రాత్రులు చాప్టర్ – 4 21

“అప్పుడే వెళ్ళిపోకండి, శ్రీకర్,” అని నిధి నన్ను పట్టుకోవడానికి చేయి చాపింది. ఆమె చేయి నా తొడ మీద పడింది, అది మరింత పైకి జరిగి నా గజ్జను పట్టుకుంది.

“నా పని అయిపొయింది నిధీ, అదీగాక నేను…….” అని నేను అన్నాను.

“లేదు, లేదు,” అని ఆమె తన నిరసన తెలియజేసింది, వెనక్కి దొర్లి పడుకుని నన్ను చూసేంత వరకు పైకి లేచింది. ఆమె వేళ్ళు తగిలాయి. “నేను మిమ్మల్ని మళ్ళీ రెడీ చేస్తాను, ఇబ్బంది పడకండి.”

“నేను అలా అనుకోవడం లేదు, కానీ అది…” అని నేను అన్నాను.

నేను ఆగిపోయాను ఎందుకంటే నిధి తన చేయి తీసేసి ఇప్పుడు తన జుట్టుతో నన్ను తాకుతోంది. ఆమె తల నా గజ్జ మీద వంగి ఉంది, ఆమె దానిని నెమ్మదిగా అటు ఇటు కదిలిస్తోంది, ఆమె మృదువైన పట్టు లాంటి నల్లటి జుట్టు యొక్క మృదువైన పోగులు నా నడుము మీద అటు ఇటు తిరుగుతున్నాయి. నా ఇష్టానికి వ్యతిరేకంగా, నా పురుషత్వం మళ్ళీ జీవం పోసుకున్నట్లు అనిపించింది.

“చూసారా ?” అని నిధి ఊపిరి పీల్చుకుంది. ఆమె మోకాళ్ల మీద ఉంది, ఆమె నోరు నా పునరుజ్జీవిస్తున్న పురుషాంగానికి దగ్గరగా వచ్చినప్పుడు ఆమె వెచ్చని శ్వాసని నేను అనుభవించాను. అప్పుడు ఆమె పెదవులు, ఆమె నాలుక…

“ఇప్పుడు మొదలుపెట్టు, భరత్,” అని ఆమె అంది. తర్వాత భరత్ వెల్లకిలా పడుకున్నాడు, అతని ముఖం నిధి పూకు కింద ఉంది, ఆమె కింది శరీరాన్ని అతని వైపుకు లాక్కున్నాడు. నా గట్టి పడ్డ మాంసం రుచి చూస్తూ ఆమె మూలిగింది. అజయ్, భరత్ శరీరం మీద వంగి ఉన్నాడని నాకు అస్పష్టంగా అర్ధమైంది, అయితే అతను ఏమి చేస్తున్నాడో నేను చూడలేకపోయాను, నాకు చూడాలని అనిపించలేదు కూడా. భరత్ మూలుగులు నిధి పూకులో అణిచివేయబడ్డాయి, నిధి మూలుగులు నా మూలుగులతో అణిచివేయబడ్డాయి, నా మూలుగులు అస్సలు అణిచివేయబడలేదు, నిధి మాయాజాల పెదవులు, నాలుక నన్ను త్వరగా పూర్తిగా రెడీ చేశాయి, తర్వాత నెమ్మదిగా Orgasm ఆనందానికి తీసుకెళ్ళాయి.

ఈసారి కోలుకోవడానికి నాకు ఎక్కువ సమయం పట్టింది, నేను పూర్తిగా కోలుకున్నాక చూస్తే, అజయ్ ఎక్కడా కనిపించలేదు. కానీ భరత్ ఇంకా నిధి ఒకరినొకరు పట్టుకుని, కౌగలించుకుని, గాయపడిన పావురాల లాగా మూలుగుతున్నారు.

“ఓహ్, దేవుడా, నిధీ, Honey నిధీ. ఓహ్, దేవుడా, క్షమించు” అని ఏదేదో అంటూ భరత్ ఏడుస్తూ ఉన్నాడు.

“అంతా బాగానే ఉంది, భరత్, అంతా బాగానే ఉంది డార్లింగ్. నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను. నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను,భరత్” అని నిధి గుసగుసలాడింది.

నాకు అదంతా చాలా వింతగా అనిపించింది. నేను వీలైనంత త్వరగా నా బట్టలు వేసుకున్నాను, తర్వాత తలుపు దగ్గరికి చేరుకున్నాను.

“గుడ్ నైట్, శ్రీకర్, మళ్ళీ కలుద్దాం, త్వరలోనే మళ్ళీ నాకు ఫోన్ చేయండి, చేస్తారు కదా డార్లింగ్ ?” అని నిధి నా వెనుక నుండి చెప్పింది.

“నేను చేస్తాను,” అని అన్నాను. “తప్పకుండా” నేను వెళ్ళిపోయాను.

అయితే నిజం చెప్పాలంటే, ఆ సమయంలో నేను ఆమెకి మళ్ళీ ఫోన్ చేయాలని అనుకోలేదు, త్వరలో కాదు, ఎప్పటికీ. నిజానికి నేను ఇంటికి చేరుకున్న వెంటనే ఆమె నెంబర్ ని పడేయాలని మానసికంగా గుర్తు పెట్టుకున్నాను. నేను అలానే చేశాను.

అయితే కొంతకాలం అయ్యాక, ఒక సాయంత్రం జరిగింది తలుచుకున్నప్పుడు, నిధి శరీరం నా శరీరం మీద కదులుతున్న అనుభూతి నాకు గుర్తు రావడం మొదలైంది. ఆమె ఎత్తైన, గుండ్రటి రొమ్ముల గురించి, ఆమె జుట్టు నా గజ్జను తాకిన పట్టులాంటి అనుభూతి గురించి నేను ఆలోచించాను. ఆమె నోరు – ఆ అద్భుతమైన, అత్యాశ వున్న, ప్రతిభావంతమైన నోరు. చివరికి నేను Dustbin నుండి ఆమె నెంబర్ ని తీసి మళ్ళీ నా ఫోన్ బుక్ లో తిరిగి పెట్టాను.

ఇలాంటి విషయాలలో తొందరపడకూడదు.

వ్యాపారం లావాదేవీల విషయంలో నా అందమైన సహాయకురాలు గాయత్రి నాకు చాలా సహాయం చేసేది. నాకు తన మీద కోరిక ఉందని తెలిసినా, నేను చేసే కొన్ని పనులు ఆమెకి నచ్చకపోయినా, అది తన ఉద్యోగ ధర్మానికి ఎప్పుడూ అడ్డం కాలేదు. నేను చాలా సందర్భాల్లో తననొక బొమ్మలా చూసినప్పుడు కూడా తన విధుల్ని సరిగానే చేసింది తప్ప ఎప్పుడూ ఆమె అయిష్టాన్ని తన ఉద్యోగంలో చూపించలేదు. నాకు వున్నఈ అమ్మాయిల పిచ్చిని పక్కన పెడితే, నేను ఒక బిజినెస్ మనిషిగా సమాజంలో మంచి పేరునే సంపాదించాను. అయితే ఇప్పుడు నాకు నా పిచ్చి వల్ల నా బిజినెస్ దెబ్బతింటుందేమో అని అనిపిస్తుంది. అయితే నా అదృష్టం కొద్దీ గాయత్రి ప్రశాంతంగా, గట్టిగా, నిస్సందేహంగా అద్భుతమైన దారిలో, నాకు అవసరమైన పనులు జరగడానికి నన్ను చాలాసార్లు ప్రోత్సహించింది, ప్రేరేపించింది ఇంకా మోసం కూడా చేసింది.

నిధితో నా శృంగారం జరిగిపోయిన కొన్ని రోజుల తర్వాత, ఒక పెద్ద కార్పొరేట్ మెయిన్ ఆఫీసులో ఒక బిజినెస్ మీటింగ్ కి వెళ్లాను. ఇది హైదరాబాద్ లోనే ఎక్కువ అంతస్తులున్న ఒక పెద్ద బిల్డింగ్. ఆ మీటింగ్ నాకు చాలా బోర్ గా అనిపించినా నేను అనుకున్న ఫలితాన్ని ఇచ్చింది. మీటింగ్ పూర్తి అయ్యాక నేను ఆ కార్పొరేట్ ఆఫీస్ స్థాపకుడు ఫిలిప్ తో కలిసి బయటికి వచ్చాను. అతను బయట వున్న ఒక టేబుల్ దగ్గర ఆగి, అక్కడున్న క్లర్క్ కి ఒక ఫోల్డర్ ని ఇచ్చి, “ఓజస్వి ని ఇది టైపు చేయమని చెప్పు” అన్నాడు.

అతను ఆ పేరు చెప్పగానే నా చెవులు నిక్కబొడుచుకున్నాయి. ఓజస్వి ? ఇప్పుడు నేను వెతుకుతున్న అమ్మాయి పేరు కూడా ‘O’ అక్షరంతోనే మొదలవ్వాలి – అంటే ఒక ఓజస్వి లేదా ఒక ఓంకారేశ్వరి లేదా ఒక ఓమిషా లేదా ఒక ఊర్మిళ లేదా… అయితే ఓజస్వి సరిపోతుంది.

నేను ఫిలిప్ కి త్వరగా వీడ్కోలు చెప్పి, ఆ క్లర్క్ ని అనుసరిస్తూ వెళ్లాను. అతను ముందుకు వెళ్లి ఆ ఫోల్డర్ ని అక్కడ కూర్చున్న ఒక అమ్మాయికి ఇచ్చాడు. అతను ఆమెతో ఏదో చెప్పాడు కానీ అది నాకు వినిపించలేదు. అయితే ఫిలిప్ ఆ ఫోల్డర్ ని ఓజస్వికి ఇవ్వమన్నాడు కాబట్టి ఆమె ఓజస్వి అయివుంటుందని అనుకున్నాను. ఆమె చాలా యవ్వనంగా వుంది బహుశా ఇరవై లోకి ఇప్పుడిప్పుడే అడుగుపెట్టినట్లు వుంది, ఆమె చర్మం కొద్దిగా పాలతో కలిపిన కాఫీ రంగులో వుంది. చాలా నెలల తర్వాత నేను నీలి రంగు కళ్ళు వున్న అమ్మాయిని చూసాను. ఆమె జుట్టు ఉంగరాలు తిరిగి చిన్నగా వుంది, ఆమె శరీరాన్ని పరిశీలించి చూస్తే, నాకు ఏ అవయవంలోనూ తప్పు కనబడలేదు.

తిరిగి వెళుతూ ఆ క్లర్క్ నన్ను వింతగా చూసాడు. నేను అది పట్టించుకోకుండా ఓజస్వి డెస్క్ దగ్గరికి వెళ్లాను. దగ్గరికి వెళ్లి చూస్తే ఆమె మరింత అద్భుతంగా కనిపించింది.

“ఆ..అది.. సారీ, నా పేరు శ్రీకర్. నేను ఇంతకుముందే ఫిలిప్ గారితో మీటింగ్ లో మాట్లాడాను. ఇప్పుడు మీకు ఇచ్చిన నివేదికని నేను ఒక్కసారి మళ్ళీ చూడాలని అనుకుంటున్నాను. ఒక్క నిమిషం సమయం ఇస్తే చెక్ చేసుకుంటాను” అని నేను ఆమెని చూసి నవ్వుతూ అన్నాను.

ఆమె నన్ను ఉదాసీనంగా చూసింది, కొన్ని క్షణాలు సంకోచించింది, ఆపై భుజాలు ఎగరేసింది. “తప్పకుండా.” ఆమె నాకు ఫోల్డర్ ని అందించింది.

“Thanks,” అని అన్నాను, కాగితాలను పరిశీలిస్తున్నట్లు నటించాను. “హా, అవును,” అని నేను తెలివిగా అన్నాను. “అవును, ఇది బాగానే ఉంది.” నేను ఫోల్డర్ ని మూసి ఆమెకు తిరిగి ఇచ్చాను. “Thanks, మిస్…”

“ఓజస్వి,” అని ఆమె అంది. “ఓజస్వి నా పేరు.”

“మిస్ ఓజస్వి, మీకు ఇది చాలాసార్లు చాలా మంది చెప్పి ఉంటారని నేను అనుకుంటున్నాను, మీరు చాలా అందమైన అమ్మాయి అని నేను కూడా చెప్పొచ్చా ?” అని అన్నాను.

ఆమె నిజంగానే అది చాలాసార్లు విని ఉండాలి, ఎందుకంటే ఆ ప్రశంస ఆమెని ఆకట్టుకున్నట్లు అనిపించలేదు. “Thanks,” అని ఆమె చాలా చల్లగా అంది, తన కంప్యూటర్ లో టైపు చేయడానికి తిరిగింది.

“మీకు ఒక సంగతి చెప్పాలి, ఈ సమావేశం నేను అనుకున్నదానికంటే ముందే అయిపొయింది, అనుకోకుండా, నా లంచ్ అపాయింట్మెంట్ కాన్సల్ అయింది. మీరు నాతో భోజనం చేయడానికి వస్తారా మిస్ ఓజస్వి ?” అని నేను అడిగాను.

“లేదు, నేను రాలేను,” అని ఓజస్వి అంది.

“మీరు ఎక్కడ తినాలని అనుకుంటే అక్కడికి తీసుకెళతాను, నేను మిమ్మల్ని విసిగించను, మాట ఇస్తున్నాను” అని నేను చెప్పాను.

“Sorry, నాకు వేరే ప్లాన్స్ ఉన్నాయి. నేను ఇప్పుడే ఇక్కడినుండి బయలుదేరుతున్నాను.” అని ఆమె అంటూ ఆన్ చేసిన కంప్యూటర్ ని ఆఫ్ చేసి, లేచి నా పక్కనుండి వెళ్ళిపోయింది.

నేను అంత తేలికగా వదిలే రకం కాదు. ఆమె హాలులో నడుస్తూ ఆఫీసునుండి వెళుతున్నప్పుడు ఆమెని వెంబడించాను, ఆఫీస్ తలుపుల బయట ఉన్న ఎలివేటర్ బ్యాంక్ దగ్గర ఆమెని పట్టుకున్నాను. నన్ను చూసి ఆమె సంతోషపడనట్లు కనిపించింది.

“అలా అయితే, డిన్నర్ కి వస్తారా ? అంటే, మనం బాగా కలిసిపోతున్నాం కదా అందుకే అడుగుతున్నాను” అని నేను చెప్పాను.

“నేను బిజీగా ఉన్నాను,” అని ఓజస్వి అంది. ఎలివేటర్ వచ్చింది, తలుపులు తెరుచుకున్నాయి. ఓజస్వి లోపలికి అడుగు పెట్టింది, నేను కూడా లోపలికి అనుసరించాను. ఇంకా మధ్యాహ్నం కాలేదు, లిఫ్ట్ లో ఎవరూ లేరు. ఓజస్వి నేలని చూస్తూ వుంది.

“చూడండి, నేను నరికేవాడినో, చంపేవాడినో కాదు. నేను గౌరవనీయమైన వ్యాపారవేత్తని, నేను నీతో కొంత సమయం గడపాలని అనుకుంటున్నాను” అని అన్నాను.

1 Comment

  1. నా కథని మీరు పోస్ట్ చెయ్యడం బాగానే వుంది కానీ మీరు నాకు ముందుగా ఈ విషయం చెప్పివుంటే బాగుండేది.

    అనామిక

Comments are closed.