“మనం ఫెర్రీ లో వెళ్లాల్సిన అవసరం లేదు. మనం నా యాచ్ లో వెళ్ళిపోదాం”.
“యాచ్ ? మీకు యాచ్ ఉందా ?” అని అడిగి కామిని బిగుసుకుపోయింది.
“అవును, నాకుంది”.
“వావ్, గహనకి మీ మీద క్రష్ వున్నట్లుంది” అని అంది. ఆమెకి నామీద అభిమానం ఇంకా పెరిగింది.
“ఏమో ! నాకు తెలియదు. నేను మీకు నా యాచ్ చూపిస్తాను” అన్నాను.
“సరే, పదండి” అని అంది.
ఇద్దరం డాక్ ల దగ్గరికి తిరిగి వెళ్ళాము. కామినిని కలవడం నాకు సంతోషాన్ని కలిగించింది. ఆమె నిజమైన మంచి మనసున్న అమ్మాయి, నాకు సహాయం చేయడానికి ఆమె తన సమయాన్ని వదులుకోవడానికి రెడీగా ఉంది. అందుకే నేను ఆమెతో ప్రేమలో పడిపోవడం మొదలుపెట్టాను.
“సౌర ఫలకాలతో ఉన్నది కనిపిస్తుందా ? అదే నా యాచ్,” అని అన్నాను.
ఆమె కళ్ళు వెడల్పుగా అయ్యాయి. “వావ్… ఇది చాలా అందంగా ఉంది,” అని అంది.
“నేను ఎక్కడి నుండి వచ్చానో అక్కడ నాకు ఇలాంటిదే ఉండేది. అయినా నాకు అదే మరింత ఇష్టం.”
నేను మరగుజ్జు వైపు చూసి ఆమెకి కన్ను గీటాను, యాచ్ ని చూసుకున్నందుకు ఆమెకి ధన్యవాదాలు చెప్పాను. ఆమె తిరిగి చిరునవ్వు నవ్వింది.
“గేటు తెరవండి, మేము బయలుదేరుతున్నాము” అని నేను ఆమెకి చెప్పాను.
“అలాగే సార్,” అని మరగుజ్జు సంతోషంగా మా కోసం గేటు తెరిచింది.
మొదట కామినిని పడవ ఎక్కనిచ్చి తర్వాత నేను ఎక్కాను. మరగుజ్జు క్లీట్ నుండి తాడు విప్పి పడవపైకి విసిరింది. నేను కామినిని నాతో పాటు హెల్మ్ కి తీసుకెళ్లి ఆమెకి ఒక సీటు చూపించాను.
“మొత్తం ఎంత విలాసవంతంగా ఉందో,” అని ఆమె అంది. ఆమె తన బంగారు రంగు జుట్టుని చెవుల వెనక్కి నెట్టి చుట్టూ చూసింది.
“మరీ అంత చెడ్డగా లేదు,” అని అన్నాను. నేను స్టార్ట్ బటన్ నొక్కాను, ఇంజిన్ నిశ్శబ్దంగా గర్జించింది. నేను రేవు నుండి దూరంగా నడిపి ఆమె వైపు చూశాను. “దారి చెప్పండి.”
ఆమె నా భుజాన్ని తట్టింది. “నాకు మ్యాప్ చూపించండి,” అని ఆమె సరదాగా అంది.
నేను బ్లూ రింగ్ మీద ద్రుష్టి కేంద్రీకరించి మ్యాప్ ని తెరిచాను. ఆమె నా దగ్గరికి వచ్చి వంగింది. ఆమె భుజం నా భుజాన్ని తాకింది. ఆమె ఎక్కడ నివసిస్తుందో చూపించడానికి జూమ్ చేస్తున్నప్పుడు ఆమె వెచ్చని శ్వాసని అనుభవించాను. నేను పట్టించుకోలేదు. ఆమె వెచ్చని ఉనికి మాత్రమే నాకు ముఖ్యం.
“అది నా ద్వీపం, అక్కడ వంద మంది లోపే అమ్మాయిలు నివసిస్తున్నారు. అది అతిపెద్దది కాదు, కానీ చాలా సౌకర్యవంతంగా ఉంటుంది” అని ఆమె గర్వంగా చెప్పింది.
“నాకు ఎక్కువ రద్దీ అన్నా, ఎక్కువ శబ్దాలు అన్నా నచ్చవు. ఇప్పుడు మనం చూసిన మార్కెట్ చాలా రద్దీగా ఉంది” అని కామినితో చెప్పి సందడిగా ఉండే కేంద్రం వైపు చివరిసారిగా చూశాను.
“అవును, కొన్ని గంటలు మాత్రమే అక్కడ గడపడం బావుంటుంది అయితే ఇలా వచ్చినప్పుడు నేను ఎప్పుడూ చేసే తోటపని ఇంకా నా ఇంటిపనిని మిస్ అవుతాను” అని అంది.
“మీరు చెప్పేది నాకు అర్ధమైంది” అని చెప్పాను. నేను రసఖండ ద్వీపం నుండి చాలా దూరం వెళ్లాను.
నేను పడవని ఎలా నియంత్రిస్తూ నడుపుతున్నానో కామిని ఆసక్తిగా చూడడం నేను గమనించాను. “మీరు ట్రై చేద్దామని అనుకుంటున్నారా ?” అని అడిగాను.
కామిని కళ్ళు మెరిసాయి. తర్వాత కిందకి చూశాయి. “తప్పకుండా, అయితే నేను ఏదీ పాడు చేయొద్దు. అంతేనా ?”
“పర్లేదు, నేను మీ వెనుకే ఉంటాను,” అని నేను నా సీటు నుండి లేవబోయాను.
“లేవకండి, నేను మీ మీద కూర్చొని ప్రయత్నిస్తాను,” అని కామిని కొంచెం రహస్యంగా చెప్పింది.
కామినికి బోర్లించిన ఇనుప బిందెల్లాంటి అద్భుతమైన చాలా మంచి పెద్ద పిర్రలు వున్నాయి. ఆమె నామీద కూర్చుంటే నాకేం అభ్యంతరం ఉంటుంది, సంతోషంగా ఉంటుంది. నేను నా ఒడిని చూపించాను.
“రండి, వచ్చి కూర్చోండి” అన్నాను.
కామిని నా భుజాల మీద చేస్తులు వేసి నా మీద కూర్చోవడానికి ఒక వింత ప్రయత్నం చేసింది. ఆమె వల్ల కాలేదు. నన్ను చూసి నవ్వింది.