నేను వాటిని నేల మీద పెట్టి ఆమెని అనుసరించి మళ్ళీ పైకి వెళ్లాను. సలోని నా వైపు తిరిగి తన చేతులు చాచింది. “నేను మీకు కృతజ్ఞతాపూర్వకమైన కౌగిలింత ఇవ్వాలి.”
“తప్పకుండా,” అంటూ ఆమెని నా చేతుల్లోకి తీసుకున్నాను. అది నిజమైన, కృతజ్ఞతాపూర్వకమైన కౌగిలింత. కేవలం నన్ను తాకాలని కోరుకునేది కాదు. “స్వాగతం.”
“ఆ నిధుల పెట్టెలు తరతరాలుగా కూడబెట్టబడ్డాయి. అందులో ఎక్కువగా వెండి ఉంది, కానీ కొన్ని ఔన్సుల బంగారం కూడా ఉంది. వాటిని మళ్లీ చూడలేనేమోనని నేను భయపడ్డాను.”
“నా ఇంట్లోకి దొంగలు వస్తే నేను మీకన్నా ఎక్కువ భయపడేదాన్ని,” అని కామిని అంది.
“నేను కూడా చాలా భయపడ్డాను, కింద అంతస్తులో శబ్దం విని నా కూతుళ్లు నిద్రలోనుండి లేచి ఏడవడం మొదలుపెట్టారు. నా బంగారాన్ని ఎవరైనా తెచ్చి అప్పచెప్పే పనిని చేస్తారేమో అని వెతికాను అయితే అంత బలమైన మగాళ్లు ఎవరూ దొరకలేదు. మీలాంటి వారు స్వచ్ఛందంగా చేయడం చాలా ఊరటనిచ్చింది” అని సలోని చెప్పింది.
“అది అనుకోకుండా జరిగింది,” అన్నాను.
“నాకు తెలుసు, కానీ ఆ బంగారాన్ని మీరే వుంచుకోవచ్చు కదా.”
నేను గట్టిగా తల అడ్డంగా ఊపాను. “నేను నా ఆస్తులని కస్టపడి పని చేసి సంపాదించాలని అనుకుంటున్నాను, కాబట్టి అది సాధ్యం కాదు.”
“నాకు అర్థమైంది,” అని సలోని అంది, నాపై ఆమెకున్న అభిమానం పెరిగింది. “నా పిల్లలు ఇప్పుడు ఒక అకాడమీలో ఉన్నారు. వాళ్ళు పియానిస్టులుగా శిక్షణ పొందుతున్నారు. ఒకరు పదహారేళ్ల వయస్సు, ఇంకొకరు పదిహేడేళ్ల వయస్సు. బహుశా నా ముద్దుల కూతుళ్లు పద్దెనిమిదేళ్ల వయస్సు వచ్చినప్పుడు, మీకు ఇంకొక ప్రేమికురాలు కావాలనిపించవచ్చు.”
“చూద్దాం,” అన్నాను.
“మీరు ఇంత సహాయం చేసిన తర్వాత మిమ్మల్ని ఇంకేమీ అడగకూడదు,” అని ఆమె నవ్వుతూ అంది. “మీరిద్దరూ బయట టెర్రేస్ లో కూర్చోవచ్చు, నేను మీ కోసం కేక్ ఇంకా టీ తయారు చేస్తాను.”
“తప్పకుండా,” అన్నాను. నేను కామినిని నాతో తీసుకెళ్లాను, మేము బయట టేబుల్ దగ్గర కూర్చున్నాము.
“నాకు పియానిస్టులు అంటే చాలా ఇష్టం,” అని కామిని అంది.
“నీకు వీణ అంటే ఇష్టం అనుకున్నాను” అని అన్నాను.
“నాకు అన్ని వాయిద్యాలు అంటే ఇష్టం, అయితే పియానో రెండవ స్థానంలో ఉంటుంది.”
“అవును, నాకు పియానో శబ్దాలు అంటే చాలా ఇష్టం… ఇక్కడ పియానిస్టులు ఉన్నారా ?”
“అంతగా లేరు,” అంది ఆమె. “ఎక్కువ మంది ఉంటే బాగుండేది. నువ్వు వాళ్లలో కొందరిని రసఖండం లోని ప్రధాన స్టేడియంలో ప్రదర్శనలు ఇస్తున్నప్పుడు చూసేవాడివి, అయితే వాళ్ళు చాలా ధనవంతులు. లేకపోతే, పియానో లేదా సంగీతం తెలిసిన అమ్మాయి ఉన్న ఇంటి పక్కనుండి వెళుతుంటే మీరు వినే అదృష్టవంతులు కావచ్చు.”
నా బ్లూ రింగ్ అకస్మాత్తుగా మెరిసింది, నేను దాని మీద దృష్టి పెట్టాను.
మీరు దొంగిలించబడిన వస్తువులని సలోనికి విజయవంతంగా తిరిగి ఇచ్చారు.
బహుమతి: పది మానా. ఐదు ఔన్సుల బంగారం. పెరిగిన బలం.
“ఎంత గొప్ప బహుమతి,” అని నేను నాలో అనుకున్నాను.
“పెరిగిన బలం,” అని కామిని గుసగుసలాడింది. “అది ఎలా ఉంటుందో నేను ఊహించలేను.”
“నేను కూడా ఊహించలేను,” అన్నాను, నా కొత్తగా పొందిన బలాన్ని దేని మీదనైనా పరీక్షించాలని నాకు తెలుసు.
సలోని నిమ్మకాయ కేక్ ఇంకా మూడు కప్పుల టీతో తిరిగి వచ్చింది. ఆమె కప్పులని మా ముందు చక్కగా పెట్టి మాకు ఒక్కొక్కరికి ఒక కేక్ ముక్క కూడా ఇచ్చింది. “అయితే, మీరు ఎంత కాలం నుండి ప్రేమికులుగా ఉన్నారు ?” అని సలోని కూర్చున్న తర్వాత అడిగింది.
“వారం కంటే ఎక్కువ కాదు,” అని చెబుతూ కామిని తొడని నిమిరాను.
సలోని తన టీ నుండి ఒక సిప్ తీసుకుని మమ్మల్ని నిశితంగా పరిశీలించింది. “మీ వేరే ప్రేమికురాళ్లు మీ ఇంట్లో ఉన్నారా ?”
“లేదు, నాకు ఇప్పుడు కామిని మాత్రమే ఉంది.”
“అది సరిపోదు, మీలాంటి అందమైన వ్యక్తికి ఒకే ప్రేమికురాలు ఉండటం సరికాదు” అని సలోని అంది.
“నేను ఒక విదేశీయుడిని, నేను చనిపోయిన తర్వాత గహన ద్వారా ఇక్కడికి రవాణా చేయబడ్డాను, కాబట్టి నేను ఇక్కడ ఎక్కువ కాలం నుండి లేను” అన్నాను.
“ఆహ్,” ఆమె అంది, ఆమె కళ్ళు వెలిగాయి. “ఇప్పుడు నాకు అర్ధమైంది. దురదృష్టవశాత్తూ, మాకు ఇక్కడ ఎక్కువ మంది బలమైన మగాళ్లు లేరు. అది వేగంగా తగ్గిపోతుంది.”
“నేను గమనించాను,” అన్నాను.