“ఇక్కడ ఆపు,” అని నేను డ్రైవర్ కి చెప్పాను. నేను కొన్ని నోట్లు తీసి అతనికి ఇచ్చాను. “Thanks.”
“లేదు, లేదు,” అని అతను అన్నాడు. “నువ్వు ‘ఇక్కడే ఉండు, డ్రైవర్ – మీటర్ ని తిరుగుతూనే ఉండనివ్వు !’ అని మీరు చెప్పాలి.”
“ఇంకోసారి అలా చేద్దాం,” అని నేను చెప్పాను.
ఆ క్యాబ్ nan-king అనే చైనీస్ రెస్టారెంట్ ముందు ఆ జంటని దించింది, వాళ్ళు లోపలికి వెళ్లడం నేను చూశాను, అయితే నేను కరెక్ట్ క్యాబ్ నే ఫాలో అయ్యానన్నమాట. నేను రెస్టారెంట్ వైపు నడిచాను. నిజానికి, వాళ్ళని నేను ఎందుకు ఫాలో చేస్తున్నానో నాకే అర్ధం కావడం లేదు. నేను ఏమి చూడాలని అనుకుంటున్నాను ? నేను చేస్తున్న పని తెలివితక్కువదని చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు. అది నాకు తెలుసు – కానీ గాయత్రి ఇంకా నా వెధవ తమ్ముడు అనే ఆలోచన – నా మెదడు, నా మనస్సాక్షి రెండూ కొంచెం మొద్దుబారిపోయాయి…
కిటికీ లో నుండి తొంగి చూస్తే నాకు ఏమీ కనిపించలేదు. ఇప్పుడు ఎం చెయ్యాలి ? నన్ను వాళ్ళు గుర్తుపట్టొద్దని అనుకున్నాను, అయినా నేను ఇంత దూరం వచ్చాను. నేను జాగ్రత్తగా లోపల వెతుకుదామని రెస్టారెంట్ తలుపు తెరిచాను.
“గుడ్ ఈవెనింగ్, సర్. మీకు టేబుల్ కావాలా ?”
నేను సగం లోపలికి అడుగు పెట్టగానే ఆ ప్రశ్న చైనీస్ సంతతికి చెందిన ఒక అమ్మాయి దగ్గర నుండి వచ్చింది. ఆమె చేతిలో కొన్ని మెనూలు ఉన్నాయి.
“ఆ… లేదు. లేదు, Thanks. నేను కేవలం…” నేను మాట్లాడుతూ రెస్టారెంట్ అంతా చూస్తున్నాను, దూరంగా ఒక జంట కూర్చున్నారు. వాళ్ళు ఖచ్చితంగా టాక్సీ నుండి దిగిన వాళ్ళే, అయితే వాళ్ళు హరీష్ ఇంకా గాయత్రీలు మాత్రం కాదు.
“ఛా,” అని నేను అన్నాను. “తప్పు క్యాబ్ ఫాలో అయ్యా.”
“సర్ ?” అని ఆ అమ్మాయి అంది.
“ఓహ్, Sorry.” నేను మొదటిసారి ఆమెని నిశితంగా చూశాను. ఆమె చాలా పొడుగ్గా ఉంది, ఆమె జుట్టుని తలపై పిన్ చేసిన పద్దతి వల్ల మరింత పొడవుగా కనిపించింది. ఆమె చాలా అందంగా ఉంది, చైనీస్ రూపురేఖలతో, ఎత్తైన బుగ్గలు, మత్తుగా, ఆకర్షణీయమైన నల్లటి కళ్ళతో ఉంది. ఆమె గొంతు చిన్నగా ఉంది, ఆమె స్పష్టమైన యాస అందంగా, కొంచెం సెక్సీగా ఉంది.
“మీకు టేబుల్ కావాలా, సర్ ?” అని ఆమె మళ్ళీ అడిగింది. “ఒకళ్ళ కోసమేనా ?”
“ఓహ్. లేదు, Thanks.” నేను వెనక్కి వెళ్ళబోతున్నాను, అప్పుడు నన్ను ఆపిన ఒక విషయం గమనించాను. ఆమె సాంప్రదాయ చైనీస్ బట్టలు వేసుకుని వుంది, ఎత్తైన కాలర్తో, ఆమె సన్నని, అందమైన రూపానికి ఆ బట్టలు అతుక్కుని వున్నాయి. ఆ డ్రెస్ నీలం రంగులో ఉంది, ఆమె ఎడమ రొమ్ముకి కొంచెం పైన ఒక చిన్న నేమ్ ట్యాగ్ పిన్ చేయబడి ఉంది. దాని మీద “లీ మై” అని ఉంది.
“నాకో ఆలోచన వచ్చింది,” అని నేను అన్నాను…
***
ఆమె వేసుకున్న బట్టలకి పక్కన చీలిక ఉంది, నేను ఆమెను ఒక టేబుల్ దగ్గరికి కలిసి వెళుతున్నప్పుడు, ఎక్కువ సేపు ఆమె పొడవైన, అందమైన కాలుని చూస్తున్నాను. ఆమె మిగిలిన శరీరం సన్నగా అనిపించినా, చూడడానికి అందంగానే వుంది. వీలైతే కొంచెం ఏకాంతంగా ఉండే చోటు కావాలని నేను అడిగాను, ఆమె సంతోషంగా నన్ను ఒక మూల వున్న టేబుల్ దగ్గరికి తీసుకెళ్లింది, అయితే అది మరీ ఏకాంతంగా వుండే స్థలం అనిపించక పోయినా, అక్కడ జనాలు కొద్దిగా తక్కువగానే వున్నారు.
ఆమె నన్ను కూర్చోబెట్టిన తర్వాత, “థాంక్ యు,” అని చెప్పి “ఆ… మీరు కూడా నాతో కూర్చోగలరా ? ఒక డ్రింక్ కోసం ?”
ఆమె తన నల్లటి కళ్ళతో నన్ను త్వరగా అంచనా వేసింది, అయితే నవ్వుతూ చాలా మర్యాదగా చెప్పింది “ఓహ్, క్షమించండి, సర్. నేను ఇప్పుడు పని చేస్తున్నాను.”
“మీకు రెస్ట్ సమయం వచ్చినప్పుడైనా సరే,” అని నేను చెప్పాను.
ఆమె తల అడ్డంగా తిప్పింది. “నాకు కనీసం మరో గంట పడుతుంది.”
నేను ఆమెను చూసి నవ్వాను. “అయితే నేను నెమ్మదిగా తింటాను,” అని నేను అన్నాను.
ఈసారి ఆమె నవ్వలేదు, ఆమె కేవలం మళ్ళీ నన్ను చూసింది. “వెయిటర్ ని వెంటనే మీ దగ్గరకు పంపిస్తాను,” అని ఆమె చెప్పి వెనుదిరిగింది.
నేను ఒక డ్రింక్, తర్వాత డిన్నర్ ఆర్డర్ చేసి, నెమ్మదిగా తిన్నాను. ఆమె తన హోస్టెస్ విధులు చేస్తున్నప్పుడు నా టేబుల్ దాటి వెళ్ళినప్పుడల్లా, నేను అమ్మాయిలని పడవేసే నా ఆకర్షణ నవ్వుతో ఆమెని చూసి నవ్వాను. అయితే ఆమె తిరిగి నవ్వలేదు.
అయితే నేను నా రెండో కప్పు టీ తాగుతున్నప్పుడు, ఆమె అకస్మాత్తుగా నా ఎదురుగా వచ్చింది. “మీరు ఇంతకుముందు నాతో చెప్పిన ఆ లైన్ నాకు ముందే తెలుసు,” అని ఆమె అంది. ఆమె నవ్వుతోంది, అయితే జాగ్రత్తగా వుంది.
“అవునా,” అని నేను అడిగాను. “ఏ లైన్ ?”
“చైనీస్ అమ్మాయిల గురించి నిజమా కాదా అని మీరు తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నారు.”
“అయ్యో భగవంతుడా, నిజంగా మీతో ఇంతకుముందు చాలా మంది అలా చెప్పారా ?” అని నేను అడిగాను.
“చాలాసార్లు,” అని లి మై అంది.
“మరి వాళ్లకి అది పని చేసిందా ?”
“ఎక్కువ సార్లు పని చేయలేదు.”
“చాలా మంచిది,” అని నేను అన్నాను. “నిజానికి, మీ పేరు గురించి నాకు ఆసక్తిగా అనిపించింది. లి మై. అందమైన పేరు.”
“థాంక్ యు.”
“అయితే చైనీస్ పేర్లు కొన్నిసార్లు తారుమారు కావా ? అంటే, మొదటి పేరు నిజానికి చివరి పేరు, వైస్ వెర్సా? లేదా అలాంటిదేమైనా ?”
ఆమె కొద్దిగా నవ్వింది. “అది పాతకాలపు రోజుల్లో జరిగేది, ఇప్పుడు నేను ఇక్కడ హైదరాబాద్ లో వున్నా, ఓకే ? వేరే దేశం. నా పేరు లి మై చాంగ్.” అని ఆమె అంది.
“నాకు ఆనందంగా వుంది,” అని నేను చెప్పాను. ఆమె చాలా మోడ్రన్ గా వుంది. “మరి అది ?”
“ఏది ?”
“చైనీస్ అమ్మాయిల గురించి…. నిజమా ?” నిజానికి, నేనొక రాయి వేసాను.
“ఆహా.” ఆమె నన్ను కళ్ళతో మెరిపించింది. “ఇప్పుడు నేను, ‘ఆ సంగతి నీకై నువ్వు ఎందుకు తెలుసుకోకూడదు’ అని చెప్పాలి, అవునా ?”
“ఇది బాగుంది.”
“అయితే మనం రెస్టారెంట్ వెనుకకు వెళ్దాం, స్టోర్ రూములో మనల్ని బంధించుకుందాం…” అని ఆమె అంది.
“నాకు అది నచ్చింది,” అని నేను అన్నాను.
“అక్కడ పండుకోవడానికి ఒక టేబుల్ కూడా ఉంది.”
“మరింత నచ్చింది.”
“లేదా మీకు నేల మీద ఇష్టమా ? అలా అయితే అక్కడ ఎక్కువ స్థలం ఉంటుంది.”
“నువ్వు నాతో ఆడుకుంటున్నావు, అవునా ?”
“ఎలా ఊహించావు ?” అని లి మై అంది.
“మేము చాలా తెలివైనవాళ్ళం, హైదెరాబాదీలం,” అని నేను చెప్పాను.
***
ఆమె తిరిగి పనిలోకి వెళ్ళింది, నేను మరో కప్పు టీ ఆర్డర్ చేశాను. ఆమె తిరిగి నా దగ్గరకు రావడానికి మరో గంట పట్టింది.
“వెయిటర్ కి పెద్ద టిప్ ఇవ్వడం మంచిదేమో, అనవసరంగా బాగా డబ్బు ఖర్చు చేస్తున్నావేమో అని అనిపిస్తుంది” అని ఆమె అంది.
“నువ్వు ‘నాకు కుదరదు’ అని చెప్పబోతున్నావా ? కొన్నిసార్లు నేను నిజంగానే అలా ఖర్చు చేస్తాను. అయితే నువ్వు ఇంకా ‘కుదరదు’ అని చెప్పలేదుగా. అవునా ?” అని నేను అడిగాను.
“నీకు చాలా ఓపిక వుంది.” ఆమె కాసేపు ఆగి, నన్ను చూసింది. “లీ మైకి సహనం వున్న మగాళ్ళంటే ఇష్టం.”
“అయితే నాకు అందమైన బుగ్గలు ఇంకా చీలిక స్కర్ట్లు ఉన్న అమ్మాయిలంటే ఇష్టం. ఇంకా వాటికి సరిపోయే కాళ్ళు కూడా వున్నవాళ్ళంటే.”
“చైనాలో అమ్మాయిలు మరింత వినయంగా ఉంటారు,” అని ఆమె అంది.
“మరి ఇక్కడ ?”
“ఇది వేరే దేశం,” అని ఆమె అంది. మా కళ్ళు కలిశాయి. ఆమె చూడకుండా ఉండలేదు.
“నీకు ఒక సంగతి చెప్పనా ? నేను వేర్వేరు రెస్టారెంటుల స్టోర్ రూముల మీద నేను ఒక సర్వే చేస్తున్నాను. మీ రెస్టారెంట్ స్టోర్ రూము చూద్దామని నాకు చాలా కోరికగా వుంది” అని నేను చెప్పాను.
ఆ నల్లటి కళ్ళు కొద్దిగా మెరిశాయి.
“అయితే వెనక్కి వెళ్ళు, పూర్తిగా చివరి వరకు, తర్వాత కుడివైపు తిరుగు. పదిహేను నిమిషాలు” అని ఆమె అప్పుడు చెప్పింది.
“పది నిమిషాల్లో రాలేవా ? నేను ఇక్కడ చాలా సేపటినుండి ఉన్నాను, వెయిటర్ నన్ను కొట్టడానికి రెడీగా ఉన్నట్లు కనిపిస్తున్నాడు.”
ఆమె కొద్దిగా నవ్వింది. “అతను కోపంగా ఉండటానికి అది కారణం కాదు.”
“కాదా ? మరి ఎందుకు ?”
“అతను నా మొగుడు,” అని లీ మై అంది.
***
నిజంగానే అక్కడ ఒక టేబుల్ ఉంది, అయితే అదేం పెద్దగా లేదు. లీ మై దాని మీద కూర్చుంది. నేను తలుపు మూసి గొళ్ళెం వేస్తున్నప్పుడు, ఆమె తన వీపు మీద పడుకుని, ఒక కాలు పైకి ఎత్తింది, దానితో చీలిక వున్న స్కర్ట్ తెరుచుకుని, తొడ పైభాగం వరకు ఆ కాలు కనిపించింది. క్షణంలో నేను ఆమె ముందుకి చేరుకున్నాను, నా చేయిని దాని పొడవునా రుద్దుతూ, తర్వాత ఆమె బట్టలని నడుము వరకు పైకి నెట్టాను. ఆమె తన నడుమును ఆహ్వానిస్తూ పైకి ఎత్తింది, నేను ఆమె సంకేతానికి స్పందించి ఆమె లోదుస్తులను కిందకు లాగి తీసేశాను.
“అది నిజం కాదు,” అని నేను అన్నాను.
“అవునా ?” అని ఆమె కొంచెం ఊపిరి పీల్చుకుంటూ అంది. “బహుశా నువ్వు కొంచెం దగ్గరికి వచ్చి చూడాలేమో.”
నేను అలానే చేశాను. బాగా చూడటానికి నేను ఆమె మీద వంగిపోయాను. “నేను నిజమే అనుకుంటున్నాను, అయినా ఒకసారి పరిశీలించడం మంచిది.” నేను మొదట నా వేళ్ళతో, తర్వాత నా నోటితో చేశాను.
దానికి కొంత సమయం పట్టింది.
నేను అలా చేస్తున్నప్పుడు, ఆమె కొంచెం మెలికలు తిరిగింది, కొంత కోరికతో, కొంత ఆమె తన బట్టల జిప్ తీయడానికి చుట్టూ తిరిగి, తర్వాత తన బ్రా తీసేసింది. ఆమె రొమ్ములు చిన్నగా, పరిపూర్ణంగా ఉన్నాయి. నేను నా పనిని చేస్తున్నప్పుడు, నన్ను కదలకుండా ఉంచుకోవడానికి వాటిని పట్టుకున్నాను.
నేను నా ప్రశ్నకి తగిన జవాబు దొరికేంత పరిశోధన చేసిన తర్వాత – అది ఆమెకి అంతకంటే ఎక్కువ తృప్తిని ఇచ్చిందని నాకు అనిపించింది – నేను త్వరగా నా బట్టలు చాలా వరకు తీసివేసి ఆమెతో చేరడానికి పైకి ఎక్కాను. టేబుల్ చిన్నది, అయితే అదృష్టవశాత్తూ గట్టిగానే ఉంది. మా శరీరాలు ఎటువంటి ఇబ్బంది లేకుండా కలిసిపోయాయి, ఆమె చక్కటి, అందమైన కాళ్ళు చుట్టూ నన్ను చుట్టుముట్టాయి. చాలా సంతోషకరమైన సమయం గడిచే వరకు నేను చైనీస్ రహస్యాలను లోతుగా పరిశీలించాను – అయితే లీ మై అప్పుడప్పుడు నా చెవిలో గొణుగుతూ చెప్పిన ఇంగ్లీష్ మాటలు చాలా బూతులతో వున్నాయి.
మేము బట్టలు వేసుకుంటున్నప్పుడు, ఆమె వెయిటర్ భర్త గురించి అడిగాను. బయటికి వచ్చిన తర్వాత నన్ను మాంసం నరికే కత్తితో ఎదుర్కునే పరిస్థితి ఉండదు కదా అని అడిగాను.
“దాని గురించి ఆలోచించకు,” అని లీ మై అంది. “ఇది హైదరాబాద్. రెస్టారెంట్ నాది. అతను తన ఉద్యోగం నిలబెట్టుకోవాలనుకుంటే, అతను నిశ్శబ్దంగా ఉండాల్సిందే.”
“హమ్మయ్య, అయితే నేను టెన్షన్ పడాల్సిన పనిలేదు,” అని నేను అన్నాను.
***
మరుసటి రోజు ఉదయం, నేను లీ మై తో చేసిన పని గురించి గాయత్రికి చెప్పాను, ఆమె దానిని ఎప్పటిలాగే తన అలవాటైన ప్రశాంతతతో విన్నది. అయితే ఆ స్పెషల్ రెస్టారెంట్ ని నేను ఎలా పట్టుకున్నానో మాత్రం చెప్పలేదు, అదృష్టవశాత్తూ ఆమె అడగలేదు కూడా.
“నా సాయంత్రం అలా గడిచిపోయింది,” అని నేను చెప్పి తర్వాత సాధ్యమైనంత మామూలుగా “మీ సాయంత్రం ఎలా గడిచింది ?” అని అడిగాను.
“చాలా సంతోషంగా గడిచింది, థాంక్ యు,” అని అంది.
“మీరు ఇంకా హరీష్ … బాగానే ఉన్నారా ?”