“ఇవి కూడా కావాలి” అంది.
“చూద్దాం లే” అంది శ్యామల. పింకీ కి ఈ షూస్ కొనిపించటం శ్యామల కి ఇబ్బంది ఏం లేదు కానీ అవి బడ్జెట్ దాటనంతవరకు అయితే పర్లేదు.
ఇంతలో సేల్స్ గర్ల్ కి ఫోన్ రావటం తో మాట్లాడుతూ పక్కకి వెళ్ళింది.
ఎంత పడుతుంది అంటూ శ్యామల, సేల్స్ గర్ల్ ని అడిగింది కానీ తను ఫోన్ మాట్లాడుతూ
“ఎస్ సార్, ఒకే సార్…!” అంటుంది.
శ్యామల కాసేపు ఆగి మళ్ళీ అడిగింది, రేట్ ఎంత అని. సేల్స్ గర్ల్ ఫోన్ మాట్లాడుతూనే తన అయిదు చేతి వేళ్ళని చూపించింది.
“అయిదు వందలేనా… కొనొచ్చు లే” అనుకుంది శ్యామల.
పింకీ తన కాలేజ్ షూస్ వేసుకుని అద్దం లో చూసుకుంటూ చేత్తో డిజైనర్ షూస్ ని పట్టుకుని ఉంది.
“సరిపోయాయా?” అంది శ్యామల
పింకీ సరిపోయాయి అంటూ తల ఆడించి
“నాకు ఇవి కూడా కావాలి?” అంది.
“సరే కొంటాను లే” అంది శ్యామల.
సేల్స్ మాన్ కి రెండిటిని ప్యాక్ చేయమని చెప్పింది. బిల్ పే చేయటానికి కౌంటర్ దగ్గరికి వెళ్ళబోతుంటే వెనుక నుండి ఎవరో పిలిచినట్టు అనిపించి వెనక్కి తిరిగి చూసింది.
“శ్యామల నువ్వేనా?”
పిలిచిన వ్యక్తి ని ఎక్కడో చూసినట్టు అనిపించింది శ్యామల కి. వయసు ఒక 50 సంవత్సరాలు ఉంటాయి ఆమెకి, కళ్ళకి కూలింగ్ గ్లాస్సెస్ పెట్టుకుని, జీన్స్ షర్ట్ వేసుకుని ఉంది.
“నువ్వేనా?” అని మళ్ళీ అడిగింది ఆమె.
“హా కానీ మీరు?” అంది శ్యామల గుర్తు పట్టటానికి ట్రై చేస్తూ
“ఏంటి నన్ను గుర్తు పట్టలేదా?” అంది చిరుకోపం తో.
“క్షమించండి, తెలిసినవాళ్లే అనిపిస్తుంది కానీ గుర్తు రావట్లేదు” అంది శ్యామల.