆమె neckline లో గల్లున దిగిపోతున్నాయి. అత్తకు అది తెలిసినా, తేలికగా సిగ్గుతో తల తిప్పింది.)
అక్కి:”spice చపాతీ curry lo కాకుండా, నీ chest లో ఉన్న వాసన ఎక్కువగా వేడి పెడుతుంది…”
(అత్త తల తిప్పినప్పటికీ, ఆమె ఊపిరి రాగాన్ని వదలలేకపోతుంది. చీర గోతిలోంచి బయటికి చూసే అందం, ఆమె నెమ్మదిగా గాలిలో తడిసిన కలలేలా ఉంది.)
అత్త (నెమ్మదిగా, అవైడ్ చేస్తూ):”ఇక్కడ మసాలా తగ్గించాల్సింది మనం కానీ… నువ్వు పెంచుతూనే ఉన్నావు.”
అక్కి:”ఒక్కసారి గట్టిగా ఊపిరి తీసినా చాలు… నీ chest move అయ్యే rhythm చూస్తేనే నాకు full meal అయిపోతుంది…”
(ఆమె ఆ మాటలపై మౌనంగా నవ్వింది. కానీ చెవుల వెనక తడి వెచ్చటి మాయ అర్థమవుతోంది. ఒక్క క్షణం తల తిప్పి చూసిన చూపులో ఆమె వయస్సు కంటే ముందు దిగిన కోరికలు వెలుగుతున్నాయి.)
అత్త:
“అర్థమైందిలే… నీ ఆకలికి చపాతీ సరిపోదు…”
అక్కి :
“నిజమే అత్తా… పాలు తాగే వయసు దాటిపోయా కానీ… ఇప్పుడు అసలైన రుచి నీలో ఉంది అని తెలిసింది.”
(ఆమె ఒక్క క్షణం ఖంగారు పడినట్టుగా, కానీ వెంటనే అర్థం చేసుకున్నట్టు కళ్ళతోనే స్పందించింది.)
(బయట గాలిలో చలి వీస్తోంది. కానీ వాళ్ల మధ్య గాలి నిశ్శబ్దంగా వదిలిపెట్టలేని వేడి తీసుకొస్తోంది. టేబుల్ మీద చిన్ని నెమ్మదిగా చేతులు దగ్గరకి జారుతున్నాయి…)
(డిన్నర్ ముగిసింది. అత్త వెనక్కి తిరిగి, తన palloo సర్దుకుంటూ నెమ్మదిగా బెడ్ రూమ్కి నడిచింది. తల వెనక్కి తిప్పి చూసింది — అక్కి అలాగే నిలబడి ఉండు ఆ చూపులో ఏమో — ఆహ్వానం… ఆశ్చర్యం… లేక ఆరాటమో.)
అక్కి:
“Good night అత్తా…”
(ఆమె తల తిప్పి, హత్తుకున్నట్లు ఒక చిరునవ్వు ఇచ్చింది. కానీ తలుపు పూర్తిగా మూయలేదు. అది గమనించిన అక్కి ఆ తలుపులో ఉన్న కొంచెం ఓపెన్గానే నిలిచిపోయిన ఖాళీని గమనించాడు.)
(ఆలస్యంగా తను కూడా నెమ్మదిగా రూం వైపు నడిచాడు… చేతితో తలుపు నెమ్మదిగా తాకి, లోపలికి చూసాడు.)
అత్త (చూస్తూ):
“పిలవలేదు…!!!?”