ఒక అరగంట పాటు నడిచిన తర్వాత అక్కడ ఒక ఎత్తైన జలపాతం కనిపించింది వాళ్ళకి. ఒక ఇరవై అడుగుల ఎత్తైన ప్రదేశం పై నుండి నీళ్లు కిందికి జారుతున్నాయి. అందుకే అంత దూరం వరకు నీటి శబ్దం వినిపిస్తుంది.
చంద్ర, నక్షత్ర లు ఇద్దరు నీళ్ళు కింద పడుతున్న ప్రదేశానికి వెళ్ళారు. అక్కడ అదొక చిన్న సరస్సులా ఉంది. అక్కడక్కడ చిన్న చిన్న బండలు వాటి మధ్య ప్రవహించే నీళ్ళు చుట్టూ ఎత్తైన వృక్షాలు.. చూడ్డానికి ఎంతో మనోహరంగా ఉంది.
మన నాయికామణులు ఇద్దరూ కింది వైపు కు వెళ్ళు తమ బ్యాగులు కింద పడేసి ప్యాంటు షర్టు విప్పేసి, బ్రా, పాంటీ లను మాత్రం ఒంటి పై ఉంచుకొని, నీళ్లలో దిగి జలకాలు ఆడారు.
ఒక అరగంట నీళ్లలో గడిపిన తర్వాత అక్కడే ఉన్న ఒక పెద్ద బండరాయి మీద పడుకొని ఆకాశం వైపు చూస్తూ మాట్లాడుకుంటున్నారు. కాసేపు మళ్ళీ నీళ్లలో దిగి ఆడుకున్నారు… అలా మరో అరగంట గడిచాక..
నక్షత్ర: ఒసేయ్ ఇక వెళ్దామా
చంద్రలేఖ: ఇంకాసేపు ఉందామె
నక్షత్ర: ఇప్పటికే సాయంత్రం అవుతుందే… మళ్ళీ చీకటి పడిపోతే పైకి వెళ్లలేం.. వాళ్ళు మనకోసం ఎదురు చూస్తూ ఉంటారు పదా… అంటూ నక్షత్ర గట్టు మీద కు వచ్చి బట్టలు వేసుకుంటుంటే… లేఖ నీళ్లలో నుండి రాకుండా నక్షత్ర మీదికి నీళ్ళు చల్లుతుంది.
నక్షత్ర: బట్టలు తడిసి పోతాయే దొంగ మొహం దానా… వద్దు… ఆపవే
చంద్రలేఖ: మరైతే నీళ్లలోకి రా ఇంకాసేపు ఆడుకుందాం… అంటూ ఇంకా నీళ్ళు చల్లుతుంటే…
నక్షత్ర: నువ్వు ఇలా చేసావంటే నీ బట్టలు తీసి ఆ నీళ్లలో వేస్తా… అలాగే కొట్టుకు పోతాయి… ఇలా అర్ధనగ్నంగా అందరి దగ్గరి వెళ్ళాల్సి ఉంటుంది జాగ్రత్త…
చంద్రలేఖ: ఏంటే బెదిరిస్తున్నావా అర్ధ నగ్నంగా ఎందుకు పూర్తి నగ్నంగా వస్తా కావాలంటే ఇవి కూడా పడెయ్యి…
అంటూ చక చకా బ్రా, ప్యాంటీ లను విప్పి నక్షత్ర మీదికి విసిరింది. నీళ్లలో పడేసే ధైర్యం నక్షత్ర చేయదని లేఖకు తెలుసు. అయితే నక్షత్ర నీళ్లలో వేయకపోయినా తన ఫ్రెండ్ తిక్క కుదుర్చాలని అనుకుంది. తన డ్రెస్ మొత్తాన్ని తీసుకొని ఇద్దరి బ్యాగులు అందుకొని
నక్షత్ర: నగ్నంగా వస్తా అన్నావ్ గా రా చూద్దాం నేను వెళ్తున్నా… అంటూ వెనక్కి తిరిగి వేగంగా వెళ్తుంది.
ఇలా చేస్తుందని లేఖ ఊహించలేదు…
ఒసేయ్ ఆగవే వస్తున్నా అంటూ నగ్నంగానే పైకి వచ్చి నక్షత్ర వైపు వస్తుంటే… నక్షత్ర పరుగు అందుకుంది. వెనక లేఖ పరుగెత్తుకొస్తుంది. కాసేపటికి నక్షత్ర దొరికింది కానీ బట్టలు అందకుండా పైకి ఎత్తి పట్టుకుని గిర గిరా తిప్పి అక్కడున్న కొన్ని పొదలకు అవతలగా విసిరేసింది.
ఆ కొంటె పని చంద్ర లేఖ జీవితాన్ని అతలాకుతలం చేస్తుందని ఆ క్షణంలో నక్షత్ర కి తెలియదు..
చంద్రలేఖ: దొంగ లంజా… బట్టలు కట్టుకుని వచ్చి నీ పని చెప్తా ఆగు… అంటూ ఆ పొదల వెనకకి వెళ్ళింది.
అక్కడ ఒక చెట్టు కింద ఒక సాధువు ఉన్నాడు.
నక్షత్ర విసిరిన బట్టలు సరిగ్గా ఆ సాధువు మీద పడ్డాయి.
వాటిని అతని చేతుల్లోకి తీసుకొని అటు ఇటు చూస్తూ ఉండగా… ఒంటి మీద నూలు పోగు కూడా లేకుండా చంద్రలేఖ వచ్చింది. చంద్ర లేఖే తన మీద కు ఆ బట్టలు విసిరిందనుకొని కోపంగా…
మూర్ఖురాలా కామంతో కళ్ళు మూసుకుపోయి, మమ్మల్నే లోబర్చు కోవాలని చూస్తావా… అంటూ తన కమండలంలోని నీళ్ళు తీసుకొని ఏవో మంత్రాలు జపించి
ఇక మీదట నిన్ను చూసిన ప్రతి మగాడు నిన్ను అనుభవించు గాక అని శపిస్తూ ఆ జలాన్ని చంద్ర లేఖ మీద చల్లాడు…
అక్కడ సాధువును చూసిన మరుక్షణమే చంద్రలేఖ సిగ్గుతో చేతుల్తో తన సళ్ళను కప్పుకుంటూ పూబిళ్ళ కనబడకూడదని కాళ్ళు దగ్గరకు చేసుకుంటూ కూర్చుండి పోయింది. ఈ లోపునే ఆ సాధువు శపిస్తూ మంత్రజలం చంద్రలేఖ మీద చల్లాడు.
చంద్ర లేఖ వెంబడే వచ్చిన నక్షత్ర కూడా అక్కడ సాధువును చూసి షాక్ అయింది. ఆమె తేరుకునే లోపునే సాధువు శపించేశాడు.
అయితే ఇద్దరిలో ముందు తేరుకుంది నక్షత్రనే…
పరుగున వెళ్ళి ఆ సాధువు కాళ్ళ మీద పడిపోయింది.
నక్షత్ర: స్వామీ మన్నించండి… మీ మీద ఆ బట్టలు విసిరేసింది తను కాదు, నేను…
నేను కూడా కావాలని మీ మీదకు అలా విసరలేదు. మీరు ఇక్కడున్నట్టు మా ఇద్దరికీ తెలియదు. దాన్ని ఆట పట్టిస్తూ ఆ బట్టల్ని నేను విసిరేసాను. ఇందులో దాని తప్పేమీ లేదు… డాక్టరై రోజు వందల మందికి వైద్యం చేయాల్సిన పిల్ల… మీ శాపం వల్ల ఏమౌతుందో ఆలోచించండి… ఈనాటి సమాజంలో ఎన్ని అనర్థాలు జరుగుతాయో ఆలోచించండి.. మమ్మల్ని కనికరించి మీ శాపాన్ని వెనక్కి తీసుకోండి… అని ఏడుస్తూ బతిమాలింది.
కోపం తగ్గిన ఆ సాధువు దీర్ఘంగా ఆలోచిస్తూ కూర్చుండి పోయాడు.
బాలికా … శపించిన తర్వాత శాపాన్ని వెనక్కి తీసుకునే శక్తి నాకు లేదు… అయితే కొన్ని మినహాయింపులు మాత్రం ఇవ్వగలను… దాని వల్ల శాపం యొక్క ప్రభావం తగ్గిపోతుంది… అని మరి కొన్ని నీళ్లను తీసి మంత్రించాడు… చంద్రలేఖ ను దగ్గరికి రమ్మని పిలిచి…
ఈ రోజు పౌర్ణమి… కనుక నేను నీకిచ్చిన శాపం పౌర్ణమి రోజు అదియును రాత్రి 9 ఘడియల తర్వాత నిన్ను మొదట చూసిన 20 ఏళ్ల పైబడిన మగవాడి విషయంలో మాత్రమే వర్తిస్తుంది. అతడు నిన్ను చూసినది మొదలు అర ఘడియ లోపు నిన్ను సమీపించి నిన్ను తన వశం చేసుకొంటాడు. అంతియే కాక ఆ మగవాడు నీతో సంభోగించిన తదుపరి మీరిద్దరు దుస్తులు ధరించిన మరుక్షణం మీ ఇద్దరి మధ్య జరిగిన సంభోగం విషయం మర్చిపోతాడు… మరొక్కటి ఒకే సమయంలో ఒకరి కన్నా ఎక్కువ మంది పురుషులు నిన్ను చూసిన సందర్భంలో కూడా నా శాపం వర్తించదు.
నక్షత్ర: స్వామీ ..ఒకవేళ గర్భం వస్తే …
పౌర్ణమి నాడు నా శాపం కారణంగా జరిగే సంభోగం వల్ల గర్భం దాల్చదు…
చంద్రలేఖ: జీవితాంతం ఈ శాపాన్ని భరించ వలసిందేనా స్వామీ అంటూ మొదటి సారి లేఖ నోరు విప్పి అడిగింది.
ఏదైనా పౌర్ణమి రోజు నువ్వు ఏ మగవాడి కంటా పడకుండా ఉంటే… ఆ రోజుతో నీకు ఈ శాపం నుండి విముక్తి కలుగుతుంది అంటూ శాప విమోచన మార్గాన్ని తెలియజేసి మంత్రజలాన్ని లేఖపై జల్లాడు.
చంద్ర లేఖ, నక్షత్ర ఇద్దరూ అతనికి దండం పెట్టారు.
నిజా నిజాలు గ్రహించకుండా కోపంతో నిన్ను అకారణంగా శపించినందుకు నాకు చాలా బాధగా ఉంది తల్లీ… ఇలారా… అంటూ లేఖ ను దగ్గరికి పిలిచి పక్కన ఉన్న ఒక మొక్క ఆకులను నాలుగు తీసుకొని నలిపి లేఖ అరిచేతులకు పూశాడు.
నా వల్ల జరిగిన తప్పిదానికి ఇన్నాళ్లు నేను ఆర్జించిన తపో బలమంతా నీ చేతులకు అర్పిస్తున్నాను. ఇకనుండి వైద్యురాలిగా నువు ఎవరికి వైద్యం చేసినా ఎటువంటి వ్యాధి అయినా తప్పక నయమవుతుంది… సుఖీభవ అంటూ ఇద్దరిని ఆశీర్వదించి అడవిలోకి వెళ్ళిపోయాడు.
నక్షత్ర అక్కడే పడి ఉన్న బట్టలను లేఖకు అందించి వేసుకోమంది.