పెళ్లి తరువాత.. 2 65

అదంతా చూస్తున్న నేను రూప తో., ఆంటీ తో ఎందుకు గొడవ చెప్పు ? లేవొచ్చు గా ఏమవుతుంది అన్నా మెల్లగా. అంతే ఆ మాట కు రూప సర్రున తల వెనక్కి తిప్పి నా వంక చూసింది. నేను కోపంగా తల తిప్పి చూస్తున్న రూప ను చూసి కొంచెం వాయిస్ తగ్గించి రిక్వెస్ట్ చేస్తున్నట్లుగా ఫేస్ పెట్టి..
అంటే, ఆంటీ ఫీల్ అవుతుంది కదా అని అన్నా.
తను అలాగే కోపంగా చూస్తూ మరి నన్ను నిన్ను దూరం చేస్తా అని అనడం కరెక్ట్ యేనా ? అంది కాస్త గట్టిగ. నేను వెంటనే ఏం చెప్పాలో తెలీక ఎదో నిన్ను ఊరికే అలా ఉడికించడానికి అని ఉంటారులే అన్నా. దానికి వెంటనే రూప ఎన్టీ ఊరికేనా ? మా అమ్మ నా ? నీకు తెలీదా తన గురించి ? చిన్నప్పటి నుండి అంతే ఎప్పుడు చూడు మనిద్దరిని దూరం పెట్టాలి అనే చూస్తుంది. అయినా తను ఊరికే అంటుందో లేక సీరియస్ గా అంటుందో నాకైతే తెలీదు. నాకు మాత్రం మనిద్దరి మధ్య గ్యాప్ వచ్చేలా ఎవరు మాట్లాడినా నాకు నచ్చదు. నువ్వు నా సొంతం, మా అమ్మే కాదు చివరికి నువ్వు కూడా మనిద్దరి మధ్య దూరం వచ్చేలా ఏదైనా చెప్పావో చంపేస్తా, అర్దం అయ్యిందా అంటూ నా కళ్ళలోకి సూటిగా చూసి అంది. నేను తన సీరియస్ నేస్ చూసి కొంచెం చల్లబడెలా తనతో ఇప్పుడు మనల్ని ఎవ్వరూ దూరం చేయరు లే, నువ్వు ఎంత వొద్దు అన్నా నేను నీ బెస్టి నే, నేను ఎంత వొద్దు అన్నా నువ్వు నా బెస్టివే. దాన్ని ఎవ్వరూ మార్చలేరు లే కానీ ముందు నా మీద నుండి లేయి అటు వైపు నుండి ఎవరో వస్తున్నారు చూస్తే బాగోదు అన్నా. అంతే వెంటనే తను నా వంక చూసి ఎంట్ర మా అమ్మే అనుకుంటే నువ్వు కూడా ఇలా తయారయ్యావ్ ? అంటూ నా వంక కాస్త సీరియస్ గా చూసి కూర్చుంటా రా ఇలాగే కూర్చుంటా, ఎవరు వస్తారో రాని, చూస్తే చూస్తారు అంతే కదా ? అయినా నేను కూర్చుంటే నీకెందుకు రా అంత నొప్పి అని అంటూ నా తొడ మీద నుండి లేచి సరిగ్గా నా అంగానికి తన పిర్రలు అనించి పెడుతూ నా మీదకు వచ్చి కూర్చుంది. వయసులో ఉన్న మేము ఇద్దరం అలా కూర్చుని ఉండడం చూసిన ఎవరైనా కచ్చితంగా అపార్థం చేసుకునే లాంటి పొస్తర్ లో కూర్చున్నాం మేము.
ఇది ఇలా ఉండగా అప్పుడే అటు వైపుకు వచ్చిన రమేష్ ఇంకా వాడి ఫ్రెండ్ మేము ఇలా కూర్చుని ఉండడం చూసారు. వెంటనే రమేష్ ఫ్రెండ్ చూసావా రా ఎవ్వరూ లేనప్పుడు వాళ్ళు ఎలా ఉంటున్నారో అందుకే చెప్పా వాళ్ళకి ఛాన్స్ ఇవ్వకు రా అని అంటూ రమేష్ గాడికి మా మీద కోపం వచ్చేలా నాలుగు మాటలు చెప్పాడు. అవ్వన్నీ విన్న రమేష్ గాడు మా దగ్గరికి వచ్చాడు. మమ్మల్ని చూసి రూప అడ్డు లే అని అన్నాడు . తను ఎందుకు అంది. నేను ఏమీ అర్దం కనట్లుగా ఫేస్ పెట్టి చూస్తున్నా. రమేష్ గాడు వెనక్కి తిరిగి వాడి ఫ్రెండ్ వంక చూసి మళ్ళీ రూప తో రూప లేస్తావా లేదా ? అన్నాడు. రూప దేనికో చెప్పు అంది. రమేష్ గాడు కోపంగా వాడి మీద అలా కూర్చున్నావ్ సిగ్గు లేదు ముందు లేయి అన్నాడు. రూప వెంటనే కూర్చుంటే నీకెందుకు అని అంది. వెంటనే రమేష్ గాడు కోపంగా నీకు ఇలా కాదే ముందు వీడిని తన్నాలి అప్పుడే నీకు బుద్ది వస్తుంది అంటూ రూప ను లాగి పక్కకు ఈడ్చి, నా వైపు కోపంగా చూసి పొద్దున బాత్రూం లో అది స్నానం చేస్తుంటే కూడా వెళ్ళావ్ చూడు అప్పుడే నిన్ను కొట్టిండాల్సింది రా తప్పు చేశా అంటూ నన్ను మొహం మీద కొట్ట బోయాడు. కానీ అంతలోనే నా ఏంజెల్ గార్డె (రూప) వచ్చి రమేష్ గాడిని పక్కకు తోసేసింది. రమేష్ గాడు వాడి ఫ్రెండ్ వైపు చూసాడు. వాడు గుడ్లప్పగించి చూస్తూ ఉన్నాడు. వాడు అలా చూస్తూ ఉండగా రూప తోసేయడం రమేష్ కు నచ్చలేదు. వెంటనే రూప ను కొట్టడానికి చెయ్ ఎత్తాడు. అంతే రమేష్ అంటూ కోపంగా రూప అమ్మ గొంతు వినిపించింది దూరం నుండి. రూప అమ్మ కోపంగా మా దగ్గరకు నడుచుకుంటూ వచ్చింది. రమేష్ వాడి అమ్మతో చూడమ్మా ఇది సిగ్గు లేకుండా వినయ్ గాడితో అంటూ ఆగాడు. రమేష్ అమ్మ రూప ను ఇంకా నన్ను చూసి రమేష్ గాడితో ఇంటికెళ్ళక మాట్లాడుకుందాం అని అంది. రమేష్ గాడు కానీ మా అని ఇంకేదో అనబోతు ఉండగా రూప అమ్మ కొంచెం గట్టిగా ఇంటికెళ్లక మాట్లాడదాం అని చెప్పి నా వంక చూసి వినయ్ నువ్వు మీ ఇంటికెళ్లు అని అంది. అలా అని రూప తో ఇంకో పది నిమిషాల్లో ఇంటికి వస్తా అంతలోపల నువ్వు బుద్దిగా నీ రూమ్ లో ఉండాలి లేదంటే కాళ్ళు విరగ్గొడతా అంటూ కోపంగా చూసింది. ఇంకో మూడు నిమిషాల్లో ముగ్గురం మా దారిన మేము వెళ్ళాం.
రాత్రంతా నాకు నిద్ర పట్టలేదు. పొద్దున లేచాక రూప కనిపించలేదు. సాయంత్రం కాలేజ్ నుండి ఇంటికి వచ్చాక రూప అమ్మ ఇంకా మా అమ్మ ఇద్దరూ మాట్లాడుకుంటూ ఉండడం కనిపించింది. రూప అమ్మ నన్ను చూసి ఫ్రెష్ అయ్యి రాపో అని అంది. నేను సరే అంటూ వెళ్ళి ఫ్రెష్ అయ్యి వచ్చా. తను నన్ను పక్కన కూర్చో పెట్టుకుంది. మా అమ్మ నా వంకే చూస్తూ ఉంది రూప అమ్మ నాతో, నిన్న జరిగిన దానికి ఫీల్ అయ్యావ అంది. నేను లేదు ఆంటీ అన్నా. తను నన్ను చూసి తను చెప్పాలి అనుకున్నది చెప్పడం మొదలు పెట్టింది. నేను వయసులో ఉండడం ఇంకా రూప కూడా వయసులో ఉండడం, ఇద్దరం ఒకే బెడ్ మీద పడుకోవడం ఇంకా నిన్న ఒకే బాత్రూం లో ఇద్దరం ఉండడం, పైగా రాత్రి తను నా మీద అలా కూర్చోవడం అన్నీ చెప్తూ వయసులో ఉన్నవాళ్లు ఇలా ఉండడం కరెక్ట్ యేనా ? చెప్పు అంది. నేను ఏం పలకలేదు తను ఇంకా కొన్ని సంఘటనలు చెప్తూ ఇలా మీ ఇద్దరూ ఈ వయసులో అలా ఉండడం ఏమైనా బాగుంటుందా చెప్పు అని అంది. నేను సైలెంట్ గా ఉండిపోయాను. మనసులో మాత్రం తనకు ఎదోకటి సమాధానం చెప్పాలి అని అనుకుంటున్నా. ఏం చెప్పాలి అని ఆలోచించు కుంటు ఉండగా అక్కడే నిలబడి నా వంక చూస్తున్న రమేష్ గాడు కనిపించాడు. నేను వాడ్ని చూసి తల వంచుకున్నా.
రూప అమ్మ నా మీద చేయి వేసి ప్రేమగా చూస్తూ నువ్వు పెద్దోడివి అవుతున్నావ్, వయసులో ఉన్నావ్ ఇలాంటి సమయాల్లో రూప తో ఒకే బెడ్ మీద పడుకోవడం ఒకే బాత్రూం లో ఉండడం, ఒకరి మీద ఒకరు పడడం లాంటివి చేయడం మంచిదేనా ? అంది. అలా అంటూ
మాకంటే మీరిద్దరి మీదా ఎలాంటి చెడు అభిప్రాయం లేకపోవచ్చు కానీ చూసే వాళ్ళకు ?
వాళ్లకు ఎలా ఉంటుంది చెప్పు ?
అందుకే చెప్తున్నా మీరిద్దరూ ఫ్రెండ్లీ గా ఉండండి తప్పు లేదు, కానీ హద్దే మీరకండి బాగుండదు..
పైగా మీరేదో తప్పుగా వ్యవహరిస్తారు అని కాదు కానీ కొంచెం అయినా పద్ధతిగా ఉండడం మనకూ చూసే వాళ్లకూ మంచిదే కదా, సమస్య వచ్చిన తరువాత కంటే అసలు సమస్యే రాకుండా చేసుకోవడం మంచింది కదా అని చెప్తున్నా అంది..
నేను మౌనంగా కూర్చుని ఉండిపోయా..
అది చూసి తను మెల్లగా, నేను చెప్పేది నీకు నచ్చక పోవచ్చు కానీ,వయసులో ఉన్నారు, చనువుగా ఉన్నారు, ఒకే బెడ్రూం లో పడుకుంటున్నారు, మేము ఈ మాత్రం అయినా చెప్పక పోతే ఎలా చెప్పు ? తనంటే మా మాట వినదు కనీసం నువ్వైనా వింటావ్ అని చెప్తున్నా..
మీరిద్దరికీ ఎలాంటి దురుద్దేశం లేదు అని నాకు తెలుసు కానీ వయసు ప్రభావం అనేది ఉంటుంది కదా, అది దాని ప్రభావం మీమీద చూపించినప్పుడు మీరు దాన్ని గుర్తించగలగాలి కదా అందుకే చెప్తున్నా ఈ జాగ్రత్త అంతే. నువ్వేం ఇంకా పిల్లోడివి కాదు, పెద్దొడివి అయ్యావ్ ఎవరితో ఎంతవరకు ఉండాలో కూడా నేర్చుకోవాలి, ఇప్పుడు నేను చెప్పేది నచ్చక పోయినా కూడా ఎందుకు చెప్తున్నానో అర్దం చేసుకో తరువాత నీ ఇష్టం, అంటూ సైలెంట్ అయిపోయింది.
అంతా వింటున్న నాకు ఏం చెప్పాలో తెలియలేదు. కానీ ఎదో ఒకటి చెప్పాలి లేక పోతే నాకూ రూప కు మధ్యలో ఒక గోడ కట్టేస్తారు అని మాత్రం అర్దం అయ్యింది. పైగా రమేష్ గాడు కూడా ఇక్కడే ఉన్నాడు. వాడికి ఇంకా ఎక్కువ అనుమానం. పైగా ఇలాంటివి అంటే అస్సలుకే నచ్చదు. అందుకే వెంటనే ఎదో ఒకటి చేసి వీళ్ళ నుండి మా ఇద్దరి బాండింగ్ ను కాపాడు కోవాలి అని అనిపించింది. ఒకవేల నేను ఇప్పుడు కానీ కాపాడు కొలేక పోతే నెక్స్ట్ ఇక ముందులా నేను రూప తో దగ్గరగా ఉండలేను. చనువుగా మాట్లాడలేను. ఎదో ఒకటి చెప్పి వీళ్ళ నుండి బయట పడాలి, ఎం చెప్పాలి ? ఎం చెప్పాలి ? అని అనుకుంటూ ఉన్నా.
మనసు వేగంగా ఆలోచిస్తూ ఉంది. ఏదేదో ఆలోచనలు వస్తూ ఉన్నాయ్. కానీ ఏదీ అంత స్ట్రాంగ్ గా లేదు. త్వర త్వరగా ఆలోచిస్తూ ఎం చెప్పాలా అని అనుకుంటూ ఉండగా ఒక ఐడియా తట్టింది. అంతే వెంటనే తలెత్తి రూప అమ్మ వంక చూసా. తను ఏమైనా చెప్పాలా అన్నట్లుగా చూసింది. నేను ఒక్కసారిగా ఆలోచించా. తనకు డైరెక్ట్ గా ఎం చెప్పినా కూడా తను విన్నట్లే విని మళ్ళీ నన్ను డైవర్ట్ చేయాలి అనే చూస్తుంది అలాంటప్పుడు చెప్పినా వేస్ట్ కదా అని అనిపించి వెంటనే తనను వేరే విధంగా అప్రోచ్ అవుదాం అని అనిపించింది.
ఒకసారి నాకూ రూప కు మధ్య జరిగినవి అన్నీ గుర్తు తెచ్చుకున్నా తనని ఎం జరిగినా వోడులుకోకూడదు అని ఒకసారి గట్టిగా అనుకుని రూప అమ్మ వంక చూసా.
తను నేను ఎం చెప్తానా అని చూస్తూ ఉంది. తనలా ఎం చెప్తానా అని చూస్తూ ఉండడం చూసి నేనే కావాలని పైకి లేస్తూ నా రూం వైపు నడిచా. నేను అలా చేయడం చూసి నేనేదో చెప్తా అని ఎక్స్పెక్ట్ చేసిన మా అమ్మ రమేష్ ఇంకా రూప అమ్మ ముగ్గురు నేనలా సైలెంట్ గా వెళ్ళడం చూసి విచిత్రంగా చూసారు. నేను మౌనంగా నా రూం వైపుకు కదిలా. నేను అనుకున్నట్లు గానే రూప అమ్మ గొంతు పెగిలింది. వినయ్ అంటూ..
నేను మనసులో నవ్వుకున్నా.