“గొప్పే. నా వర్జిన్ కొడుకు నేను చెప్పిన దానికి ఒప్పుకుంటున్నాడు. అయినా నేను ఈ బంధాన్ని తెగ్గొట్టానని నాకు అర్ధమైంది”.
రవి లివింగ్ రూమ్లో నా ఎదురుగా కూర్చున్నాడు. అతని ముఖంలో ఏం కనిపిస్తుందో అర్థం చేసుకోవడానికి నాకు కాసేపు పట్టింది. “ఇంకా నువ్వు వర్జిన్ కాదు కదా?”
చివరికి వాడు నవ్వాడు. “ఆమె పేరు రమ్య. ఆమెది కూడా విజయవాడే. నన్ను రమ్య virginity కి దూరం చేసింది. మళ్ళీ మనకి అమ్మాయిలు దొరుకుతారేమో చూద్దాం”
వాడు చెప్పిన దానికి నాక్కూడా నవ్వొచ్చింది. “మనం అనవసరంగా అన్నీ ఆలోచిస్తూ పిచ్చొళ్ళం కావొద్దు. నువ్వెళ్ళి ఫ్రిడ్జ్ లో వున్న బీర్లని పట్టుకుని వచ్చి, మీ కథ గురించి చెప్పు. అన్నీ నా ముఖం మీద రుద్దేయ్యి”.
“అది అలా ఉండాలి. అదీ ధైర్యం అంటే ఓల్డ్ మాన్”.
గత నాలుగు నెలలు నా జీవితంలో చాలా బాధాకరమైనవి — నిరుద్యోగంలో నా కూతురు కోసం ఎదురుచూసినప్పుడు, ఉన్నత పాఠశాలలో ఉన్నప్పుడు, లెస్బియన్తో వివాహం చేసుకునే సమయంలో తప్ప. అహ్, ఆ జ్ఞాపకాలు.
బీప్! ఫోన్ నంబర్ చూసి రాధ కాల్ చేస్తోందని తెలిసింది. నేను ఊపిరి పీల్చుకుని నన్ను నేను సిద్ధం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించాను.
“డామినోస్. ఇది పిక్ అప్ ఆ లేక డెలివరీనా?” అని అడిగాను. కాసేపు ఆగిపోయింది. ఆమె పెట్టేస్తుందేమో అని భయపడ్డాను.
“రాధా ?” అన్నాను. నవ్వు వినిపించింది, నాకు ఇక ఓకే అనిపించింది.
ఆమె నవ్వకపోతేనే భయం. లేదంటే అంతే సంగతులు.
“ఒరేయ్ తుంటరోడా, మళ్ళీ నన్ను మోసం చేశావు.” కానీ ఆమె కోపంగా లేదు. “నేను ఫోన్ చేస్తే నువ్వు షాక్ అవుతావని అనుకున్నాను.”
“నిన్ను కూడా గతంలో ఉన్నట్టు లెస్బియన్గా మార్చేశానని అనుకున్నాను.” ఆమె నవ్వు వినడం చాలా సంతోషంగా ఉంది. “ఓ, పర్వాలేదు. నేను ఒక లెస్బియన్ను పెళ్లి చేసుకున్నాను కాబట్టి నేను లెస్బియన్ల గురించి జోకులు వేయొచ్చు. అదే విధంగా, నేను మోసం చేసే లావుపాటి వాళ్ళ గురించి కూడా జోకులు వేయగలను.”
“నేను నిన్ను చూడాలనుకుంటున్నాను,” ఆమె చెప్పింది. నా ప్యాంటులో బీపర్ మోగింది. “నీకోసం ఒక పెద్ద సర్ప్రైజ్ ఉంది.”
“ఇంకా వీడియో కావాలా?” అని నవ్వాను. “ఎప్పుడు ఎక్కడో చెప్తే, నా బిజీ షెడ్యూల్లో నీకు టైమ్ కేటాయించడానికి ప్రయత్నిస్తాను.”
“ఇప్పుడే నీకు మెయిల్ చేస్తున్నాను. నేను నీ దగ్గరకు వచ్చేదానిని, కానీ కార్తీక్ నన్ను నా కారు అమ్మేయమని చెప్పాడు. అతని కూతురు అతన్ని ఇంట్లో ఉంచుకున్నందుకు ఆమెకు పరిహారం ఇవ్వాలి కదా.”
అవునా? నేను పెట్టిన GPS దేశమంతా తిరగడం మొదలుపెడితే, నాకు ప్రాణం పోయినట్టే అయింది. దేవుడి దయ వల్ల, రవి ఆమె ఫోన్ను హ్యాక్ చేశాడు, కాబట్టి ఆమె కదలలేదని నాకు తెలిసింది, లేకపోతే నాకు గుండెపోటు వచ్చేది. నేను నా ఇమెయిల్ చెక్ చేశాను.
“ఈరోజు భోజనం చేద్దామా? కానీ నేను ఇప్పుడే నిద్ర లేచాను.” ఇబ్బందికరమైన నిశ్శబ్దం. “నేను జోక్ చేస్తున్నాను. నేను ఇప్పుడు నిన్ను పరిగెత్తడంలో ఓడించగలను. భోజనం తర్వాత పందెం వేద్దాం. ఓడిపోయినవాడు వెనుక నుండి పెట్టించుకోవాలి… ” ఆమె నవ్వును అణచివేసింది, కాబట్టి ఆమెకు ఎక్కువ గోప్యత లేదని నాకు తెలుసు. “లేదు, సీరియస్గా, నేను వ్యాయామం చేసి, చేతితో చేసుకున్న తర్వాత స్నానం చేయాలి. హైదరాబాద్ లో ట్రాఫిక్ ఊహించలేము, కాబట్టి నేను ఇప్పుడే సిద్ధం కావడం మంచిది.”
“నిన్ను మిస్ అవుతున్నా, మై అమోర్. త్వరలో కలుద్దాం. బాయ్.”
నేను మనసులో చిన్న ఎరుపు బటన్ నొక్కి, నాడీ శక్తిని తగ్గించడానికి గదిలో అటూ ఇటూ తిరిగాను. నా అరచేతులు చంకల్లా చెమట పడుతున్నాయి. ఛీ, నేను ఆమెను నా ప్యాంటులో టెంటుని లేపుకోకుండా కలవకుండా ఉండాలంటే ఇప్పుడే చేసుకోవడం మంచిది. నాకు కౌమారంలో ఉన్న ఒక వ్యక్తి కన్యత్వం కోల్పోతున్నంత భయంగా అనిపించింది.