జస్వంత్ సోఫా మీద వెనక్కి వాలాడు. నేను ఊపిరి పీల్చుకున్నాను. వాళ్ళు చివరికి కొంచెం శాంతించినట్లు కనిపించింది, వాళ్ళు పోట్లాడుకోరని అనిపించింది.
“అయితే చెప్పు ?” అని జస్వంత్ అడిగాడు. “నువ్వు నన్ను సహాయం చేయమని అడుగుతున్నావా ?”
భాస్కర్ నెమ్మదిగా ఉద్దేశపూర్వకంగా తల ఊపాడు.
“అవును,” అని అతను అన్నాడు, అతని కళ్ళు నా శరీరం నుండి ఎప్పుడూ తప్పించలేదు.
“నీ కోసం నేను ఏదైనా చేస్తాను, సోదరా, నీకు తెలుసు,” అని జస్వంత్ అన్నాడు. “నువ్వు ఏమి అడిగినా నేను నీ కోసం చేస్తాను. ప్రత్యేకించి, దానివల్ల మనం మళ్లీ మంచి సంబంధాలు కలిగి ఉంటామంటే.”
భాస్కర్ నెమ్మదిగా లోతుగా ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు, అతని కళ్ళు నా నడుము నుండి క్రిందికి తుంటి వైపు కదిలాయి.
“మన ఎదురుగా కూర్చున్న ఈ అందమైన చిన్నదాన్ని నేను కోరుకుంటున్నాను,” అని అతను అన్నాడు.
ఏమిటి ?
నా కళ్ళు కొంచెం పెద్దగా అయ్యాయి, అతను నన్ను సమర్థిస్తాడని కోరుకుంటూ నేను వెంటనే జస్వంత్ వైపు చూశాను. అయితే జస్వంత్ కేవలం నా వైపు చూశాడు, అతని ముఖంలో ఒక దెయ్యపు నవ్వు రావడం నేను చూశాను. అతని ప్రకాశవంతమైన తెల్లటి నవ్వు బయటపడింది, అతని కళ్ళలో ఒక దుష్టమైన మెరుపు కనిపించింది.
“నువ్వు అక్షరని కోరుకుంటున్నావా ?” అని జస్వంత్ అడిగాడు. “అంటే, ఇప్పుడేనా ?”
భాస్కర్ అంగీకారంగా తల ఊపి, తర్వాత సోఫాపై ముందుకు వంగాడు. నేను ఒక బేరం చిప్ గా ఉపయోగించబడుతున్నట్లు అనిపించింది, ఈ విషయంలో నాకు మాట్లాడే హక్కు కూడా లేదు.
“అవును, నాకు ఇదే కావాలి, స్నేహితుడా,” అని అతను అన్నాడు, అతని కళ్ళు నా తుంటి నుండి నెమ్మదిగా పైకి కదిలి నా రొమ్ముల వైపుకి మళ్ళాయి. “నేను చాలా కాలంగా యుద్ధంలో ఉన్నాను, నాకు కావలసిన అమ్మాయి ఇలాంటిదే; అందమైన జుట్టు, చిన్నది, తెల్లటి చర్మం, గట్టి చిన్న రొమ్ములు.”
నేను ఆ మాటల్ని మెచ్చుకున్నానని ఒప్పుకుంటాను, కానీ అది భాస్కర్ యొక్క ఉద్దేశం కాదని నేను అనుకోను.
“So, నువ్వు నా స్నేహితుడి చెల్లెలిని కోరుకుంటున్నావు, ఇప్పుడేనా ?” అని జస్వంత్ అడిగాడు. “నేను అది నీకు ఇస్తే, మన మధ్య అంతా సమానంగా ఉన్నట్లు అనుకోవచ్చా ?”
భాస్కర్ నవ్వాడు. “అంతా గురించి నాకు తెలియదు,జస్వంత్. అయితే అది మంచి ప్రారంభం అవుతుంది.”
ఇది అంతా చాలా పిచ్చిగా ఉంది.
నేను నా గొంతు వినిపించాల్సి ఉంది. ఎనిమిది సంవత్సరాల క్రితం జరిగిన ఒక పందెంలో నేను ఒక వస్తువులా ఉపయోగించబడాలా.
“ఉమ్, అయితే నేను ఇప్పుడు ఏదైనా చెప్పవచ్చా ?” అని సోఫా మీద కూర్చుంటూ అడిగాను. “ఈ మొత్తం విషయంలో నాకు కూడా మాట్లాడే హక్కు ఉందని నేను అనుకుంటున్నాను.”
జస్వంత్ నవ్వి, “నోరు మూసుకో, అక్షరా. ఈ విషయంలో నీకు నిజంగా మాట్లాడే హక్కు లేదు,” అని అన్నాడు.
నేను అతని వైపు కోపంగా చూసి నోరు తెరిచి మాట్లాడబోయాను. నేను గర్భవతి కావచ్చు అని అతనికి చెప్పాలని అనుకున్నాను, కానీ వద్దు అనుకున్నాను. భాస్కర్ కి తెలియడం నాకు ఇష్టం లేదు.
“So, ఏమి చెబుతావు జస్వంత్ ?” అని భాస్కర్ అడిగాడు, అతని ముఖంలో ఒక చిరునవ్వు మెరిసింది. “గతాన్ని మర్చిపోవడానికి రెడీగా ఉన్నావా ?”
నేను భాస్కర్ వైపు చూశాను, మొదటిసారిగా, అతని జీన్స్ పాంటులో ఒక పెద్ద ఉబ్బు పెరగడం గమనించాను. అతను ముందుకు వంగినప్పుడు అతని మోచేతులు అతని మోకాళ్లని తాకాయి. తర్వాత అతను తన రెండు చేతులు కలిపి తన వేళ్లు విరిచాడు, అతని ముంజేతుల కండరాలు అతని కదలికలతో కదిలాయి.
నా అరచేతులు చెమట పట్టడం మొదలుపెట్టాయి, నా కడుపులో ఏదో కలకలం మొదలైంది.
ఇది ఏదో జోక్ లా ఉందా ?
నేను మళ్లీ జస్వంత్ వైపు చూశాను, అతను కేవలం నవ్వుతూ, అతను నన్ను ఆటపట్టిస్తున్నాడని చెబుతాడని అనుకుంటున్నాను. అయితే అది జరగలేదు, బదులుగా అతను నా వైపు ఒక అడుగు వేసాడు.
“గతాన్ని మర్చిపోదాం,” అని జస్వంత్ అన్నాడు. “నువ్వు అక్షరని కోరుకుంటే, నువ్వు అక్షరని పొందుతావు…”
నా నోరు తెరిచి ఉంది, నా దవడ షాక్ తో దాదాపు నేలని తాకింది. జస్వంత్ నిజంగా తన సైనిక స్నేహితుడితో పాత లెక్కలు సరిచేయడానికి నా శరీరాన్ని ఉపయోగిస్తాడని నేను నమ్మలేకపోయాను.
జస్వంత్ నా వైపు మరో అడుగు వేసి మా మధ్య దూరాన్ని తగ్గించాడు. అతని ఆకస్మిక కదలికతో నేను ఊపిరి పీల్చుకున్నాను. వెంటనే, నేను లేచి అతని నుండి వెనక్కి తగ్గడం ప్రారంభించాను.
“జస్వంత్…” అని నా స్వరం వణుకుతూ అన్నాను. “నువ్వు నన్ను ఆటపట్టిస్తున్నావు…”
నేను వెనక్కి అడుగులు వేయడం కొనసాగించాను, చివరికి నేను సోఫా నుండి లేచి చేతులు కట్టుకుని నా వెనుక నిలబడి ఉన్న భాస్కర్ ని ఢీకొన్నాను. నేను వెంటనే అతని వైపు తిరిగాను.
“నువ్వు ఎక్కడికీ వెళ్ళడం లేదు,” అని అతను అన్నాడు. “నా స్నేహితుడు ఇంకా నేను ఒక ఒప్పందం కుదుర్చుకున్నాము, నువ్వు దానిలో భాగం. ఇది పాచికలు పడిన తీరు అక్షరా. కాబట్టి అంత ఆశ్చర్యంగా చూడకు. అంతేకాకుండా, నువ్వు ఇది కోరుకుంటున్నావని నేను దాదాపు ఖచ్చితంగా చెప్పగలను.”
నేను భాస్కర్ నుండి వెనక్కి ఒక అడుగు వేసి వెంటనే జస్వంత్ ని ఢీకొన్నాను. వాళ్ళు నన్ను వాళ్ళ శక్తివంతమైన శరీరాల మధ్య నొక్కి, నన్ను కదలలేని స్థితిలో ఉంచారు.