అమ్మ ఆంటీ ని ఎవరిని అయినా చూస్కొచు కదా అన్న మాటకి రమణ నుంచి మెసేజ్ లేదు…చాట్ అక్కడి తో ఆగిపోయింది…ఆది కి ఈ సారి తన మీద తన కి కోపం వచ్చింది…తన వల్లే అమ్మ రమణ కి దగ్గర అవుతుంది అనుకున్నాడు…
అంత లో నాన్న రావటం తో ఫోన్ మూసేసి కామ్ గా పడుకున్నాడు…
నాన్న : ఏరా ఆది ఒంట్లో బాలేదు అంట…
నాన్న వెంటే అమ్మ వచ్చి నిలబడింది…
ఆది అమ్మ వైపు చూస్తూ హ్మ్మ్ జ్వరం వచ్చింది నాన్న అని అన్నాడు…
సన్యాసి రావు ఆది పక్కన కూర్చుని తల మీద చెయ్యి వేసి దేనికైనా బెంగ పెట్టుకున్నా వా అని అడిగాడు…
ఆది వెంటనే అమ్మ వంక చూసాడు
సరోజ కంగారు పడుతు మీరు వెళ్ళండి ఫ్రెష్ అవ్వండి వాడు బాగానే ఉన్నాడు ఇప్పుడు జ్వరం ఎమ్ లేదు…అని మొగుడి నీ వారించింది…..
సన్యాసి రావు సరే అని లేచి రేపు కూడా బడి కి వెళ్లకు రా నీరసం గా ఉంటే అని చెప్పాడు…
ఆది ఊ కొట్టాడు….
సరోజ ఆది కి తినటానికి ప్రూట్స్ ఇచ్చి జాగ్రత్తగా పడుకోమని చెప్పి ఫోన్ తీసుకుని వెళ్ళింది….
ఆది కి తనకి టాబ్ రాబోతుంది అని అర్థం అయ్యింది…అందుకే సైలెంట్ గా పడుకున్నాడు…
ఆ రాత్రి ఆదికి ఒకటి అర్థం అయ్యింది…తన లో బాధ క్రమంగా తగ్గుతూ వస్తుంది…మొదటి సారి కండక్టర్ కి కాలు తగిలించిన అమ్మ నీ చూసినప్పుడు వచ్చిన కోపం ఇన్ని చుసినాక ఇప్పుడు రావట్లేదు…కారణం జీవితం లో ఏదైనా కొత్త లో ఉన్నంత తీక్షనత పోతు పోతు ఉండదు…అది కష్టం అయినా సుఖం అయినా…ఆది కి దుఃఖం కూడా అలాగే ఉంది ఇప్పుడు…ఎందుకు అంటే ఇప్పుడు పూర్తి స్థాయి లో అమ్మ ఎంటో అర్థం అయ్యింది…ఒకప్పడు తనకి నాన్నకి మాత్రమే ప్రేమ పంచేది అమ్మ అనుకునే వాడు…కాని అమ్మలో రెండో కోణం చూశాక…అమ్మ తన ఇష్టానికి ఎంత కి అయినా తెగిస్తుంది… ఎవరి తో అయినా దిగజారుతోంది అని అర్థం చేసుకున్నాడు…ఇంక అమ్మ చేసే విడ్డూరాలు చూస్తూ బాధ పడటం తప్ప తాను చేసేది కూడా ఎమ్ లేదు అని అర్థం చేసుకున్నాడు…ఆది కి నాన్న మీద ఆలోచన కలగలేదు…ఆయన ఎందుకు జాగ్రత్త తీసుకోడు అని… కారణం…సన్యాసి రావు బాగోగులు వరుకే దృష్టి పెడతాడు తప్ప…మిగతా విషయాల్లో తనకి ఈ ప్రపంచం తో నే సంబంధం లేనట్లు వుంటాడు…
ఆది ఆలోచనలు లో అల అలా పడి నిద్ర పొయాడు….
పొద్దున్న లేచాడు ఆరు ఎంతో అవుతుంది…. ఇంకా చీకటి గా నే ఉంది….హాల్ లో సన్యాసి రావు కూర్చుని టీ తాగుతూ సుప్రభాతం వింటున్నాడు…
ఆది నీ చూసి ఎలా ఉంది అని అడిగాడు… కాస్త పర్లేదు నాన్న అమ్మ ఎక్కడ అని అడిగాడు…
నాన్న: వాకింగ్ కి వెళ్తా అని వెళ్లింది….అని చెప్పాడు…
ఆది కి బుర్ర పాడు లా అయ్యింది…అంటే సాంబ గాడి తో పోయింది…అని ఆలోచన లు స్టార్ట్ అయ్యాయి…
అమ్మ ఫోన్ ఇంట్లో నే ఉండటం తో దాన్ని తీసుకుని మళ్ళీ పడుకుంటా అని బెడ్ రూం కి వచ్చేశాడు…
లోపలకి వచ్చి దుప్పటి కప్పుకుని అమ్మ వాట్సప్ ఓపెన్ చేసాడు ఆది..
అమ్మ మళ్ళా రాత్రి కూడా రమణ తో చాట్ చేసింది…
అమ్మ : ఏరా రిప్లై లేదు
రమణ : హా ఆంటీ ఎంటి ఈ టైమ్ లో
అమ్మ : పర్లేదు లే చెప్పు ఆయన నిద్ర పోతున్నారు
రమణ : అబ్బా అవునా
అమ్మ : హ్మ్మ్ పొద్దున్న అడిగిన దానికి సమాధానం లేదు..
రమణ : సమాధానం కోసం మే వెతికాను…
అమ్మ : ఎంటి వేతికావు